I SA/Kr 409/07

Dnia 25 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L. O. o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 września 2007r. sygn. akt I SA/Kr 409/07 postanawia: - odmówić sprostowania oczywistej omyłki - Postanowieniem z dnia 17 września 2007r. sygn. akt I SA/Kr 409/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Skarżącego L. O. na postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 czerwca 2007 roku zwalniającego Skarżącego od uiszczenia wpisu sądowego i oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 lutego 2007 roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości postanowił zwolnić L. O. od uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz ustanowić dla L. O. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2009r. pełnomocnik Skarżącego zwrócił się o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] września 2007r. sygn. akt I SA/Kr 409/07. Wniesiono o sprostowanie oczywistej omyłki, jaka znalazła się w punkcie pierwszym sentencji tego postanowienia, a polegała na wpisaniu słów :" zwolnić L. O. od uiszczenia wpisu sądowego od skargi", zamiast – co wynika z treści uzasadnienia:" zwolnić L. O. od ponoszenia kosztów sądowych w całości". W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zważywszy na treść uzasadnienia postanowienia intencją Sądu było całkowite zwolnienie L. O. od ponoszenia kosztów sądowych, niestety w sentencji postanowienia omyłkowo wpisano zwolnienie wyłącznie w zakresie wpisu od skargi zamiast zwolnienia całkowitego. Sąd w treści uzasadnienia postanowienia stwierdził bowiem wyraźnie, iż sytuacja majątkowa Skarżącego (...) wskazuje na to, że nie byłby on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższe uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku lub postanowieniu nie jest ograniczone żadnym terminem i może nastąpić z urzędu lub na wniosek strony (bowiem zgodnie z art. 194 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na sprostowanie lub wykładnię orzeczenia albo ich odmowę przysługuje zażalenie). W związku z tym niniejszy wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki należy rozpatrzyć merytorycznie. Sąd stwierdza zatem, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podnieść, że przedmiotem sprostowania orzeczenia mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Dlatego zasadny jest pogląd, że nie może być zmienione w drodze sprostowania orzeczenie co do istoty sprawy. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i pod względem przedmiotowym (por. post. SN z dnia 3 marca 1976 r., II CZ 11/76, LEX nr 7806; uch. SN z dnia 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, niepubl.; post. SN z dnia 7 lipca 1999 r., III RN 24/99, niepubl.). W niniejszej sprawie, gdyby uwzględnić wniosek pełnomocnika Skarżącego doszłoby do zmiany rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy orzekł o zwolnieniu Skarżącego od uiszczenia wpisu sądowego od skargi i ustanowił dla Skarżącego adwokata, a zdaniem pełnomocnika Skarżącego (co wywiedziono z treści uzasadnienia postanowienia) intencją Sądu w sprawie było zwolnienie Skarżącego w całości od kosztów sądowych. Taka okoliczność nie może być uznana za oczywistą omyłkę, bowiem prowadziłaby do zmiany rozstrzygnięcia w sprawie. Ewentualne błędy w orzekaniu (errores iniudicando) nie mogą być korygowane w trybie prostowania oczywistej omyłki. Należy bowiem zauważyć, iż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują możliwość wniesienia zażalenia (art. 260 ustawy) na postanowienia wydawane przez Sąd w zakresie prawa pomocy i o takiej możliwości Skarżący został pouczony przy doręczeniu odpisu postanowienia z dnia [...] września 2007r. To w tym trybie Skarżącemu przysługiwała możliwość merytorycznego i formalnego kwestionowania treści postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy. Z takiej możliwości Skarżący nie skorzystał. W związku z tym rozstrzygnięto jak w sentencji, na podstawie art. 156 § 1 oraz § 2 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.