I SA/Kr 374/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA (del) Elżbieta Bukowska Sędziowie: NSA(del) Jan Zając (spr) WSA Ewa Długosz- Ślusarczyk Protokolant: Krystyna Mech po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 22.01.2001 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 1998 r. skargę oddala I SA/Kr 374/01 Uzasadnienie W wyniku kontroli źródłowej przeprowadzonej przez pracowników Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. ustalono, że działalność gospodarczą w zakresie podnajmu lokali K. K. prowadził od dnia 1 stycznia 1998r. Na podstawie prowadzonej księgi przychodów i rozchodów za 1998 r. stwierdzono, że podatnik osiągnął przychód w wysokości [...] zł za podnajem lokali użytkowych dla firmy "A." s.c. ul. [...]. Miesięczna kwota przychodu wynosiła [...] zł co ustalono na podstawie rachunków wystawianych na koniec każdego miesiąca. Urząd Skarbowy stwierdził, iż podatnik nie złożył oświadczenia o wyborze zwolnienia od podatku od towarów i usług VAT-6, które było warunkiem koniecznym do korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art.14 ust 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 11 poz.50 ze zm.). W związku z tym podatnik obowiązany był do składania w Urzędzie Skarbowym deklaracji podatkowych za kolejne miesiące w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym powstał obowiązek podatkowy oraz bez wezwania urzędu skarbowego do obliczania i wpłacania należnego podatku VAT. Ponieważ podatnik nie wypełnił obowiązków wynikających z w/w przepisów, Pierwszy Urząd Skarbowy decyzją z dnia [...].2000 znak [...] określił K. K. zobowiązanie i zaległość podatkową w podatku od towarów i usług. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Izba Skarbowa na podstawie art.233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy Ordynacja podatkowa decyzją z dnia 22.01.2001 r. znak [...] uchyliła decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług i zaległości podatkowej za miesiąc styczeń 1998r i w tym zakresie umorzyła postępowanie w sprawie, w pozostałej części utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Skarżąc powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. K. podniósł, że już w czasie kontroli przeprowadzonej przez pracowników US jednoznacznie stwierdził, iż oświadczenie VAT-6 zostało wysłane pocztą przed osiągnięciem pierwszego przychodu - zostało to zapisane w protokole kontroli. Ze względu na przeprowadzkę na przełomie 1997/1998 nie mógł tego oświadczenia odnaleźć. Po przeszukaniu wszystkich dokumentów kopia została odnaleziona. Oświadczenie to zostało wysłane do Drugiego Urzędu Skarbowego w K. pomyłkowo, ponieważ do końca grudnia 1997 był zameldowany na ul. [...] w K., która to ulica przypisana jest do tego US. Nadmienił, że miał zaufanie do Poczty Polskiej jako do instytucji będącej służbą państwową i dlatego wysłał VAT-6 listem zwykłym, bo był w pełni przekonany o niezawodności tej instytucji. Zwolnienie z podatku VAT wybrał ponieważ z góry zakładał, że nie uzyska obrotów powyżej [...] zł, które obligowały go do opodatkowania podatkiem VAT. Przejawem zachowania jako podatnika zwolnionego od podatku VAT było również między innymi zamieszczenie w umowie podnajmu lokalu użytkowego paragrafu dotyczącego ponoszenia przez podnajemcę opłaty skarbowej ( umowa z dnia [...].1997 r.). W odpowiedzi na skargę strona przeciwna podtrzymała swoje stanowisko o wniosła ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Spór między stronami dotyczy w istocie kwestii doręczenia oświadczenia VAT-6 Urzędowi Skarbowemu. Ciężar dowodu spoczywa w tym zakresie na stronie skarżącej, jako tej która wywodzi z tego zdarzenia korzystne dla siebie skutki prawne. Nie ma żadnego prawnego powodu by różnicować skuteczność doręczenia pisma zależnie od jego nadawcy - organu podatkowego czy podatnika. Należy więc uznać, że sposób udowodnienia doręczenia pisma przyjęty w Ordynacji podatkowej należy odnieść także do podatnika. Niesporne jest, że podatnik nie przedstawił dowodu doręczenia oświadczenia VAT-6 ani na kopii, ani przez pocztę. Skarżący nie udowodnił dojścia jego oświadczenia do wiadomości organu podatkowego i dlatego nie może żądać uznania za skuteczny wybór zwolnienia od podatku od towarów i usług. Zaś wiarygodność samych twierdzeń skarżącego o sporządzeniu oświadczenia VAT-6 jest wątpliwa w świetle różnic w kserokopiach dokumentów określonych przez skarżącego jako kopie. Trafnie podnosi Izba Skarbowa, że nie można uznać za wiarygodny dowodu, który może być sporządzony w każdym czasie, tak jak w przypadku przedstawionej przez skarżącego kopii oświadczenia. Z tych powodów Sąd nie dopatrzył się niezgodności zaskarżonego aktu z prawem materialnym. Przeprowadzona kontrola nie wykazała także naruszeń przepisów postępowania administracyjnego, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec nie stwierdzenia, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 póz. 1270) orzekł jak w sentencji.