I SA/Kr 501/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej Szpitala Specjalistycznego w G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Województwa M. z dnia 23 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Zarządu Województwa M. w przedmiocie zwrotu dofinansowania, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718), dalej "p.p.s.a.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 §1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia wniosku do sądu. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania decyzji następuje wyłącznie na wniosek strony i to do strony należy obowiązek wykazania, że zachodzą okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2014 r., II OZ 957/14 i II OZ 958/14, opublikowane: wwww.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona obowiązana jest wskazać (uprawdopodobnić) konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd nie może domyślać się intencji wnioskodawcy. Musi natomiast dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie strona w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwia w związku z tym dokonanie oceny, czy i jakie negatywne skutki mogą wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.