I SA/Kr 2295/01
WyrokWSA w Krakowie2004-04-30
Skład orzekający: Jan Zając, Ewa Długosz - Ślusarczyk, Józef Gach
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w stanie prawnym obowiązującym w 2000 roku istniały podstawy prawne do zwrotu podatku VAT zapłaconego przy imporcie towaru, który następnie został zwrócony zagranicznemu dostawcy z powodu uznanej reklamacji?Ratio decidendi
W stanie prawnym obowiązującym w 2000 roku nie istniały przepisy regulujące kwestię zwrotu podatku VAT zapłaconego przy imporcie towaru, który następnie został zwrócony zagranicznemu dostawcy z powodu uznanej reklamacji. Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą dopuszczenia towaru do obrotu, a pobrany podatek staje się podatkiem należnym. Dopiero rozporządzenie z 22 grudnia 2000 r., które weszło w życie 1 stycznia 2001 r., uregulowało tę kwestię, ale nie miało zastosowania do stanu faktycznego zaistniałego w 2000 roku.Stan faktyczny
Spółka importowała aluminium, od którego zapłaciła podatek VAT. Następnie, z powodu złej jakości i uznanej reklamacji, zwróciła towar zagranicznemu dostawcy, objęty procedurą celną wywozu. Urząd Skarbowy umorzył postępowanie w sprawie zwrotu podatku VAT, a Izba Skarbowa utrzymała tę decyzję w mocy. Spółka (następca prawny) zaskarżyła decyzję, argumentując, że podatek został zapłacony nienależnie i powinien podlegać zwrotowi na podstawie przepisów o nadpłacie podatku.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 30 kwietnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zając Sędziowie WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr.) NSA Józef Gach Protokolant Krystyna Mech po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi Grupy "K." S.A. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 25 września 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług - skargę oddala -
Sygn. I SA./Kr 2295/01
Uzasadnienie
Urząd Skarbowy w O. w oparciu o przepis artykułu 208 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. Nr 137 , poz. 926 ze zm./ umorzył postępowanie podatkowe wszczęte wnioskiem Zakładów Metali S.A. w K. dotyczącym zwrotu podatku VAT w kwocie [...] zł naliczonego w ośmiu dokumentach celnych SAD z miesiąca sierpnia 2000 r. w związku z faktem, iż dostawa aluminium nieobrobionego niestopowego z powodu złej jakości i uznanej reklamacji została zwrócona zagranicznemu dostawcy w oparciu o dokument SAD nr. [...] z dnia [...].2000 r.
Rozpoznając odwołanie podatnika Izba Skarbowa utrzymała w dniu [...].2001 r. mocy decyzję organu I instancji.
W sprawie bezsporne było, iż importowane przez Spółkę aluminium objęte zostało procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym.
W tej sytuacji zdaniem organów podatkowych w dniach [...],[...], i [...].2000 r. powstał obowiązek podatkowy, a pobrany przez organ celny zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług / Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ podatek od towarów i usług w kwocie wyżej wymienionej , stał się podatkiem należnym.
Bezsporne też było objęcie przedmiotowego towaru procedurą wywozu, a to wobec uznania reklamacji przez zagranicznego kontrahenta.
Ta procedura zdaniem organów jest procedurą celną, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług , nie wpływa na podatek zapłacony przy imporcie.
Podatnik nie kwestionował obliczenia podatku z tytułu importu towaru, co wywołało by konieczność podjęcia kroków wskazanych w art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.
Izba Skarbowa nie uznała za zasadne przy rozpoznaniu wniosku o zwrot podatku, zastosowanie powołanego przez Spółkę art. 248 kodeksu celnego albowiem przepis ten dotyczy zwrotu lub umorzenia cła, nie jest więc przepisem
o którym mowa w art. 11 "a" ustawy o podatku od usług oraz podatku akcyzowym.
Brak też było jej zdaniem podstaw do uznania, iż zapłacony podatek stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 72 par. l ust. 2 Ordynacji podatkowej.
Powołana decyzja Izby Skarbowej nr [...] została zaskarżona przez następcę prawnego podatnika to jest Grupę K. S.A.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuca się naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez niesłuszne przyjęcie braku podstaw prawnych do rozstrzygnięcia , a zwłaszcza nie zastosowanie art. 72 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.
Wnosi się w niej o uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy Izbie Skarbowej do ponownego rozpoznania.
Skarżący powołuje się na treść rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym /DZ. U. z 1999 r. nr. 109, poz. 1245 / , w którym dodano paragraf 10 "a" regulujący problematykę zwrotu podatku VAT w takiej jak zaistniała w niniejszej sprawie sytuacji. Dodanie tego przepisu nie oznacza, iż do tego czasu brak było możliwości zwrotu przedmiotowego podatku .
Uważa się, że skoro w aktualnym stanie prawnym istnieje możliwość odzyskania zapłaconego podatku VAT w przypadku zwrotu towaru wskutek uznanej reklamacji za granicę, to nie dlatego że stworzył j ą przepis paragrafu 10 "a " tego rozporządzenia, ale że wynikała ona z obowiązujących przepisów ustawowych, właściwie interpretowanych.
W takim przypadku winny znaleźć zastosowanie przepisy ustawy Ordynacji podatkowej dotyczące nadpłaty podatku albowiem import będący przedmiotem opodatkowania w ogóle nie doszedł do skutku, a więc podatek VAT został zapłacony nienależnie.
Izba Skarbowa domagała się oddalenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie może być uwzględniona albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego i przepisów proceduralnych , a w konsekwencji odpowiada prawu.
Stan faktyczny niniejszej sprawy jest bezsporny, zaś spór dotyczy jedynie dopuszczalności zwrotu podatku VAT uiszczonego przez skarżącego przy
imporcie towaru , który następnie w krótkim okresie czasu został wywieziony za granicę w związku z uznaniem kontrahenta reklamacji i objęty został procedurą celną wywozu.
Istotne jest, iż chodzi o stan faktyczny zaistniały w 2000 roku / miesiące sierpień i październik / i obowiązujący w tym czasie stan prawny.
Odnosząc się do zaistniałej między podatnikiem a organami kontrowersji w przedstawionym stanie faktycznym, Sąd stwierdza przede wszystkim, iż brak jest podstaw do podzielenia argumentacji strony skarżącej tego rodzaju, iż skoro doszło do zwrotu towaru po uprzednim zapłaceniu podatku VAT , to podatek został zapłacony nienależnie, gdyż import w ogóle nie doszedł do skutku.
Zgodnie bowiem z przepisami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym / DZ. U. Nr. 11, poz. 50 ze z.m./, a zwłaszcza jej art. 6 i 7, obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów / przez który rozumie się zgodnie z art. 4 ust. 3 tej ustawy przywóz na polski obszar celny / - istnieje z chwilą po wstania długu celnego , to jest dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym .
Zatem przedmiotowy obowiązek powstał w dniu [...].2000 roku , a pobrany przez organ celny , zgodnie z art. 14 ust. l w/w ustawy podatek od towarów i usług stał się podatkiem należnym.
Przepisy obowiązujące w 2000 roku a zwłaszcza wykonawcze tyczące ustawy o podatku od towarów i usług nie regulowały kwestii zwrotu powyższego podatku, gdy doszło do zwrotu towaru i wywiezienia go za granicę, po uznaniu reklamacji i objęciu procedurą celną wywozu.
Dopiero w dniu 22 grudnia 2000 roku Minister Finansów wydał rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym / DZ. U. Nr. 121, poz. 1296/, w którym po istniejącym rozdziale 5 dodano rozdział 5 a zatytułowany "Przypadki i zasady zwrotu podatku naliczonego podatnikom dokonującym importu towarów". W paragrafie 10 "a" uregulowano szczegółowo kwestie związane z tą tematyką.
Jednakowoż regulacja ta nie może mieć zastosowania do strony skarżącej, gdyż weszła w życie dopiero z dniem l stycznia 2001 roku.
Z tych względów nie podzielając stanowiska zawartego w skardze o nieprawidłowej interpretacji obowiązujących przepisów przez organy podatkowe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. nr 153 , poz. 1270 / w zw. z art. 97 par. l przepisów wprowadzających tą ustawę / DZ. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1271 ze zm./ orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło