I SA/Kr 453/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za III kwartał 2009 r. postanawia 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2015 r., 2. przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za III kwartał 2009 r. Pismem z dnia 10 kwietnia 2015 r. (data wpływu do tut. Sądu 5 maja 2015 r.) skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a następnie uzupełnił powyższy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych ( formularz PPF z daty wpływu 3 czerwca 2015 r.). Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz przyznał pełnomocnika z urzędu, którego wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych. Radca prawny M. C.-W. pismem z dnia 15 września 2015 r. została zawiadomiona o ustanowieniu jej pełnomocnikiem skarżącego (data doręczenia pisma 18 września 2015 r.). Pismem z dnia 10 listopada 2015 r. (data wpływu do Sądu 12 listopada 2015 r.) pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podał, że niezwłocznie zapoznał się z aktami sprawy. W dniach; 28 września 2015 r. oraz 19 października 2015 r. wysłał do skarżącego korespondencję z prośbą o kontakt. Skarżący skontaktował się z pełnomocnikiem telefonicznie dopiero dnia 9 listopada 2015 r. Według pełnomocnika z uwagi na brak kontaktu ze skarżącym nie miał obiektywniej możliwości podjąć działania w sprawie, a datę 9 listopada 2015 r.(data kontaktu ze skarżącym) należy uznać za datę ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienie skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego w dniu 20 stycznia 2016 r. (data wpływu do tut. Sądu) wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie, że strona skarżąca w własnej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, co uzasadnia oddalenie wniosku o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może mianowicie uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch następujących przesłanek: (a) zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub (b) zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu lektura zażalenia skarżącego na postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz ponowna ocena stanu sprawy pozwala uznać, że jest ono oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 cyt. ustawy). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią zaś, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z § 4 cyt. przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Przekładając powyższe przepisy na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że zasadne jest twierdzenie, iż data 9 listopada 2015 r. ( data kontaktu pełnomocnika z klientem) jest datą w której ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zatem pełnomocnik, zdaniem Sądu, składając skargę kasacyjną w dniu 12 listopada 2015 r. (data wpływu do tut. Sądu) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia dochował powyższego terminu. Należy przyznać rację pełnomocnikowi skarżącego, że w tej konkretnej sprawie (odrzucenie skargi z powodu złożenia jej po terminie), do sporządzenia skargi kasacyjnej kontakt ze skarżącym był niezbędny w celu ustalenia przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi, których z akt sprawy nie można było "wyczytać". Tym samym należy uznać, że dopiero po skontaktowaniu się ze skarżącym, pełnomocnik ustanowiony z urzędu miał rzeczywistą możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, postanowienie NSA z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II GZ 243/11). W świetle powyższego Sąd w trybie autokontroli, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 21 grudnia 2015 r. Skoro więc z dniem 9 listopada 2015 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to należy przyjąć, że wniosek oraz skarga kasacyjna zostały złożone z zachowaniem terminu określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a., ponieważ w ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego wykazał brak winy w uchybieniu terminu. Tym samym w punkcie drugim sentencji postanowienia należało orzec o przywróceniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a.