I SA/Kr 48/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-07-11

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu, który udzielił pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, przysługuje wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT oraz zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków?
Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu, który czynnie reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, przysługuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych, wraz z należnym podatkiem VAT, a także zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków poniesionych w związku z tym postępowaniem. Sąd przyznał wynagrodzenie w kwocie 2400 zł powiększone o VAT oraz niezbędne wydatki w kwocie 11,63 zł.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku doradcy podatkowego K.M. o wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed WSA w Krakowie, w którym skarżący R.P. kwestionował decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą podatku akcyzowego. Doradca podatkowy został ustanowiony z urzędu po tym, jak sąd przyznał stronie prawo do pomocy prawnej. Doradca udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnemu, który następnie upoważnił aplikanta radcowskiego. Sąd oddalił skargę, a następnie rozpatrzył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano doradcy podatkowemu K.M. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 2 952 zł (w tym podatek VAT) oraz kwotę 11,63 zł tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K.M., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 18.11.2013r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, postanawia: przyznać doradcy podatkowemu K.M., o numerze wpisu [...], wykonującemu zawód w ramach kancelarii "M", znajdującej się we W. przy ul. K. : - wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 2 952 zł. ( dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 552 zł. (pięćset pięćdziesiąt dwa złote) , - kwotę 11,63 zł. (jedenaście złotych sześćdziesiąt trzy grosze) - tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie o sygn. akt I SO/Kr 137/13 postanowieniem z dnia 08.01.2014r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 24.02.2014r. wyznaczyła w w/w sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K.M.. Następnie akta sprawy o sygn. I SO/Kr 137/13 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 48/13. K.M. udzielił natomiast pełnomocnictwa substytucyjnego, do reprezentowania R.P. przed WSA w Krakowie , w tej sprawie, radcy prawnemu J.B. Ten z kolei upoważnił do zastępowania go w przedmiotowej sprawie, aplikanta radcowskiego W.D. Na rozprawie dnia 07.05.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę a do akt sprawy dołączony został "załącznik do protokołu rozprawy w sprawie o sygn. I SA/Kr 48/13", w którym K.M. domagał się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy, obejmujących wynagrodzenie według norm przypisanych wraz z należnym podatkiem VAT oraz niezbędne wydatki, sprecyzowane w "zestawieniu niezbędnych wydatków pełnomocnika" , z dnia 07.05.2014r. (stosowny załącznik przy aktach o sygn. I SA/Kr 47/13). Jako te niezbędne, udokumentowane, wydatki podane zostały natomiast koszty przejazdu z W. do K. i z powrotem, autobusem Polski Bus, w dniu 07.05.2014r., celem stawienia się na rozprawy w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 47-50/13, w łącznej wysokości 32 zł. oraz koszty przesłania pism procesowych, w tych sprawach, do sądu i strony przeciwnej, w wysokości 14,50 zł. Suma poniesionych wydatków przypadających więc na jedną sprawę wyliczona została na kwotę 11,63 zł. (32 zł. + 14,50 zł. = 46,50 zł. : 4 sprawy = 11,63 zł.) Przedmiotowy załącznik zawierał ponadto oświadczenie pełnomocnika, iż wymienione opłaty nie zostały zapłacone w całości ani też w części. Stwierdzenie to doradca podatkowy powtórzył także w przedłożonym " oświadczeniu pełnomocnika dot. nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ", z dnia 07.05.2014r. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej czynnie ją reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu jest zasadne. W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 2400 zł., na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 1) lit e Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153 ), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 552 zł. Orzekający uznał również jako "niezbędne , udokumentowane wydatki"; koszty przejazdu z W. do K. i z powrotem, celem stawienia się na rozprawie oraz koszty przesłania w/w pism, w łącznej kwocie przypadającej na tą sprawę w wysokości 11,63 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło