I SA/Kr 490/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 1 lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe w 2012r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lutego 2018r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 marca 2018r. (czwartek). Skarżący, w dniu 6 marca 2018r. (data nadania w UP) wniósł skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 1 lutego 2018r. Przesyłka zawierająca ww. skargę, zaadresowana do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., ul. [...], [...], została zwrócona nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Skarżący ponownie w dniu 6 kwietnia 2018r. (data nadania w UP) wniósł skargę na ww. decyzję z 1 lutego 2018r., wskazując tym razem prawidłowy adres organu podatkowego (tj. ul. [...] , [...]). W dołączonym do skargi piśmie z 6 kwietnia 2018r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że przesyłka zawierająca skargę choć wysłana w terminie, tj. w dniu 6 marca 2018r., na skutek pomyłki polegającej na błędnym zaadresowaniu koperty (zamiast [...] podano [...]), nie wpłynęła do właściwego organu i została zwrócona nadawcy. Wskutek powyższego zaistniała okoliczność niezależna od skarżącego, leżąca po stronie pełnomocnika i prowadzonej przez niego kancelarii. Zarządzeniem z 10 lipca 2018r. Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o wskazanie i uprawdopodobnienie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik skarżącego w piśmie z 23 lipca 2018r. poinformował, że zwrot błędnie nadanej przesyłki nastąpił w dniu 6 kwietnia 2018r. w dniu złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54§1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302 dalej-p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W postępowaniu sądowoadministracyjnym środek zaskarżenia jest skutecznie złożony, jeżeli zostanie złożony w organie, który wydał objęty zaskarżeniem akt. W myśl art. 83§3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Moment wniesienia środka zaskarżenia został przez ustawodawcę utożsamiony z momentem oddania pisma w urzędzie pocztowym, będącego formą doręczenia dla takiego środka zaskarżenia, ale aby to oddanie pisma w urzędzie pocztowym odniosło skutek prawnoprocesowy kluczowe jest spełnienie wymogu wskazanego w art. 54§1 p.p.s.a., czyli zaadresowanie go do organu administracyjnego, którego działanie, bezczynność lub przewlekłość są przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 19 sierpnia 2014r., sygn. akt: II FSK 2054/14-CBOSA). W sprawie bezsporne jest zatem, że skarga została nadana pierwotnie w dniu 6 marca 2018r. na adres nie stanowiący siedziby Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. następnie-po jej zwrocie do siedziby kancelarii pełnomocnika skarżącego - nadana powtórnie w dniu 6 kwietnia 2018r. na właściwy adres ww. organu. Zatem skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu. Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86§1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87§2 p.p.s.a.). Z treści powołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i tylko kumulatywne zaistnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia okoliczności niezależnych od strony, które są niemożliwe do przezwyciężenia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Sąd rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności bada, czy wnioskodawca wniósł go w terminie 7-dniowym przewidzianym w art. 87§1 p.p.s.a. Z nadesłanego przez pełnomocnika pisma z 23 lipca 2018r. i jego załączników- stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu, wynika, iż zwrot błędnie nadanej przesyłki nastąpił w dniu 6 kwietnia 2018r., tj. w dniu złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przechodząc zatem do merytorycznego rozpatrzenia niniejszego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd uznał, że argumenty zawarte we wniosku nie uzasadniają jego uwzględnienia. W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że nie dochował terminu do wniesienia skargi bez swojej winy, do czego zobowiązana jest strona wnioskująca o przywrócenie uchybionego terminu. Obowiązek ten oznacza bowiem wykazanie takich okoliczności, za które odpowiedzialności wnioskodawca nie ponosi, które doprowadziły do uchybienia terminowi. Przy czym należy mieć na względzie, że uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego dla jej wykonania wymaga uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej (w rozumieniu zamierzonego działania sprzecznego z regułami postępowania), ale także lżejszej jej postaci – niedbalstwa, rozumianego jako niedołożenie należytej staranności do załatwiania własnych spraw. W niniejszej sprawie na szczególną uwagę zasługuje fakt, że skarżący działał przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Istotą pracy profesjonalnego pełnomocnika jest bowiem rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Wobec tego, przy ocenie przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu należy ocenić, czy profesjonalny pełnomocnik zachował należytą staranność przy dokonywaniu powierzonych mu czynności procesowych. Przy tym podkreślić należy, że to od profesjonalnego pełnomocnika wymaga się wyższego stopnia staranności w dokonywanych przez niego czynnościach, chociażby ze względu na posiadaną przez niego wiedzę z zakresu prawa, w tym procedur sądowych. Analizując uzasadnienie rozpatrywanego wniosku należy zauważyć, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie było błędne oznaczenie adresu organu administracji na kopercie zawierającej przedmiotową skargę. W konsekwencji, operator pocztowy nie doręczył ww. przesyłki, zwracając ją do nadawcy. W związku z powyższym należy stwierdzić, że pierwotna skarga została zaadresowana do prawidłowo oznaczonego adresata (Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K.), jednak na błędny adres. W tym zakresie Sąd podziela pogląd, że błędne zaadresowanie przesyłki, a w konsekwencji nadanie przesyłki do organu niewłaściwego i uchybienie terminu do wniesienia skargi, stanowi uchybienie pełnomocnika obciążające mocodawcę. Tego typu omyłka pisarska profesjonalnego pełnomocnika jest przejawem nie tylko niestaranności pełnomocnika strony w prowadzeniu spraw, ale przede wszystkim niedbalstwa, co w żadnym wypadku nie może stanowić podstawy przywrócenia uchybionego terminu. Oczywiście tego rodzaju pomyłka może zostać spowodowana okolicznościami, które ją usprawiedliwiają, jednakże w realiach niniejszej sprawy takie szczególne okoliczności nie zostały wykazane. Nie można za nie bowiem uznać, że osoba odpowiedzialna za odbiór i wysyłanie korespondencji w kancelarii jest wieloletnią pracownicą i taki błąd przytrafił jej się po raz pierwszy. Zdaniem Sądu, argumentacja pełnomocnika skarżącego zawarta we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie uprawdopodabnia braku jego winy, a tym samym dochowania należytej staranności przy prowadzeniu spraw swojego mocodawcy. Reasumując, Sąd uznał, że wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86§1 p.p.s.a. odmówił skarżącemu przywrócenia uchybionego terminu.