I SA/Kr 347/09

Sygn. akt I SA/Kr 347/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 października 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch (spr.), Sędziowie: WSA Piotr Głowacki, WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2009r., sprawy ze skargi J. W., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30 grudnia 2008 r. Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 100, 00 zł (sto złotych 00/100 ). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 grudnia 2008 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 3 września 2008 r., Nr [...], ustalającej skarżącemu J. W. podatek od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po M.W., w wysokości 4 659 zł. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego [...] z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...] skarżący J. W. nabył wraz z dziećmi W. W., M. W. i R. W. spadek po zmarłej żonie M. W. W dniu 14 lipca 2008 r. do Urzędu Skarbowego [...], w imieniu skarżącego złożono niepodpisane zeznanie podatkowe o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych na druku SD-Z3. Jednocześnie przedstawiono zaświadczenie lekarskie, które stwierdza brak możliwości osobistego złożenia podpisu przez spadkobiercę spowodowane chorobą. Wraz z w/w zeznaniem, swoje zeznanie podatkowe o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych na druku SD-Z3 złożył i podpisał W. W. – syn skarżącego. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] decyzją z dnia 3 września 2008 r. ustalił skarżącemu podatek z tytułu nabycia spadku po M. W. w wysokości 4.659 zł. Na powyższą decyzję, w imieniu skarżącego zostało wniesione odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, w którym wnioskowano zastosowanie zwolnienia od podatku z tytułu nabycia spadku na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Odwołanie zostało podpisane przez syna skarżącego – R. W.. Do odwołania nie zostało załączone pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego. Następnie pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej zawiadomił skarżącego o nie załatwieniu sprawy w terminie z uwagi na konieczność wezwania R. W. do doręczenia stosownego pełnomocnictwa w związku z wniesionym odwołaniem. Pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. R. W. poinformował organ, że w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie lekarskie dotyczące stanu zdrowia ojca – J. W., w imieniu którego złożył odwołanie. Zaświadczenie to stwierdza, iż jest on osobą po wylewie, prawostronnie sparaliżowaną i nie mówiącą. Ponadto w piśmie zaznaczono, że zaświadczenie to było wystarczające w toku postępowania przed organem I instancji stąd pełnomocnictwo lub inne dokumenty nie zostaną dostarczone. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu podniósł, że brak stosownego pełnomocnictwa nie upoważnia R. W. do występowania i działania w imieniu skarżącego. A zatem odwołanie jest niedopuszczalne, gdyż w przedmiotowej sprawie obowiązujące prawo nie przewiduje możliwości prowadzenia postępowania z przyczyn podmiotowych. Organ odwoławczy zauważył, że organ pierwszej instancji prowadził postępowanie podatkowe w oparciu o nie podpisane zeznanie podatkowe, które zakończył wydaniem decyzji wymiarowej. Jednakże podniósł, że w aktach sprawy znajdują się dowody wskazujące na osobiste uczestnictwo skarżącego w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Na powyższe postanowienie skarżący działając przez pełnomocnika R. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego stwierdził, że Urząd Skarbowy uznał przedłożone zaświadczenie lekarskie dotyczące stanu zdrowia skarżącego, który uniemożliwia złożenie podpisu. Wywiedziono stąd, że jeżeli dla urzędu skarbowego brak podpisu skarżącego w deklaracji podatkowej nie stanowiło uchybienia procesowego, to również organ odwoławczy powinien uwzględnić przedmiotowe zaświadczenie i przyjąć, że brak pełnomocnictwa od skarżącego nie stanowi braku formalnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna jednakże z przyczyn innych niż w niej wskazane . Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 02 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem (art. 1 § 2 u.s.a.) zaskarżonego aktu, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej. Sąd może więc uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w tym piśmie procesowym. W ocenie Sądu przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 05 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. Natomiast stosownie do treści art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Jako brak formalny na gruncie art. 169 Ordynacji podatkowej traktuje się również niezałączenie do podania pełnomocnictwa (wyrok NSA z dnia 19 czerwca 1998 r., I SA/Lu 641/97, niepubl.). Ponadto zgodnie z treścią art. 121 § 1 postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zgodnie zaś z §2 tego artykułu organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostająch w związku z przedmiotem tego postępowania. Zdaniem Sądu orzekający w sprawie organ podatkowy uchybił tym przepisom. W szczególności z uwagi na stwierdzony stan zdrowia skarżącego J. W. organ winien pouczyć działającego pełnomocnika o treści art. 168 § 2 , art.137 § 4 ustawy Ordynacji podatkowej . Zgodnie z treścią art. 220 § 1 Ordynacji podatkowej od decyzji organu podatkowego wydanej pierwszej instancji odwołanie służy stronie. Treść art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej wskazuje, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Z kolei niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych występuje w wypadku wniesienia odwołania przez podmiot nie mający legitymacji do wniesienia odwołania. Reasumując w ocenie Sądu, wydając zaskarżone postanowienie organ podatkowy dopuścił się naruszenia cytowanych wyżej przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby organ podatkowy postąpił zgodnie z zasadami postępowania podatkowego, składający odwołanie miałby możliwość przedłożenia żądanego dokumentu pełnomocnictwa , co w konsekwencji doprowadziłoby do merytorycznego rozpatrzenia odwołania. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one niezasadne. Zeznanie podatkowe jest podaniem w rozumieniu art. 169 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z § 3 cytowanego artykułu, podanie wniesione pisemnie powinno być popisane przez wnoszącego. Jeżeli podanie wnosi osoba, która nie może złożyć podpisu, podanie podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważnione, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu. W rozpatrywanej sprawie w zeznaniu podatkowym skarżącego została jedynie poczyniona wzmianka o braku możliwości złożenia podpisu przez skarżącego (poparta zaświadczeniem lekarskim), jednakże osoba upoważniona przez skarżącego do złożenia zeznania nie złożyła swojego podpisu. Tym samym wbrew twierdzeniom skarżącego samo zaświadczenie lekarskie o braku możliwości złożenia podpisu wnoszącego nie wywołuje skutku złożenia podpisu w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Dlatego przedmiotowe zeznanie podatkowe należało uznać za niepodpisane. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy winien zatem prawidłowo pouczyć stronę o przysługujących jej w tym zakresie uprawnieniach. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji wyroku działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.