I SA/Kr 373/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 25 października 2007 r. nr XIV/96/07 w przedmiocie opłaty uzdrowiskowej postanawia: -odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi- Pismem z dnia 21 września 2009r. skarżący T.K. zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 25 października 2007 r. nr XIV/96/07 w przedmiocie opłaty uzdrowiskowej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w tym czasie przebywał na wczasach klimatycznych w S. i nie mógł dotrzymać ustawowego terminu. Do pisma skarżący dołączył paragon wystawiony przez Wojskowy Dom Wypoczynkowy w S., z którego wynika, że skarżący przebywał w hotelu od 29 grudnia 2008 r. do 4 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. W myśl art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) strona która nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy może zwrócić się z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony, określa art. 87 § 1 - 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Są nimi: - wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, - uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu, - powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, - równocześnie ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4). W świetle powyższego - w ocenie Sądu - skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Przed złożeniem skargi postępowanie miało następujący przebieg. Skarżący pismem z dnia 3 października 2008 r. wezwał, jak podkreślił w skardze, po raz kolejny organ do usunięcia naruszenia prawa. W aktach sprawy brakuje koperty, w której nadane zostało pismo, jest natomiast prezentata organu, z której wynika że pismo wpłynęło 10 października 2008 r. W przypadku skargi na uchwałę art. 53 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadza dwa terminy wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie; termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. W rozpoznawanej sprawie odpowiedź organu z dnia 8 grudnia 2008r. została wysłana do skarżącego w dniu 11 grudnia 2008r. Gdyby nawet przyjąć najpóźniejszy termin wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc termin wpłynięcia pisma do organu (10 października 2008r.) to 60 dniowy termin na doręczenie skarżącemu odpowiedzi upłynął 9 grudnia 2008r. Tymczasem jak już wyżej zaznaczono pismo wysłano 10 grudnia 2008r. (prezentata organu), a więc po terminie. Pomimo braku zwrotnego potwierdzenia organ z całą pewnością nie zmieścił się w 60-dniowym terminie na doręczenie odpowiedzi, skoro wysłanie pisma nastąpiło już po jego upływie. W związku z powyższym 30 dniowy termin do złożenia skargi od doręczenia wezwania nie rozpoczął biegu, albowiem jak już zaznaczono organ nie doręczył odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w terminie 60 dni od dnia złożenia wezwania. W takiej sytuacji termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął 9 grudnia 2008r., tymczasem skarga została wniesiona w styczniu 2009r. (również w tym przypadku nie ma koperty w której nadano skargę, jednak pismo ma datę 20 stycznia 2009r.), natomiast wniosek o przywrócenie terminu został nadany dopiero 22 września 2009r. Pomimo braku możliwości ustalenia precyzyjnie, w którym dniu stycznia skarga została wniesiona była ona z całą pewnością złożona po terminie. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony dziewięć miesięcy po złożeniu skargi. Podsumowując, wniosek jako spóźniony w rozumieniu art. 87 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 powołanej ustawy, który stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.