I SA/Kr 439/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości G. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 grudnia 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011r. strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku strona skarżąca - Syndyk Masy Upadłości G. Sp. z o.o. podniósł, że Spółka znajduje się w upadłości, a zasadniczym składnikiem jej majątku jest nieruchomość, której do dnia dzisiejszego nie udało się zbyć. Wykonanie decyzji podatkowej może zatem spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podatek od nieruchomości za okres po ogłoszeniu upadłości stanowi koszt postępowania, a więc w razie konieczności jego uiszczenia - w przypadku braku środków finansowych z uwagi na niezakończony proces zbywania składników majątkowych - postępowanie upadłościowe podlegałoby umorzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej - p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", która polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wyjaśnić należy, że Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia 18 października 2013 r. znak: [...] w pkt 1 odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...] określającą wysokość podatku od nieruchomości za rok 2011, a w pkt 2 zmienił decyzję ostateczną z dnia 23 lutego 2011 r. nr [...] w sprawie określenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2011 w ten sposób, że zmienił określoną uprzednio wysokość podatku od nieruchomości za rok 2011 z kwoty 202.358,00 zł na kwotę 201.944,00 zł. Zaskarżoną w przedmiotowej sprawie decyzją z dnia 17 grudnia 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło ww. decyzję organu I instancji w części dotyczącej wznowienia postępowania w sprawie decyzji ostatecznej z dnia 23 lutego 2011 r. określającej wysokość podatku od nieruchomości za 2011 r. i w tym zakresie umorzyło postępowanie, a w pozostałym zakresie utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. Rozpoznanie przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji będzie zatem odnosić się do tej części zaskarżonej decyzji, którą Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, bowiem w tym tylko zakresie zaskarżona decyzja podlega wykonaniu. Podstawowym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te powinny mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona powinna poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji. W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. W ocenie Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony w sposób pozwalający na przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji, o jakich mowa w art. 63 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie skonkretyzowała bowiem okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty należności pieniężnej grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutek, do odwrócenia którego nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Rozpatrywany wniosek nie pozwala ocenić stanu majątkowego strony skarżącej (wartości masy upadłościowej), który można by zestawić z należnością podlegającą realizacji. Jak wskazano powyżej, okoliczności uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej muszą mieć charakter zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny. Z tego względu hipotetyczne twierdzenie strony skarżącej, iż w razie konieczności zapłaty podatku, postępowanie upadłościowe - w przypadku braku środków finansowych z uwagi na niezakończony proces zbywania składników majątkowych - mogłoby zostać umorzone, nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W realiach przedmiotowej sprawy istotnym z punktu widzenia art. 61 § 3 p.p.s.a. jest również fakt pozostawania G. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej. Konsekwencją stanu, w jakim znajduje się obecnie Spółka, jest bowiem to, że zaspakajanie zgłoszonych wierzytelności odbędzie się według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze. Zgodnie z treścią art. 342 ust. 1 pkt 1 tej ustawy koszty postępowania upadłościowego należą do kategorii pierwszej wierzytelności podlegających zaspokojeniu. Strona skarżąca nie może upatrywać powstania trudnych do odwrócenia skutków w konieczności pokrycia z funduszów masy upadłości w pierwszej kolejności kosztów postępowania, bowiem umiejscowienie kosztów postępowania upadłościowego w pierwszej uprzywilejowanej kategorii wierzytelności (które podlegają zaspokojeniu przed innymi), wynika z obowiązujących przepisów prawa. Na końcu zaznaczyć należy, że Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.