I SA/Kr 2280/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk Sędziowie: NSA Józef Gach Asesor WSA Anna Znamiec (spr) Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2004r sprawy ze skargi M. i E. W. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 20 września 2001r Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r I. Uchyla zaskarżoną decyzję. II. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżących koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] złotych) W wyniku przeprowadzonej przez Inspektora Kontroli Skarbowej kontroli w Przedsiębiorstwie Produkcyjno Handlowo Usługowym "M." s.c., której wspólnikiem jest M. W. (50% udziałów) ustalono dochód z działalności gospodarczej Spółki za 1999 r. w kwocie innej niż została wykazana w zeznaniu podatkowym. Zaniżenie dochodu Spółki w części przypadającej na M. W. powstało w wyniku zaniżenia przychodu o kwoty [...] zł i [...] zł w związku z naruszeniem art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn. Dz. U. z 1993 r, Nr 90, poz. 416 z późn. zm.) oraz zawyżenia kosztów uzyskania przychodów na kwotę [...] zł poprzez błędne przyjęcie wartości początkowej środka trwałego. Stwierdzono również, że nie wszystkie wydatki zaliczone w koszty działalności gospodarczej spółki cywilnej stanowią koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mianowicie zaliczono bezpośrednio w koszty wydatki związane z inwestycją na łączną kwotę [...] zł oraz zawyżono koszty uzyskania przychodów o kwoty [...] zł i [...] zł tj. o poniesione przez importerów koszty transportu i cła. Inspektor Kontroli Skarbowej w dniu [...].2001 r. wydał decyzję nr [...], którą określił E. i M. W. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. w kwocie [...] zł, zaległość podatkową kwocie [...] zł oraz naliczył odsetki za zwłokę liczone do dnia wydania decyzji w kwocie [...] zł. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli podatnicy, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odwołaniu podatnicy zarzucili niesłuszne przyjęcie przez kontrolujących kwoty [...] zł zaniżenia przychodu w "M." s.c. - wynikające z wyksięgowania z przychodów dwóch dostaw eksportowych do "T." M. objętych fakturami VAT nr [...] z dnia [...].1999 r. i nr [...] z dnia [...].1999 r. Podatnicy twierdzą że w związku z dostarczeniem wadliwej partii towaru importer sprzedał na karmę do firmy zajmującej się hodowlą zwierząt futerkowych 70 % wieprzowiny tj. [...] kg za ogólna sumę [...] USD tj. [...] zł, natomiast pozostałe 30 % nie nadawało się do sprzedaży. W związku z powyższym nie zaniżono przychodu w części dotyczącej kwoty [...] zł. Podatnicy nie zgadzają się również z ustaloną przez organ podatkowy wartością zaniżenia przychodu przez "M." s.c. w związku z reklamacją dostarczonego do firmy "U. T. " w M. mięsa drobiowego. Kwota zaniżenia zdaniem podatników wyniosła [...] zł , a nie [...] zł. Z pisma sporządzonego przez odbiorcę towaru wynika, że sprzedał jedynie [...] kg, a pozostałe [...] kg mięsa nie nadawało się do przerobienia i sprzedaży. Podatnicy podnieśli również w odwołaniu zarzut niesłusznego zakwestionowania zaliczenia w koszty uzyskania przychodów przez "M." s.c. wydatków związanych z ułożeniem schodów i kostki brukowej w łącznej kwocie [...] zł. W ocenie podatników wydatki te nie powiększają wartości środka trwałego, ponieważ są wydatkami związanymi z bieżącą eksploatacją budynku a nie wydatkami na rozbudowę, przebudowę, rekonstrukcję, adaptację czy modernizację. Podatnicy nie zgadzają się również z zarzutem zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o kwoty [...] zł i [...] zł , stanowiące zwrot poniesionych przez importera kosztów transportu i cła, a dotyczących reklamowanych partii towarów. Decyzją z dnia 20.09.2001 r. nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu podatkowego l instancji. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli podatnicy. Skarżący zarzucają naruszenie przepisu art. 193 par. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa., wybiórczość i dowolność w doborze i ocenie dowodów - naruszenie art. 180 par. 1 cyt. Ustawy Ordynacja podatkowa, błędne zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. c cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wydatków remontowych w kwocie 6976,35 zł, które zdaniem skarżących nie stanowią ulepszenia środka trwałego. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymując stanowisko w sprawie, wniosła o oddalenie skargi. Izba skarbowa stwierdził, że podatnicy zostali zapoznani z materiałem z kontroli i nie skorzystali z prawa do złożenia wyjaśnień lub zastrzeżeń. Zarzut naruszenia przez kontrolujących przepisu art. 180 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez wybiórczość i dowolność w doborze i ocenie dowodów jest niesłuszny, a dokonywana w przedmiotowej sprawie ocena dowodów nie została przeprowadzona w sposób dowolny. Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych (t, jedn. Dz. U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416 z późn. zm.) nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na ulepszenie (przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcje, adaptację lub modernizację) środków trwałych, które zgodnie z odrębnymi przepisami powiększają wartość tych środków stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych. Organy podatkowe nie ustaliły - rozpoznając sprawę - jaki charakter miały poczynione przez podatnika nakłady w kwocie [...] zł związane z układaniem schodów i kostki brukowej, czyli czy są to nakłady remontowe zaliczane do kosztów uzyskania przychodów czy nakłady na ulepszenie środka trwałego, nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów. Różnica miedzy nakładami na remont, a nakładami na ulepszenie środka trwałego polega na tym, że nakłady na remont zmierzają do podtrzymania, odtworzenia wartości użytkowej środków trwałych czyli przywracają pierwotną wartość użytkową danego środka trwałego, nie zmieniając jego charakteru, a nakłady na ulepszenie środka trwałego to nakłady na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego wszelkie działania przywracające pierwotny stan techniczny i użytkowy środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych można uznać za remont. Przez ulepszenie należy rozumieć unowocześnienie środka trwałego, które podnosi jego wartość techniczną użytkową jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż pierwotne jego przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych (wyrok z dnia 27.09.2000 r. sygn. l S.A./Ka 840/99). Stwierdzenie zatem, że wykonane przez podatnika prace nie są pracami remontowymi powinno być poprzedzone oceną ich charakteru i terminu wykonania przy uwzględnieniu terminu przyjęcia przez podatnika środka trwałego do używania i jego stanu technicznego w terminie przyjęcia do używania. Wyjaśnienia ponadto wymaga jakich środków trwałych dotyczyły poczynione przez podatnika nakłady. Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia przez organ podatkowy jest zagadnienie zaniżenia przychodu przez podatnika w związku z reklamacją dostarczonego towaru do nabywcy OOO "T." w M., a objętych fakturą VAT nr [...] z [...].1999 r. i fakturą VAT nr [...] z [...].1999 r. oraz do nabywcy "U. T. " w M. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Izba Skarbowa powinna poddać wnikliwej ocenie okoliczności i dowody dotyczące eksportu mięsa, zakresu reklamacji, ilości reklamowanego mięsa, ilości mięsa sprzedanego przez importera oraz ilości mięsa nie nadającego się do wykorzystania. Zgodnie bowiem z przepisem art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r o podatku dochodowym od osób fizycznych (t, jedn. Dz. U. z 1993 r., Nr 90, poz. 416 z późn. zm.) za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne z tytułu świadczeń dokonanych w ramach działalności, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Na mocy przepisu art. 122 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, w toku postępowania, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w samowolę, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywającej treści (art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa). Zaskarżona decyzja narusza zatem przepisy prawa procesowego, a to art. 122 i art. 180 par 1, art. 187 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. Zm.), gdyż zarówno organ podatkowy nie zebrał i w sposób wyczerpujący nie rozpatrzył całego materiału dowodowego w sprawie. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).