I SA/Kr 435/13

Kraków, dnia 25 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Nina Półtorak po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa G. w K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na czynność Starosty S. – wystawienie rachunku nr [...] z dnia 12 listopada 2012 r. w przedmiocie opłat za czynności geodezyjno-kartograficzne postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności. W dniu 12 listopada 2012 r. Starosta S. wystawił Przedsiębiorstwu G. Sp. z o.o. na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielenie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37, poz. 333) , rachunek nr [...] na kwotę 203.550,90 złotych za czynności geodezyjne i kartograficzne. Powyższą czynność organu Przedsiębiorstwo G. w K. Sp. z o.o. (dalej "Spółka") zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności. Na uzasadnienie żądania skarżąca podała, że jej wykonanie może doprowadzić do znacznej szkody po stronie Spółki w związku z potrzebą uiszczenia środków finansowych o istotnej dla Spółki wysokości, co może spowodować zachwianie kondycji finansowej Spółki i w konsekwencji utratę możliwości pozyskiwania jak i realizacji zamówień. Dodatkowo, w piśmie złożonym w Sądzie dnia 23 kwietnia 2013 r. Spółka podniosła, że organ podejmuje działania ukierunkowane na wszczęcie egzekucji administracyjnej, bowiem w dniu 26 marca 2013 r. Spółka otrzymała od Starosty Suskiego wezwanie do uregulowania należności, datowane na dzień 21 marca 2013 r. W ocenie Spółki, powyższa okoliczność potwierdza zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt lub czynność zostanie wykonana, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., II GZ 139/08, LEX nr 493849). Dla rozstrzygnięcia złożonego w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności, zasadnicze znaczenie ma więc ocena, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem tej czynności, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi może dojść do jej ewentualnego wzruszenia. Na wnioskodawcy spoczywa przy tym obowiązek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu administracyjnego popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dokonując oceny złożonego wniosku w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że brak jest uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności. Skarżąca nie uprawdopodobniła, iż zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania czynności, ograniczając się do lakonicznego i skrótowego uzasadnienia. W takiej sytuacji Sąd pozbawiony został możliwości oceny zasadności wniosku, polegającej na zbadaniu, czy wykonanie czynności, może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia NSA: z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1273/12, z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 106/12, z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12). Tymczasem skarżąca ograniczyła się do wskazania na potencjalną możliwość utraty kondycji finansowej i hipotetycznych dalszych zamówień. Brak danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową strony nie pozwolił na ocenę czy ewentualne koszty po stronie skarżącego powstałe w następstwie wykonania tej czynności stanowić będą uszczerbek dla majątku wnioskodawczyni, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.