I SA/Kr 33/11

sygn. akt I SA/Kr 33/11 Kraków, dnia 26 września 2011 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2010r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: I. odrzucić osobistą kasację M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Kr 33/11; II. przywrócić skarżącemu M. B. termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Kr 33/11. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Kr 33/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 września 2010r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Skarżący wniósł w terminie wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Uzasadnienie wyroku zostało mu doręczone w dniu 15 czerwca 2011r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej oraz o wymogu sporządzenia jej przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym pod rygorem odrzucenia. Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2011r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych, został również ustanowiony adwokat z urzędu. W dniu 5 lipca 2011r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu – adw. P.L. W dniu 22 czerwca 2011r. M.B. wniósł osobiście sporządzone pismo procesowe, zatytułowane jako "zażalenie na postanowienie WSA w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011r. ...". Pismem z dnia 11 sierpnia 2011r. pełnomocnik skarżącego wniósł w jego imieniu skargę kasacyjną od wyroku z dnia 12 kwietnia 2011r. Jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podał w nim, że pismem z dnia 13 lipca 2011r. zwrócił się do skarżącego celem ustalenia sposobu postępowania w sprawie. Skarżący pismem z dnia 7 sierpnia 2011r. wyraził wolę wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie wniesione zostały dwa środki zaskarżenia od wyroku z dnia 12 kwietnia 2011r. W dniu 22 czerwca 2011r. skarżący wniósł sporządzone osobiście pismo procesowe, nazwane "zażaleniem". Natomiast 11 sierpnia 2011r. pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Odnośnie pisma, które M.B. sporządził osobiście i nazwał "zażaleniem" trzeba zauważyć, iż w istocie miało ono na celu zakwestionowanie i zmianę wyroku z dnia 12 kwietnia 2011r., co zresztą wynika z jego treści. Należy więc uznać je nie za zażalenie, a za skargę kasacyjną. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przy czym § 2 wymienia podmioty, które z uwagi na zajmowane stanowisko lub stopień naukowy posiadają kwalifikację do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej we własnym imieniu, natomiast § 3 wymienia kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić mogą doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną między innymi wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna. Powszechnym jest w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzecznictwie sądowym pogląd, że taki przypadek niedopuszczalności zachodzi także wówczas, gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., przy czym taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (tak H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, teza 6 do art. 178). W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo pouczenia o przymusie adwokacko- radcowskim i konsekwencjach jego niezachowania, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie I. postanowienia, za podstawę biorąc art. 175 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej trzeba wskazać, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po wydaniu orzeczenia przez sąd pierwszej instancji uzasadnione jest przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uchybienie terminu uznaje się wówczas za niezawinione przez stronę. Przyjmuje się również, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym wyznaczony pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w dniu upływu 30 dni od zawiadomienia go o wyznaczeniu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 stycznia 2009r., sygn. akt II GZ 8/09, Lex Omega nr 551906; z dnia 3 września 2010r., sygn. akt I GZ 234/10, Lex Omega nr 741241; z dnia 1 października 2010r., sygn. akt I OZ 725/10, Lex Omega nr 741980). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 12 kwietnia 2011r. upłynął w dniu 15 lipca 2011r. Skarżący skontaktował się ze swoim pełnomocnikiem w dniu 7 sierpnia 2011r., zatem tę datę należy uznać za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego należało wniosek uwzględnić, co Sąd uczynił, orzekając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.