I SA/Kr 2183/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 października 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007r. postanawia: przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 5 września 2014 r. tut. Sąd oddalił skargę J.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 października 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007r. Na wniosek skarżącego sporządzono i doręczono mu uzasadnienia tego orzeczenia, po czym w dniu 6 listopada 2014r. w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wystąpił on o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie ustanowił dla skarżącego doradcę podatkowego. Pismem z dnia 25 lutego 2015 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika. Powiadomienie to zostało doręczone wyznaczonemu pełnomocnikowi w dniu 19 marca 2015r. W dniu 26 marca 2015 r. wyznaczony dla skarżącego pełnomocnik wniósł do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wraz z samą skargą kasacyjną od opisanego wyżej wyroku WSA w Krakowie z dnia 5 września 2014 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego przywołał opisane wyżej okoliczności. W ocenie pełnomocnika obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca skarżącemu wniesienie skargi kasacyjnej ustała dopiero po ustanowieniu pełnomocnika z urzędu, tj. w istocie po powzięciu przez tego ostatniego informacji, że jest ustanowiony do działania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić ponadto okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Do warunków przywrócenia terminu należą zatem dokonanie spóźnionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.), złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny spóźnienia (art. 87 § 1 p.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i art. 86 § 1 p.p.s.a.). Należy również wskazać, że zgodnie z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona tylko przez profesjonalnego pełnomocnika. Rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w kontekście powyższego uregulowania zauważyć trzeba, że jakkolwiek wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika złożony w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie wpływa na bieg tego terminu, to okoliczność ta może stanowić jedną z podstaw uzasadniających złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, wyd. 5, Warszawa 2012, s. 479-480). Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia przez niego natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia. Możliwość ta wyznacza zatem czas ustania przyczyny uchybienia terminowi. W tej kwestii Sąd podziela utrwalony już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i wskazywany przez pełnomocnika skarżącej pogląd, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ustanowiony w trybie art. 244 p.p.s.a. miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia NSA: z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12; z dnia 12 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 243/11 oraz z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, zamieszczone na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnotować również trzeba, że Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 87 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że – w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP (por. wyrok TK z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt SK 17/12, LEX nr 1354495). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego dopiero w dniu 19 marca 2015 r., z pisma Krajowej Rady Doradców Podatkowych, powziął wiadomość o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. Pełnomocnik w dniu 26 marca 2015 r. nadał w Urzędzie Pocztowym przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wraz z samą skargą kasacyjną od opisanego wyżej wyroku WSA w Krakowie z dnia 5 września 2014 r., tzn. dokonał tych czynności przed upływem 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Z powyższego wynika, iż zachowany został termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a., a jednocześnie uprawdopodobniony został brak winy pełnomocnika w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem przed otrzymaniem pisma o wyznaczeniu jej do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie nie mogła podejmować w niej żadnych czynności. Równocześnie została dokonana czynność objęta wnioskiem o przywrócenie terminu, tj. wniesiono skargę kasacyjną od wyroku z dnia 5 września 2014 r. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia