I SA/Kr 2496/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: Sędziowie: Protokolant: NSA Józef Gach (spr) NSA Grażyna Jarasz SO (del) Ewa Rojek Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2004r sprawy ze skargi "NOWEX" S.C. J. i S. N. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 23 października 1996r Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, wrzesień, październik i grudzień 1995r I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie [...] zł ([...] złotych) Wymienioną decyzją Izby Skarbowej - po rozpatrzeniu odwołania - została utrzymana w mocy decyzja Urzędu Skarbowego w N. z dnia [...].1996r. nr [...], którą Spółce Cywilnej "N." (J. i S. N.) w S., zwanej w dalszym ciągu "Spółką Cywilną": 1) określono zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, wrzesień, październik i grudzień 1995r. , odpowiednio w kwotach [...] zł, [...] zł, [...] zł i [...] zł oraz 2) ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł (na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz. U. Nr 11, póz. 50 ze zm.), zwanej dalej "u. p. t. u." oraz w kwocie [...] zł ( na podstawie art. 27 ust. 5 pkt 2 u. p. t. u.) W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w sklepie w T. za okres od [...] do [...].1995r. wartość sprzedaży w cenach zakupu ([...] zł) była wyższa od wartości sprzedaży w cenach sprzedaży ([...] zł), - co świadczyło o niezaewidencjonowaniu całości wartości sprzedaży w cenach sprzedaży tj. o nierzetelnym prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów, jak i ewidencji sprzedaży VAT. W związku z powyższym wartość sprzedaży niezaewidencjonowanej ustalono w trybie art. 11 ustawy z dnia 19 grudnia 1990r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. 1993r. Nr 108, póz. 486 ze zm. tj. w drodze szacunku). Mianowicie od wartości sprzedaży wg cen zakupu w sklepie w T. najpierw odjęto wartość towarów przekazanych na osobiste potrzeby wspólników tej spółki ( ok. [...] zł) i wartość towarów przesuniętych do sklepu w S. ( ok. [...] zł). J. N. wyjaśnił bowiem, że "różnica wyliczona przez kontrolujących w sklepie w T., spowodowane była przez niezaewidencjonowanie przesunięcia towarów do sklepu w S., wynikła także z przejęcia towarów na własne potrzeby (...)". Następnie do tak ustalonej wartości sprzedaży towarów wg cen zakupu ([...] zł) , doliczono marżę handlową wg wskaźnika faktycznie osiągniętego w sklepie w S. tj. (15%). Wartość sprzedaży niezaewidencjonowanej wyniosła więc [...] zł - [...] zł = [...]. Jednocześnie badając ewidencję zakupów i sprzedaży VAT stwierdzono, że spółka cywilna w miesiącu październiku 1995r. obniżyła podatek zależny o podatek naliczony faktur z dnia [...].1995r, (1 szt.) i z dnia [...].1995r. ( 2 szt). W skardze Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu jako niezgodnej z prawem w części dotyczącej szacunku nie zaewidencjonowanej sprzedaży w sklepie w T. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd nie jest związany granicami skargi. Wychodząc przez te granice należy zauważyć, że organy podatkowe bez przeprowadzenia bliższego postępowania wyjaśniającego uznały, zawyżenie przez spółkę cywilną podatku naliczonego o [...] zł. Samo wystawienie faktur za energię elektryczną w miesiącach lipiec i sierpień 1995r. nie świadczy jeszcze o tym , że faktury te ( wszystkie lub niektóre z nich )nie zostały doręczone tej spółce w miesiącu wrześniu 1995r. Jeżeliby tak było, to podatek naliczony z nich wynikający mógłby w całości lub częściowo zostać odliczony w deklaracji VAT-7 za miesiąc październik 1995r. Zgodnie bowiem z art. 19 ust. 3 u. p. t. u. podatnik może obniżyć podatek należny o podatek naliczony w rozliczeniu za miesiąc , w którym otrzymał fakturę lub w miesiącu następnym. Niewyjaśnienie dat otrzymania w/w faktur przez spółkę cywilną stanowi naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast same zarzuty skargi nie są zasadne. Zgodnie z art. 169 § 2 k.p.a. organ podatkowy może nie uznać za dowód w całości lub części podatkowej księgi przychodów i rozchodów prowadzonej przez podatnika, jeżeli analiza tej księgi wykazuje m.in. istnienie sprzeczności poszczególnych składników działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika, a podatnik tych sprzeczności nie wyjaśnił. Forma wyjaśnień zależy tu od okoliczności konkretnego przypadku. Gdyby ustawodawca chciał inaczej, to z pewnością uregulowałby tę kwestię w sposób drobiazgowy. W niniejszej sprawie spółka cywilna nie wyjaśniła sprzeczności jaka zachodziła w sklepie w T. za okres od [...] do [...].1995r. między wartością towarów wg cen zakupu a wartością towarów wg cen sprzedaży. Odnośnie przesunięcia tych towarów do sklepu w S. nie przedstawiła bowiem dowodów przesunięć. Obowiązek zaś ich sporządzenia ciążył na spółce cywilnej z mocy § 12 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1992r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów ( Dz. U. Nr 99, póz. 49 ze zm.). Podatnik nie przedstawił też innych dowodów na to, że przesunięcia towarów między sklepami w ogóle miały miejsce . Zatem szacunek części podstawy opodatkowania był konieczny. To samo dotyczyło szacunku wartości towarów przekazanych na potrzeby osobiste wspólników spółki cywilnej. Zgodnie z § 31 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 grudnia 1994r. w sprawie wykonania przepisów o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz. U. Nr 133 póz. 688) Spółka cywilna obowiązana była tu sporządzać tzw. rachunki uproszczone wewnętrzne i naliczać w nich podatek należny. Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 206 p. s. a w zw. z art. 87 § 1 przepis wpr. p. s. a. i u. s. a. orzekł jak w sentencji.