I SA/Kr 365/12

Sygn. akt I SA/Kr 365/12 | | POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r., sprawy ze skargi "O" Sp. z o.o. w K., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 17 listopada 2011r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2011 r. strona skarżąca "O" Sp. z o.o. w K. zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania olejów smarowych przeznaczonych do innych celów niż napędowe i grzewcze. Strona skarżąca wskazała, że w świetle nowej dyrektywy energetycznej (Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej), oleje smarowne: 1/ nie mogą podlegać opodatkowaniu zharmonizowaną akcyzą (zostały wyłączone na mocy art. 2 ust. 4 pkt b nowej dyrektywy energetycznej), 2/ dyrektywa w drodze wyjątku pozwala na stosowanie niektórych regulacji unijnych (tj. przepisów dotyczących kontroli i obrotu)- jednak Polska nie uruchomiła procedury wymaganej do ich stosowania. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 17 listopada 2011 r. znak: [...] Minister Finansów uznał, że stanowisko strony skarżącej w zakresie opodatkowania olejów jest nieprawidłowe. W ocenie organu, produkowane przez stronę skarżącą oleje zwane generalnie olejami smarowymi, są - bez względu na ich przeznaczenie - wyrobami energetycznymi. Wyroby te zostały bowiem ujęte w katalogu wyrobów energetycznych określonym w art. 2 ust. 1 lit.b Dyrektywy 2003/96/WE. Przy czym powyższy katalog obejmuje zarówno wyroby, do których stosuje się przepisy Dyrektywy 2008/118/WE (tzw. nowa dyrektywa horyzontalna), jak i wyroby, do których przepisy tej dyrektywy nie mają zastosowania (m.in. oleje smarowe). Jednak fakt, iż w katalogu ww. wyrobów energetycznych nie zostały ujęte oleje smarowe oznaczał tylko tyle, zdaniem organu, że państwa członkowskie nie mają obowiązku stosowania wobec tych wyrobów szczególnych zasad kontroli i przemieszczania określonych w dyrektywie 2008/118/WE w sposób obligatoryjny. W konsekwencji, objęcie przez państwo członkowskie (Polskę) wyrobów nie wymienionych w art. 20 ust. 1 dyrektywy 2003/96/WE postanowieniami dyrektywy 2008/118/WE na terytorium tego państwa członkowskiego (Polski), nie stanowiło naruszenia przepisów prawa wspólnotowego. Organ podał również, że art. 1 ust. 3 lit. a nowej dyrektywy horyzontalnej mówi o prawie państwa członkowskiego do nakładania podatków, w którym to zakresie uprawnień mieszczą się przepisy krajowej ustawy akcyzy. Organ przytoczył wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 5 lipca 2007 r. w połączonych sprawach C-145/06 i C-146/06 dotyczący wykładni ww. dyrektywy Rady 2003/96/WE, w którym Europejski Trybunał Sprawiedliwości dopuścił, aby państwo członkowskie wprowadziło podatek konsumpcyjny na oleje smarowe nieprzeznaczone do celów napędowych lub opałowych. Strony podtrzymały swoje argumenty w postępowaniu przed sadem administracyjnym. Na rozprawie w dniu 10 maja 2012r. Sąd odczytał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 kwietnia 2012r. I GSK 1017/10, w którym przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: Czy objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których mowa w art. 2 pkt 2 w związku z poz. 4 załącznika nr 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym w art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 92.76.1) ? Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny zapytanie, wprawdzie dotyczy interpretacji przepisów poprzedniej ustawy o podatku akcyzowym oraz poprzedniej, starej dyrektywy horyzontalnej – niemniej jednak tożsamego problemu tj. możliwości opodatkowania przez Polskę podatkiem akcyzowym olejów smarowych wykorzystywanych do innych celów niż napędowe i grzewcze. Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz. 270 zwana dalej p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005r. I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008r. I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym). W orzecznictwie sądów administracyjnych (vide wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008r., I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009r., III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji, czego w opisanej wyżej sytuacji, wywołanej prowadzeniem dwóch postępowań w tej samej sprawie nie można wykluczyć. Dodatkowo należy podkreślić, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko Sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (vide postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008r. I FZ 221/08 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygniecie. Z sytuacją, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. W rozpatrywanej sprawie strony powoływały w sprawie orzeczenia sądów administracyjnych, w tym dotyczące bezpośrednio przepisów, których dotyczy ww. postanowienie NSA. Sąd uznał więc, że wyjaśnienie powyższej wątpliwości będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie i zawiesił postępowanie w trybie ww. art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a.