I SA/Kr 381/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg K.P., T.P. i A.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia : - skargi odrzucić - Zarządzeniem z dnia 21 marca 2013 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skarg na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 16 stycznia 2013 r., nr [...], przez przedłożenie w dwóch egzemplarzach: określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego; podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy w/w zarządzenia zostały doręczone skarżącym w trybie podwójnego awizo w dniu 10 kwietnia 2013 r. W dniu 22 maja 2013 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skarg. Ponieważ braki wniosku o przywrócenie terminu nie zostały uzupełnione, zarządzeniem Sędziego WSA w Krakowie z dnia 22 stycznia 2014 r. wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania. Skarżący nie wnieśli zażalenia na to zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a). Odrzucenie przez sąd skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, termin do uzupełnienia braków formalnych skarg upływał w dniu 17 kwietnia 2013 r. W tym terminie skarżący byli zobowiązani wykonać wezwania Sądu. Do chwili obecnej pozostały one jednak niewykonane. Skoro nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skarg, Sąd skargi odrzucił na zasadzie art. 58§1 pkt 3 i §3 p.p.s.a.