I SA/Kr 241/11

Dnia 28 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze z dnia 13 stycznia 2011 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 listopada 2010 r. nr [...], w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutu na prowadzone postępowanie, skarżąca A.S. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano ,że prowadzone bezprawnie czynności egzekucyjne pozbawiają stronę środków do życia i mogą wywołać nieodwracalne skutki prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 cyt. ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej" aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Z powyższego wynikają dwa istotne aspekty, które muszą być wzięte pod uwagę przez Sąd podczas badania zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej – wyjątkowość instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu oraz spoczywający na wnioskodawcy ciężar dowodowy. Z faktu, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wynika, że przesłanki uzasadniające wstrzymanie nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Wyjątkowy środek, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji zarezerwowany jest zatem dla podmiotów znajdujących się w takiej sytuacji , która nie pozwala na pokrycie zobowiązań bez wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny "przesłanką wstrzymania wykonania orzeczenia jest ocena zmiany sytuacji strony skarżącej na skutek wykonania zaskarżonego aktu" (postanowienie NSA z 19 stycznia 2011 r. II OSK 2555/10). Chodzi też nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.). Regulacja prawna wskazanego przepisu, jak podnosi orzecznictwo i doktryna, prowadzi do wniosku, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodowy, stąd wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego i szczególnie wnikliwego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność uprawdopodobnienia spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Na stronie składającej wniosek o wstrzymanie wykonania aktu ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą okoliczności uzasadniające to wstrzymanie, uzasadnienie tego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności faktycznych, brak takiego uzasadnienia uniemożliwia bowiem merytoryczną ocenę wniosku (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2004 r., OZ 22/04, z 30 kwietnia 2004 r., OZ 30/04, z 22 grudnia 2004 r., OZ 871/04, z 1 czerwca 2004 r., OZ 105/04, z 20 lipca 2004 r., OZ 214/04, postanowienie NSA z 24 czerwca 2008 r., I FSK 983/08, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl, a także B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). Okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji przez Sąd winny zostać uprawdopodobnione, a nie ograniczać się li tylko do lakonicznych oświadczeń, bez poparcia ich jakimikolwiek dowodami (tak NSA w postanowieniach: z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 495-497/04, 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, niepubl.). Analizując zamieszczony w skardze fragment uzasadnienia, zawierający argumenty mające potwierdzić zasadność przedmiotowego wniosku, należy stwierdzić, że skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych informacji ani okoliczności, które przemawiałyby za tym, że w jej przypadku zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca ograniczyła się wyłącznie do ogólnikowego stwierdzenia, że czynności egzekucyjne pozbawiają ją środków do życia i mogą wywołać nieodwracalne skutki prawne. Nie opisała jednak swojej sytuacji majątkowej, która uprawdopodabniałaby powyższe stwierdzenie, ani też nie wskazała, jakie konkretnie nieodwracalne skutki miała na myśli. Nie przedstawiła również żadnych dokumentów obrazujących jej sytuację materialną i potwierdzających zarazem, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji mógłby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca zaniechała przełożenia takich dokumentów również po otrzymaniu wezwania tutejszego Sądu celem rozpatrzenia jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie z akt sprawy wynika, że przedmiotem spornych czynności egzekucyjnych jest podatek, którego źródłem było zbycie przez skarżącą nieruchomości Wobec powyższego przedmiotowy wniosek strony skarżącej należało oddalić jako bezzasadny. W związku z tym orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 61 § 3 w zw. z art.61 § 5 p.p.s.a.