I SA/Kr 354/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-12-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powinien zostać uwzględniony, jeśli strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, ale jest w stanie pokryć wydatki związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika?
Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona wykaże złą sytuację majątkową, zdrowotną i rodzinną, która przemawia za zwolnieniem jej z kosztów sądowych. Sąd bierze pod uwagę jedynie przesłanki ekonomiczne i sytuację materialną wnioskodawcy, a nie charakter sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku M.D. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postępowaniu dotyczącym odpowiedzialności za zaległości podatkowe PPUH "E" sp. z o.o. z tytułu podatku od nieruchomości. Wcześniejsze postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające przyznania pełnomocnika zostało uchylone przez NSA z uwagi na naruszenie przepisów PPSA. NSA wskazał, że WSA powinien ponownie ocenić wniosek, uwzględniając wątpliwości co do możliwości pokrycia kosztów przez stronę.
Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 20 grudnia 2010 roku POS TANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz- Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 grudnia 2009 roku Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe PPUH "E" sp. z o.o. z siedzibą w C. z tytułu podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia 2004 roku do 31 lipca 2006 roku p o s t a n a w i a : ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2010 roku sygn. akt: II FZ 583/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie tut. Sądu z dnia 30 sierpnia 2010 roku w pkt 2 (tj. dotyczącym odmowy przyznania skarżącemu pełnomocnika z urzędu) i przekazał sprawę w tym zakresie doi ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu sąd odwoławczy podał, że doszło do naruszenia art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa – albowiem z jednej strony sąd pierwszej instancji uznał, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, a z drugiej jest w stanie pokryć z własnych środków wydatki związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, którego opłacenie będzie prawdopodobnie przekraczało kwotę kosztów postępowania. W związku z czym NSA wskazał, że w ponownym rozpoznaniu sprawy WSa w Krakowie winien ocenić wniosek M.D. o przyznanie profesjonalnego pełnomocnika, uwzględniając wyżej przedstawione wątpliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego zasługiwał na pozytywne rozstrzygnięcie. Zważyć bowiem należy, iż w świetle art. 245. § 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. § 2. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. § 3. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. § 4. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Poza tym , na podstawie art. 246. § 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W świetle przytoczonych przepisów stwierdzić należy, że odnośnie wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika Sąd bierze pod uwagę jedynie przesłanki ekonomiczne i sytuację materialną i bytową wnioskodawcy, a nie charakter czy też okoliczności sprawy, które merytorycznie uzasadniałyby bądź nie przyznanie kwalifikowanego zastępstwa procesowego w sprawie. Mając zatem na uwadze wcześniejsze - obecnie prawomocne - zwolnienie M.D. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych oraz treść w/w postanowienia NSA z dnia 30 sierpnia 2010 roku jak i wyrażone w nim wskazówki, Sąd ponownie analizując wniosek skarżącego doszedł do przekonania, iż jego zła sytuacja majątkowa, zdrowotna i rodzinna, która przemawiała za zwolnieniem go z kosztów sądowych, skłania także do przyznania mu fachowego zastępstwa procesowego. W związku z powyższym Sąd na zasadzie art. 24 5§ 1 i 2, 246 § 1 pkt 1 i 260 ppsa. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło