I SA/Kr 416/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędzia: WSA Urszula Zięba Protokolant: sekr. sąd. Aleksandra Osipowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2019 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] "K. " T. Ż. Spółka jawna w N. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu - skargę oddala - Pismem z 11 stycznia 2019r. Instytucja Organizująca Konkurs - M. poinformowała wnioskodawcę Przedsiębiorstwo W. Spółka Jawna o negatywnym wyniku oceny formalnej projektu pn. [...] (numer wniosku: [...]), złożonego w ramach konkursu nr [...] W uzasadnieniu wskazano, że projekt nie spełnił kryterium nr [...] - Specyficzne warunki wstępne. Zdaniem IOK jednym z warunków wstępnych było przeprowadzenie dla danego projektu, przed dniem złożenia wniosku, audytu opracowanego zgodnie z właściwymi rozporządzeniami. Zgodnie z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych (SzOOP) zawartymi w p.5 karty działania, audyty powinny być wykonane przez ekspertów wpisanych do centralnego rejestru charakterystyki energetycznej budynków prowadzonego przez właściwego ministra. Zgodnie z Regulaminem konkursu wnioskodawca wraz z wnioskiem o dofinansowanie zobowiązany był dostarczyć właściwie przygotowany audyt. Z przesłanej dokumentacji wynika, że dla niniejszego projektu audyt sporządziła E. P., która nie figuruje w wykazie, a zatem audyt nie spełnia warunku określonego w SzOOP oraz w Regulaminie konkursu. Audyt jest załącznikiem obligatoryjnym i wnioskodawca musi dysponować nim na dzień złożenia wniosku, zatem wzywanie do korekty wniosku uznano za bezzasadne ze względu na brak możliwości poprawy stwierdzonego błędu. Wnioskodawca wniósł za pośrednictwem Instytucji Organizującej Konkurs do Instytucji Zarządzającej protest od negatywnego wyniku oceny formalnej w zakresie kryterium: Specyficzne warunki wstępne, określonego w załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu. Zaakcentował, iż audyt został wykonany przez eksperta wpisanego do centralnego rejestru charakterystyki energetycznej budynków prowadzonego przez właściwego Ministra. Potwierdzeniem tego jest wskazanie J. R., jako audytora w załączniku 8.2. (Dane sporządzającego audyt efektywności energetycznej). Wnioskodawca stwierdził, że fakt, iż w dokumencie audytu została wpisana inna osoba, nie świadczy w sposób jednoznaczny o tym, iż to ona sporządziła audyt. Wnioskodawca wskazał także na okoliczności, które towarzyszyły złożeniu przedmiotowego wniosku; wyjaśnił, iż na etapie przygotowania oraz złożenia wniosku współpracował ze spółką, która jest pionierem w branży fotowoltaicznej, ale która posiada także doświadczenie w postępowaniach o dofinansowanie. Dodatkowo, firma ta współpracuje z podmiotem, wykonującym audyty energetyczne. Ponadto, powstała w dokumentacji audytorskiej niejednoznaczność wynikła jedynie z przyjętej metody podziału obowiązków pomiędzy zespół wspierający audytorów wiodących. Podkreślił również, iż w ramach przedmiotowego konkursu, w sumie złożonych zostało 84 wniosków, dla których zostały dołączone karty audytu oraz dokumenty audytu sporządzone przez dwóch ekspertów, tj. R. W. lub J. R., którzy wpisani są do właściwego wykazu, czego potwierdzeniem jest załącznik 8.2. Wnioskodawca wyjaśnił, iż w [...] złożonych wnioskach zostały złożone karty audytu oraz audyty, które nie zostały podpisane przez ekspertów wpisanych do wykazu. W tych przypadkach wnioskodawcy zostali wezwani do uzupełnienia, a następnie wnioski skierowano do dalszej oceny. Natomiast, w przypadku 60 pozostałych wniosków wskazane dokumenty nie zostały podpisane przez ekspertów i dodatkowo na audytach podane były dane osób, które nie były wpisane do ww. wykazu. W tych przypadkach IOK uznała, iż wykonawcą audytu nie była osoba wpisana do rejestru. Zdaniem wnioskodawcy, przyznanie negatywnej oceny wniosku, bez wezwania go do korekty, stanowi wadliwość proceduralną. Wskazał m.in. na zapisy art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz Regulaminu KOP, których konstrukcja potwierdza, że w przypadku stwierdzenia braków w zakresie formalnym konieczne jest wezwanie wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku. Wnioskodawca przytoczył zapisy podrozdziału 2.1 ust 8. Regulaminu KOP, zgodnie z którym dopuszczalne jest przedstawienie wyjaśnień, uzupełnień lub poprawy wniosku w celu potwierdzenia spełnienia kryteriów wyboru projektów. Pismem z 19 marca 2019r. poinformowano wnioskodawcę, że w wyniku rozpatrzenia protestu przez Instytucję Zarządzającą — Zarząd Województwa (dalej: IZ), protestu nie uwzględniono. Instytucja Zarządzająca wskazała w uzasadnieniu, że nie było możliwości wezwania wnioskodawcy do korekty załączonego audytu, bowiem zgodnie z treścią załącznika 8.1 osobą sporządzającą audyt była E. P., nie widniejąca w centralnym rejestrze charakterystyki energetycznej budynków prowadzonym przez właściwego ministra, ponadto załączony audyt nie został podpisany, a wezwanie do uzupełnienia brakującego podpisu było niecelowe, ponieważ złożenie podpisu przez E. P. nie zmieniłoby faktu, iż na dzień wykonania audytu nie była ona ujęta w w/w rejestrze. Wnioskodawca złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższe rozstrzygnięcie zarzucając, iż Instytucja Zarządzająca nie uwzględniając protestu odebrała skarżącemu możliwość uzyskania dofinansowania i naruszyła następujące przepisy prawa: 1) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - poprzez nieprzeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, co wyraziło się w braku wezwania skarżącego do uzupełnienia wniosku konkursowego, poprzez złożenie podpisanego audytu efektywności elektrycznej w sytuacji, w której w ramach tego samego postępowania dopuszczono do uzupełnienia tego dokumentu przez innych wnioskodawców i w konsekwencji niezakwalifikowaniu wniosku skarżącego do dofinansowania; 2) art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez błędne ustalenie, że brak złożenia prawidłowo podpisanego audytu efektywności elektrycznej nie stanowi braku formalnego w rozumieniu tego przepisu, zwłaszcza wobec faktu, że z dokumentacji konkursowej, a konkretnie załącznika nr 8.2, sporządzonego na podstawie właściwego audytu, wynika bezsprzecznie, kto jest autorem audytu efektywności elektrycznej. W związku z powyższym, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 1) lit. a) ustawy wdrożeniowej, wnoszono o: 1) uwzględnienie skargi oraz a) stwierdzenie, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik jego oceny, b) a także o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, 2) jak również o zasądzenie kosztów postępowania wedle norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu strona skarżąca przywołała argumentację przedstawioną uprzednio w proteście. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014r., poz. 1146 ze zm.), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy z o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. (u.z.r.p.) Zgodnie z art. 61 ust. 1 powołanej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Powyższa regulacja oznacza, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi (pośredniczącą lub wdrażającą) w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przystępując do kontroli oceny wniosku w niniejszej sprawie należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżący po otrzymaniu negatywnej oceny swojego projektu wniósł protest w terminie przewidzianym ustawą, który został rozpatrzony rozstrzygnięciem o nieuwzględnieniu protestu i w ustawowym terminie 14 dni złożył skargę do WSA w Krakowie. Kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć na względzie, że w ustawie o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 u.z.r.p.). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (ust.2). Przepis ten statuuje zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny. Naruszenie którejkolwiek z tych zasad stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Przepis ten ustanawia również ogólną regułę, w myśl której projekty podlegają ocenie wyłącznie w zakresie ustanowionych w danym systemie realizacji i zgodnych z przepisem art. 125 ust. 3 lit. "a" rozporządzenia ogólnego kryteriów wyboru projektów, które zapewniają, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne, przejrzyste i uwzględniają ogólne zasady ustanowione w art. 7 i 8. Z kolei wedle treści art. 54 ust. 2 u.z.r.p. protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera między innymi wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem( p.4) oraz wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem (p.5). Z powołanym przepisem koresponduje art. 57 u.z.r.p. nakładający na właściwą instytucję powinność rozpatrzenia protestu poprzez weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Nakreślony wyżej stan prawny skonfrontowany z faktografią rozpoznawanej sprawy przemawia za konstatacją, że ocena projektu dokonana przez Zarząd Województwa została przeprowadzona w sposób prawidłowy, co skutkuje oddaleniem skargi stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Wynikające z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, dotyczą każdego etapu konkursu, począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego, aż po zakończenie postępowania konkursowego. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny wobec zasady równości, nakładając na właściwą instytucję przeprowadzającą wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Także wymogi stawiane wnioskodawcom, jeżeli ocena ich spełnienia miałaby skutkować negatywnymi konsekwencjami, muszą być formułowane w sposób jednoznaczny, jasny i precyzyjny, a więc tak, aby nie pozostawiało to żadnych wątpliwości, co do stosowanych w danym postępowaniu konkursowym kryteriów oceny projektów oraz oceny ich spełniania. Rzetelność oznacza ustanowienie jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodność postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronne uzasadnienie wyboru. Zasada bezstronności natomiast oznacza zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (por.m.in. wyrok NSA z dnia 21 marca 2018 r., I GSK 154/18). Wynikające z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości traktowania wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania mają charakter systemowy i realizują się poprzez stworzenie takich mechanizmów oceny projektów, które spowodują, że ocena projektu zostanie dokonana w oparciu o obiektywne, a nie subiektywne przesłanki i kryteria. Służą temu m.in. rozwiązania prawne przewidziane w przepisach art. 44, 60, 68a ustawy wdrożeniowej, jak również w art. 24 k.p.a. w zw. z art. 50 ustawy wdrożeniowej. Mają one na celu zagwarantowanie pewności i stałości obowiązywania kryteriów oceny i wyboru projektów do dofinansowania oraz eliminowanie ryzyka zaistnienia dowolności stosowanych kryteriów oceny projektów, niweczącej przywołane powyżej zasady. Na tle zasad przywołanego art. 37 ust. 1 u.z.r.p., kontrola sądowoadministracyjna powinna zmierzać w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego w ramach komisji oceny projektów oraz instytucji zarządzającej w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentami systemu realizacji programu operacyjnego i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji, odnosząc się do ram prawnych danego naboru oraz dokumentacji konkursowej. Tym samym również rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu - z rozważeniem zarzutów oraz uwag zarówno osób oceniających projekt (ekspertów) w kartach oceny merytorycznej, jak i argumentacji i zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana jest swoboda, wszakże nie powinna ona jednak być dowolna, nacechowana arbitralnością. Dowolna jest wówczas, gdy jest sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdy nie wyjaśniono zrozumiale przesłanek oceny. Organ zobowiązany jest do rozpatrzenia protestu i weryfikacji oceny wniosku o dofinansowanie zgodnie z wszelkimi regułami proceduralnymi, w tym z regułami wynikającymi z powołanych wyżej przepisów. Poddane sadowej kontroli rozstrzygnięcie nie narusza zasady rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz powinnością wszechstronnego uzasadnieniem wyboru. Wiodącymi dokumentami określającymi przebieg przedmiotowego konkursu, w tym w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze były Regulamin konkursu oraz kryteria wyboru projektów, stanowiące załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu. Ocena formalna z kolei prowadzona była zgodnie z zapisami załącznika nr 4 do Regulaminu konkursu, tj. Regulaminem Prac Komisji Ocen Projektów (dalej: Regulamin KOP). Organ dokonując kontestowanej w skardze oceny przywołał Specyficzne warunki wstępne, a w szczególności zweryfikował zgodność projektu z formalnymi warunkami specyficznymi dla danego Działania/Poddziałania, określonymi w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014—2020 (dalej: SzOOP). Powołano zapisy SzOOP, gdzie unormowano, iż dla danego projektu wymagane było przeprowadzenie audytu, przed dniem złożenia wniosku, zgodnie z określonymi wymogami. Z zapisów SzOOP oraz Regulaminu konkursu wynika, iż audyt powinien być wykonany przez ekspertów wpisanych do centralnego rejestru charakterystyki energetycznej budynków prowadzonych przez właściwego Ministra. Obowiązkiem wnioskodawcy było zatem niewątpliwie przedłożenie właściwie przygotowanych audytów. Wnioskodawca w chwili składania wniosku o dofinansowanie musi posiadać audyt efektywności energetycznej/audyt energetyczny określający zakres inwestycji przed realizacją i załączyć go do wniosku o dofinansowanie, jako dodatkowy załącznik nr 8.1 wraz z dodatkową kartą stanowiącą załącznik nr 8.2 do wniosku. Załącznik 8.2. do wniosku stanowi dodatkową kartę do audytu ex ante/ex post efektywności energetycznej, która musi zostać sporządzona na podstawie właściwego audytu. W przypadku wnioskodawcy załącznikami do wniosku były: załącznik 8.1: Audyt efektywności energetycznej. Poprawienie efektywności energetycznej Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "K. Sp. J., poprzez montaż instalacji fotowoltaicznej oraz załącznik 8.2. — Dodatkowa karta do audytu ex ante efektywności energetycznej. W audycie, jako sporządzającego audyt efektywności energetycznej, wskazano E. P., która nie była wpisana do centralnego rejestru charakterystyki energetycznej budynków prowadzonego przez właściwego Ministra na dzień sporządzenia audytu dla przedmiotowego projektu. Audyt nie został także podpisany. W załączniku nr 8.2. do wniosku w części "Dane sporządzającego audyt. został wymieniony J. R. (wpis do przedmiotowego rejestru datowany na 26 czerwca 2018 r.). Z przedstawionej perspektywy uprawnione jest stanowisko IRP, iż załącznikiem decydującym o spełnieniu kryterium Specyficzne warunki wstępne jest prawidłowy audyt efektywności energetycznej wykonany przez uprawnionego eksperta (audyt złożony w ramach załącznika 8. 1). Natomiast, załącznik 8.2 stanowi dodatkowy, uzupełniający dokument, który należało przygotować na podstawie właściwych audytów/audytu. Słuszna jest więc ocena iż załączony do wniosku audyt nie spełnia warunku określonego w SzOOP oraz Regulaminie konkursu, co stanowi samoistną przesłankę uzasadniającą negatywną ocenę przedmiotowego projektu w ramach kryterium Specyficzne warunki wstępne. Oceny tej nie zmienia wskazanie J. R., jako audytora w załączniku 8.2. Załącznik ten jest, co wyżej wywiedziono, dokumentem dodatkowym, opracowanym na podstawie audytu nr 1, a podstawowe znaczenie ma wskazanie osoby odpowiedzialnej za wykonanie audytu w załączniku 8.1, gdyż to ta osoba wpisana ma być do wykazu. Odrzucić należy stanowisko, iż to, że w dokumencie audytu została wpisana inna osoba, nie świadczy w sposób jednoznaczny o tym, iż to ona sporządziła audyt. Istotnie bowiem podzielić należy twierdzenie, że oceniający bazują na złożonej dokumentacji aplikacyjnej, za treść której odpowiada wnioskodawca i to jego obowiązkiem jest przedstawienie informacji w dokumentacji aplikacyjnej zgodnie z wymogami stawianymi w dokumentacji konkursowej i na nim spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku z uwzględnieniem znanych mu kryteriów oceny wszystkich zgłoszonych do konkursu projektów. Podmiot, który zamierza skorzystać z dofinansowania winien dostosować się do zasad udzielania pomocy i wypełnić wszystkie wymogi wynikające z dokumentacji konkursowej. Wnioskodawca wyraża bowiem zgodę na stosowanie w procedurze konkursowej nie tylko przepisów prawa ale i zasad wynikających z dokumentacji konkursowej, składając w tym zakresie stosowne oświadczenie. To po jego stronie leży obowiązek dochowania należytej staranności i dostosowania się do jawnych i identycznych dla wszystkich wnioskodawców wymogów. W związku z tym zobowiązany jest do przedstawienia wszystkich wymaganych załączników, zgodnie z wymogami stawianymi w dokumentacji konkursowej (SzOOP, Regulamin konkursu, Instrukcja), które potwierdzałyby spełnienie danego kryterium oceny. Nie sposób także podzielić zarzutów odnoszących się do na okoliczności, które towarzyszyły złożeniu przedmiotowego wniosku. Okoliczności, czy audyt sporządzono samodzielnie, czy też powoływano w tym celu zespół, jego skład czy podział w nim pracy, są prawnie irrelewantne dla oceny spełnienia kryterium Specyficzne warunki wstępne. Podobnie ocenić należy relacje między wnioskodawcą, a zleceniobiorcą odpowiedzialnym za opracowanie audytu. Zgodzić się też należy ze stanowiskiem, że zarówno ocena, jak i późniejsza weryfikacja dokumentacji odbywa się wyłącznie w odniesieniu do konkretnego wniosku o dofinansowanie. Nie dokonuje się analizy spełnienia danego kryterium w odniesieniu do innych składanych w ramach danego konkursu wniosków. Obowiązkiem oceniających było dokonanie oceny zgodnie z zapisami dokumentacji konkursowej, biorąc pod uwagę wniosek wraz załącznikami danego wnioskodawcy. Ponadto rozpatrując protest, weryfikuje się prawidłowość przeprowadzonej oceny w zakresie kryteriów oraz zarzutów o charakterze proceduralnym. Natomiast, protest nie służy przedstawieniu dodatkowych informacji, które nie były znane na etapie oceny projektu. W związku z tym, przedstawione przez wnioskodawcę dodatkowe załączniki na etapie procedury odwoławczej, słusznie nie zostały wzięte pod uwagę. Sad przyjmuje za własny wywód prawny IRP dotyczący kwestii korekty wniosku. Istotnie bowiem należy rozróżnić warunki formalne od specyficznych warunków wstępnych/formalnych warunków specyficznych. Warunki formalne weryfikowane są przed przystąpieniem do oceny danego wniosku o dofinansowanie. W świetle art. 2 pkt. 27a) ustawy o zasadach realizacji programów są to warunki odnoszące się do kompletności, formy oraz terminu złożenia wniosku o dofinansowanie projektu, których weryfikacja odbywa się przez stwierdzenie spełniania albo niespełniania danego warunku. Powyższy zapis powtórzony został S 2 pkt. 46) Regulaminie konkursu oraz doprecyzowany w Rozdziale 2 Podrozdział 2.1. ust. 1. Regulaminu KOP. W konsekwencji uzupełnienia wniosku w trybie art. 43. ust. 1. ustawy, dotyczą pewnych minimalnych wymogów koniecznych do spełnienia przez dany wniosek o dofinansowanie, bez realizacji których w ogóle nie mógłby zostać dopuszczony do procesu oceny. Weryfikacja taka dokonywana jest bez wnikania w aspekty formalno-merytoryczne wynikające z kryteriów wyboru projektów. Natomiast weryfikacja spełnienia wymogów przez audyt załączony do wniosku, tj. czy opracowany został w zakresie, standardzie, czy formie przyjętej zgodnie z właściwymi rozporządzeniami odpowiednio do zakresu rzeczowego objętego projektem oraz czy audyt wykonany zostały przez ekspertów wpisanych do centralnego rejestru charakterystyki energetycznej budynków prowadzonego przez właściwego Ministra, dokonywana jest w trakcie oceny spełnienia kryterium Specyficzne warunki wstępne. W związku z tym ewentualną możliwość wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia dokumentacji aplikacyjnej należy rozpatrywać wyłącznie w kontekście zapisów Rozdziału 2, Podrozdziału 2.1 ust 8. Regulaminu KOP. Dopuszczalne jest przedstawienie wyjaśnień uzupełnień lub poprawy wniosku w celu potwierdzenia spełnienia kryteriów wyboru projektów. Zapisy Podrozdział 2.1 ust 9. Regulaminu KOP wskazują, że jeśli wniosek jednoznacznie nie spełnia danego kryterium i nie jest zasadne, ze względu na wagę i/lub skalę uchybień, skierowanie go do wyjaśnień (poprawy/uzupełnienia), w tym zakresie zostanie oceniony negatywnie i nie zostanie skierowany do poprawy/uzupełnienia. Właśnie taka sytuacja taka miała miejsce w przypadku przedmiotowego wniosku, który jednoznacznie nie spełnił kryterium Specyficzne warunki wstępne. Wezwanie do uzupełnień było niecelowe, gdyż złożenie brakującego podpisu E. P. nie zmieniłoby faktu, iż na dzień opracowania audytu nie była ona ujęta w centralnym rejestrze charakterystyki energetycznej budynków prowadzonego przez właściwego Ministra, co stanowi jednoznaczną przesłankę do negatywnej oceny projektu. Nie doszło zatem do naruszenia powołanych w skardze przepisów prawa.