I SA/Kr 286/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] grudnia 2019r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2015r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] grudnia 2019r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2015r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego, w której jednocześnie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku wskazano m.in., że wysokość zaległości w przedmiotowej sprawie wynosi [...] zł, a w analogicznym postępowaniu skarżącego wynosi [...] zł. Zaległości te kilkaset razy przekraczają możliwości finansowe skarżącego. Skarżący jest osobą [...]-letnią, starszą, schorowaną, utrzymuje się wyłącznie z emerytury, która jest aktualnie obciążona potrąceniem komorniczym. Podniesiono, że skarżący nie ma żadnego majątku, ani oszczędności, ani jakiejkolwiek zdolności kredytowej. W świetle powyższego wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, że potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek strony. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu, uznaniu Sądu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie, zwłaszcza że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności strona powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem nie o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 889/04, niepubl.). Strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Chcąc skorzystać z ochrony tymczasowej, jaką jest możliwość wstrzymania wykonania decyzji strona zobowiązana jest bowiem uprawdopodobnić, a nie udowodnić zaistnienie określonych okoliczności przemawiających za jej zastosowaniem. Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został sformułowany prawidłowo, w sposób wskazujący na konkretne okoliczności, które świadczą o tym, że w przedmiotowej sprawie, faktycznie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący wystarczająco uprawdopodobnił spełnienie przesłanek, przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji w myśl ww. przepisu i określił, na czym konkretnie mają one polegać. Na uwagę zasługuje okoliczność, że wysokość zaległości w sprawach zainicjowanych skargami skarżącego przed tut. Sądem są znaczne, wynoszą bowiem [...] zł oraz [...] zł. Jak podnosił skarżący, zaległości te kilkaset razy przekraczają jego możliwości finansowe W świetle tych faktów, należy mieć na uwadze, że skarżący jest osobą [...]-letnią, starszą i schorowaną. Nie można także tracić z pola widzenia, że wysokość potencjalnego zobowiązania podatkowego, wpłynie na utratę płynności finansowej skarżącego, który na chwilę obecną nie posiada jakiejkolwiek zdolności kredytowej. Utrzymuje się on wyłącznie z emerytury, która jest aktualnie obciążona potrąceniem komorniczym. Co więcej, skarżący nie ma żadnego majątku, ani oszczędności. Zauważyć trzeba, że w przedmiotowej sprawie o sygn. akt I SA/Kr 286/19, I SPP/Kr 91/19 w dniu 23 maja 2019r. referendarz sądowy WSA w Krakowie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł oraz ustanowił dla niego adwokata. Wprawdzie postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy jest postępowaniem odrębnym i niezależnym od postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jednakże Sąd, mając na uwadze względy sprawiedliwości, słuszności i racjonalności orzekania, wziął pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych sprawy oraz dokumentację, którą skarżący przedkładał w toku postępowania. Dokonał następnie jej kompleksowej oceny, uznając, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji, mając na uwadze stan faktyczny i argumentację skarżącego, Sąd uznał, że realizacja zaskarżonej decyzji, w kontekście stwierdzonych okoliczności faktycznych, mogłaby spowodować poważne konsekwencje finansowe dla skarżącego, co należy uznać za okoliczność powodującą powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na końcu podkreślić należy, że Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu, stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach, wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.