I SA/Kr 346/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2012 r. sprawy ze skargi W.L., L. L., A. L. i T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: 1. odrzucić skargę W. L. i L.L. 2. umorzyć postępowanie ze skargi A.L. i T. L. Skarżący: W.L., L. L., A. L. i T. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 grudnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. Skarga została podpisana przez T.L. działającego imieniem własnym oraz jako pełnomocnik pozostałych trzech skarżących. Zarządzeniem z dnia 16 marca 2012 r. T.L. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu pozostałych trzech skarżących, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie sądu skarżący T.L. nadesłał dokument pełnomocnictwa podpisany jedynie przez A.L. Wobec nie udzielenia pełnomocnictwa T.L., zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2012 r., skarżący W. L. i L.L., zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w termie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 2 maja 2012 r. (L.L.) i 7 maja 2012 r. (W.L.). W dniu 11 maja 2012 r. W. L. nadesłał do sądu egzemplarz skargi podpisany przez T.L. L. L. nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Ponadto na skutek wniesienia skargi, decyzją z dnia 24 stycznia 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w trybie samokontroli, zgodnie z żądaniem skarżących, wyeliminowało decyzje pierwszej i drugiej instancji z obrotu prawnego, uznając zarzuty skargi za zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Odnośnie punktu 1 postanowienia stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153 poz. 1270 ze zm., - dalej "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 57 § 1 cytowanej ustawy wskazuje, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, przy czym zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarżący W. L. i L.L. w wyznaczonym terminie nie uzupełnili braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ich skargi należało odrzucić. Odnośnie punktu 2 postanowienia, sąd zauważa, że stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, iż do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 ustawy P.p.s.a. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Komentarz, Wydanie 3,Warszawa 2008, str. 403, postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2007r. sygn. akt II FSK 1259/06, niepublikowane). Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze skorzystało z tej możliwości i decyzją z dnia 24 stycznia 2012 r., uwzględniło skargę skarżących i uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze nie budzi wątpliwości sądu okoliczność, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym należało je umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a