I SA/Kr 354/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. K. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 08.12.2009r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu podatku od nieruchomości za okres od 01.01.2004r. do 31.07.2006r. postanawia: przyznać radcy prawnemu B. K. wykonującemu zawód w ramach Kancelarii Prawnej W.K. i S. Sp. komandytowa znajdującej się w K. przy ul. K.[...], wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 20.12.2010r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy min. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych dnia 17.02.2011r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego B. K. Na rozprawie w dniu 21.04.2011r. pełnomocnik złożył "pismo procesowe skarżącego" z dnia 20.04.2011r. zawierające m.in. wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz wniosek o zwrot kwoty 44 zł. , którą uiszczono tytułem wydania kopii dokumentów z akt. Pełnomocnik oświadczył jednocześnie, że kosztów pomocy prawnej nie opłacono. Wniosek w tym zakresie pełnomocnik zgłosił również na rozprawie. Przedmiotowa sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28.04.2011r. Dnia 02.12.2011r. do tut. Sądu wpłynął wniosek radcy prawnego o wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów zastępstwa prawnego , które nie zostały opłacone, podtrzymujący wcześniej zgłoszone wnioski. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu). W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją i brał czynny udział w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający nie uwzględnił jednak wniosku pełnomocnika w części dotyczącej zwrotu kwoty 44 zł. uiszczonej za kopie dokumentów z akt. Należy bowiem podkreślić , iż wydatki tego typu są związane z indywidualnym sposobem przygotowywania się i prowadzenia sprawy przez radcę prawnego. Nie mają natomiast charakteru "niezbędnego" w rozumieniu § 15 pkt. 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p. zm.) W związku z tym, orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 240 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. ).