I SA/Kr 341/06

Sygn. akt I SA/Kr 341/06 | | WYROKK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędziowie: WSA Ewa Długosz - Ślusarczyk (spr), Asesor WSA Beata Cieloch, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007r., sprawy ze skargi R. J., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...], z dnia 30 grudnia 2005r nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok, - skargę oddala- W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego dotyczącego prawidłowości rozliczania zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2002 rok z tytułu prowadzonej przez R. J. działalności gospodarczej w zakresie usług transportowych "A" ustalono , że podatnik opłacał podatek dochodowy przy zastosowaniu stawki ryczałtu 8,5 % , o której mowa w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne / DZ.U. Nr. 144 , poz. 930 ze zm./ , a powinien uzyskane w 2002 r. dochody z tego źródła opodatkować na zasadach ogólnych. W związku z powyższym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] wydał decyzję w dniu [...] 2004 r., w której określił wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w kwocie [...] zł. R. J. złożył odwołanie podnosząc że konkluzje kontroli nie są oparte na prawdzie materialnej , ponadto za niesłuszne uznał stwierdzenie jakoby za wykonywane usługi nie ponosił odpowiedzialności, bowiem wobec zleceniodawcy jak i wobec osób trzecich odpowiada całym swym majątkiem , co wynika z kodeksu cywilnego. Do odwołania dołączył pismo stanowiące odwołanie od decyzji dotyczącej roku 2003 , w którym podniesiono że celem prowadzonej działalności było świadczenie usług związanych z transportem dla wszelkich odbiorców. Dla firmy B wykonuje większość usług , ale nie jest to jedyna firma, z którą współpracuje , bowiem w 2001 r. zrealizował kontrakt dla firmy "C" a w 2004 r. dla innych firm. Wobec powyższego dokonana przez organ podatkowy I instancji klasyfikacja usług nie jest trafna. Po rozpatrzeniu zarzutów Dyrektor Izby Skarbowej w [...] nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania w dniu 30 grudnia 2005 roku utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu powyższej decyzji powołując się na zebrany materiał dowodowy stwierdzono , że skarżący w 2002 roku wystawiał faktury VAT wyłącznie za świadczenie usług na rzecz firmy B- A. C. - i tylko te faktury ujęte zostały w ewidencji przychodów. Na podstawie przedłożonej umowy z dnia [...].1999 r. ustalono , ze R. J. świadczył usługi polegające na obsłudze wysyłek eksportowych , a w szczególności na przewozie do miejsc formowania przesyłek zbiorowych , pakowaniu , przeładunku towarów wskazanych przez firmę. Zgodnie z oświadczeniem skarżącego zawartym w protokole z dnia [...] 2004 r. do wykonywania powyższych usług wykorzystywał samochód stanowiący własność firmy B , a niekiedy własny samochód osobowy. Wprawdzie twierdził że zakupywał paliwo , jednakże nie posiada dokumentów potwierdzających ten fakt jak i ponoszenia innych wydatków. Wykonywanie wskazanej wyżej działalności usługowej , przy przewozie przesyłek do miejsca formowania powierzonym środkiem transportu -samochodem należącym do zleceniodawcy , pakowanie i przeładunek towarów wskazanych przez zleceniodawcę mieściły się do [...] 2004 r. zgodnie z opinią Głównego Urzędu Statystycznego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2005 roku w grupowaniu PKWiU 74.50.23-00.20 - sekcja K t.j. " usługi jednoosobowych podmiotów gospodarczych wynajmujących się do pracy wyłącznie na rzecz jednego podmiotu, w charakterze pracowników handlowych lub przemysłowych". Zdaniem organów , w przypadku podatnika który świadczy usługi obcym środkiem transportu - będącym własnością podmiotu zlecającego pracę , nie może być mowy o zakwalifikowaniu działalności jako świadczenie usług transportowych. Organ podatkowy drugiej instancji posiłkując się opinią GUS dodatkowo wyjaśnił, ze "usługi drogowego transportu towarowego" PKWiU 60.24 - wg PKWiU obowiązującej do 30 kwietnia 2004 r., natomiast od 1 maja 2004 r. mieszczące się w grupowaniu PKWiU 60.24 "transport drogowy towarów " występuj ą jedynie w przypadku , gdy zleceniobiorca ponosi ryzyko i koszty związane z wykonaniem w/w usługi t.j. gdy jest właścicielem lub dzierżawcą środka transportu.1 l pkt. 3 lit. e ustawy z dnia 29 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne / DZ. U. NR. 144 , poz. 930 ze zm./ przepisów rozdziału 2 /ryczałt od przychodów ewidencjonowanych/ z wyjątkiem art. 6 ust.2 , nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr. 2 do ustawy , z zastrzeżeniem ust. 4 . W załączniku nr 2 do w/w ustawy sekcja Kaw niej grupa 74.50.23 -00-20, ujęta została w wykazie usług , których świadczenie wyłącza z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Tak więc podatnicy / do których należy zaliczyć skarżącego/, którzy osiągaj ą w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług zaliczonych do w/w grupy PKWIU , obowiązani są opodatkować osiągane dochody na zasadach ogólnych , t,j, zgodnie z art. 9 ust.2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych / DZ. U. z 2000 roku Nr. 14 , poz. 176 ze zm,/ W skardze na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. J. domaga się uchylenia decyzji jako naruszającej prawo i zasądzenia kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podano , iż skarżący prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych na rzecz wszelkich odbiorców od 1999 roku. W 2002 roku jako jedynym nie udało mu się pozyskać innych odbiorów aniżeli firma B , lecz ta okoliczność ta nie może przesądzać o tym , iż zmienił przedmiot swej działalności skoro przez cały czas na własną odpowiedzialność i ryzyko dokonywał wszelkich czynności związanych z realizacją powierzonych mu zadań. W takim stanie rzeczy brak podstaw do powoływania się przez organy na opinię GUS z dnia 8 grudnia 2005 r. Skarżący kwestionuje też przyjęcie , iż przychód za 2002 rok nastąpił bez ponoszenia jakichkolwiek kosztów. Nie daje ku temu podstaw oparcie się na oświadczeniu skarżącego z dnia [...] 2004 r. zawartym w protokole kontroli w którym zapisane jest również stwierdzenie o ponoszeniu kosztów dotyczących zakupu paliwa , opłat za telefon. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł ojej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację i swe stanowisko w sprawie. Nie zgodził się przy tym z zarzutem , iż podstawa opodatkowania ustalona została dla skarżącego w niewłaściwej wysokości, ponieważ nie uwzględniała kosztów uzyskania przychodów. Na okoliczność bowiem ponoszenia wydatków z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej przyjęto do protokołu z dnia [...] 2004 r. oświadczenie skarżącego o ponoszeniu wydatków z tytułu zakupu paliwa i opłat za telefon. W toku natomiast postępowania nie przedłożone zostały dowody potwierdzające tą okoliczność. W przedmiotowej sprawie nie zastosowano jak sugeruje skarga szacowania ponieważ skarżący przedłożył w toku postępowania kontrolnego ewidencję przychodów, organ nie miał zastrzeżeń do wykazanych w nich przychodów dotyczących 2002 r. i dane z tej ewidencji stanowiły podstawę do określenia podstawy opodatkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DZ.U.NR. 153 , poz. 1270/ sądy administracyjne sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności t. J . z punktu widzenia zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Żądanie skargi może być uwzględnione w razie stwierdzenia przez sąd , że rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeżeli takie naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy / art. 145 par. 1 pkt 1 cyt. ustawy/. Zdaniem Sądu skarga R. J. nie jest zasadna albowiem wydane przez organy decyzje nie naruszaj ą prawa materialnego a poprzedzające je postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami regulującymi postępowanie podatkowe. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się przede wszystkim do kwestii czy wykonywane w 2002 roku przez skarżącego usługi w zakresie obsługi wysyłek eksportowych , polegające na przewozie ich do miejsc formowania przesyłek zbiorowych i to samochodem należącym do zleceniodawcy, następnie na pakowaniu, przeładunku towarów wskazanych przez podmiot je zlecający , mogły być zaliczone jak to uczyniły organy , do grupowania PKWiU 74.50.23- 00.20 . Bezsporne jest, że takie właśnie usługi skarżący wykonywał w 2002 roku i to jedynie na rzecz firmy B - A. C., gdyż jak wyjaśniał i podtrzymywał w skardze nie udało mu się w tym roku, w przeciwieństwie do wcześniejszych i późniejszych lat pozyskać jeszcze innych poza tą firmą kontrahentów. Zdaniem Sądu dla prawidłowego zakwalifikowania przedmiotowych usług , istotne jest iż podatnik w okresie objętym niniejszą sprawą wykonywał usługi osobiście oraz w ramach prowadzonej jednoosobowo działalności gospodarczej ,wyłącznie tylko na rzecz tego podmiotu , bez względu na powody z jakich do tego doszło. Podatek dochodowy rozliczany jest bowiem za poszczególne lata podatkowe , zatem na rozliczenie podatku dochodowego za 2002 rok nie mają wpływu okoliczności podnoszone przez skarżącego a dotyczące świadczenia przez niego usług w innych latach. Niekwestionowane jest, że w prowadzonej przez skarżącego ewidencji przychodów za 2002 rok dokonane zostały zapisy w oparciu o wystawione na koniec każdego miesiąca faktury VAT /[...] szt./ wyłącznie na rzecz B A. C. Podatnik nie wyodrębniał też w prowadzonej dokumentacji usług świadczonych środkiem transportu należącym do podmiotu B i świadczonych ewentualnie własnym samochodem. Zgodnie zaś jego oświadczeniem usługi te zasadniczo wykonywał samochodem należącym do firmy zlecającej ,aczkolwiek bywały sytuacje kiedy używał do przewozu własnego samochodu , jeśli waga ładunku pozwalała na transport samochodem osobowym. Skoro w toku prowadzonego przez organy postępowania podatkowego nie udowodnił jednak w żaden też inny sposób faktu korzystania z własnego samochodu osobowego a zarazem poniesienia kosztów zakupu paliwa jako kosztu uzyskania przychodu , ustalenia organów podatkowych co do wykonywania usługi tylko samochodem stanowiącym własność zlecającego i ocena materiału dowodowego w tym zakresie nie może budzić zastrzeżeń. Mimo , iż posiadał zgłoszoną działalność w zakresie świadczenia usług transportowych na rzecz wszelkich odbiorców , prawidłowo organy ustaliły że w 2002 r. nie świadczył tego rodzaju usługi na rzecz firmy B ani na rzecz innych podmiotów . Zgodnie z grupowaniem PKWiU 60.24 "usługi drogowego transportu towarowego " mają miejsce wtedy , gdy zleceniobiorca ponosi ryzyko i koszty związane z wykonaniem tych usług t.j. jest właścicielem lub dzierżawcą środka transportu. Z kontraktu zawartego pomiędzy skarżącym a firmą B nie wynikają szczegółowe zasady świadczenia tych usług , między innymi dotyczące odpowiedzialności za ich wykonanie , zasad przewozu przesyłek i środka transportu. Podnoszone zarzuty w skardze , iż takie okoliczności miały miejsce uznać należy za nie udowodnione. Organy podatkowe uprawnione były w świetle powyższego do oparcia się na opinii Głównego Urzędu Statystycznego Departamentu Koordynacji i Organizacji Badań w Warszawie z dnia 8 grudnia 200 r. potwierdzającej , iż usługi wykonywane przez skarżącego mieszczą się w grupowaniu PKWiU 74.50.23 -00.20. Nie zasługuj ą na uwzględnienie zarzuty skargi, iż podstawa opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej została ustalona w niewłaściwej wysokości, ponieważ nie uwzględnia kosztów uzyskania przychodów. Skarżący oświadczył do protokołu kontroli z dnia [...] 2004 r., że ponosił wydatki z tytułu zakupu paliwa , opłat za telefon lecz nie przedłożył żadnych dowodów na tą okoliczność. Podatnik miał prawo do odliczenia kosztów poniesionych w celu osiągnięcia przychodów pod warunkiem wykazania ich związku z prowadzoną działalnością ale przede wszystkim wykazania , że je poniósł. Ciężar dowodu w tym zakresie jako na osobie wywodzące z określonych faktów skutki prawne spoczywa na podatniku. Skarżący jak podano wyżej i potwierdza to zebrany materiał dowodowy nie wykazał faktu poniesienia kosztów i ich wysokości. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego i dlatego na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 153 , poz. 1270 ze zm./ orzekł jak w sentencji.