I SA/Kr 314/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K. M., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skarg R. P. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 09.01.2015r., nr [...], [...], w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, postanawia: przyznać doradcy podatkowemu K. M., o numerze wpisu [...], wykonującemu zawód w ramach kancelarii [...], znajdującej się we W. przy ul. K. : - wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 590,40 zł. ( pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 110,40 zł. (sto dziesięć złotych czterdzieści groszy), - kwotę 526,40 zł. (pięćset dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) - tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt I SO/Kr 2/15 i I SO/Kr 3/15 postanowieniami z dnia 19.03.2015r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 14.05.2015r. wyznaczyła w w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K. M. Akta sprawy o sygn. I SO/Kr 2/15 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 314/15 a akta sprawy o sygn. I SO/Kr 3/15 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 315/15. Na rozprawie dnia 29.06.2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 314 - 315/15 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 314/15. Doradca podatkowy złożył natomiast do akt załączniki do protokołu rozprawy, w których domagał się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy. Do kosztów tych zaliczył wynagrodzenie liczone według norm przypisanych wraz z należnym podatkiem VAT oraz niezbędne wydatki, sprecyzowane w "zestawieniu niezbędnych wydatków pełnomocnika", z dnia 29.06.2015r. Jako te niezbędne wydatki podane zostały natomiast; koszty przejazdu samochodem z siedziby kancelarii do WSA w Krakowie i z powrotem, w dniu 29.06.2015r., celem stawienia się na rozprawie – liczone poprzez przemnożenie liczby kilometrów tej trasy i "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. "w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy" oraz koszty opłat autostradowych. Przedmiotowe załączniki zawierały ponadto oświadczenia pełnomocnika , iż wymienione opłaty nie zostały zapłacone w całości ani też w części. Stwierdzenia te doradca podatkowy powtórzył także w przedłożonych " oświadczeniach pełnomocnika dot. nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ", z dnia 29.06.2015r. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu jest zasadne. W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 480 zł. (2 sprawy x 240 zł. = 480 zł.) na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 2) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153 ), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 110,40 zł. Orzekający uznał również jako "niezbędne , udokumentowane wydatki"; koszty przejazdu z kancelarii do sądu i z powrotem (272 km x 0,8358 zł. = 227 zł. – w jedną stronę, czyli 454 zł. w obie strony ) oraz koszty opłat autostradowych (4 x 10 zł. + 2 x 16,20 zł. = 72,40 zł. ). Łączna suma wyliczona z tego tytułu, przy użyciu "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu", określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. "w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy" (Dz.U. z 2002r., nr 27, poz. 271 z p. zm.) wyniosła więc 526,40 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).