I SA/Kr 574/08

Sygn. akt I SA/Kr 574/08 | | Postanowienie Dnia 3 marca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2010 r., sprawy ze skargi L. O., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 25 marca 2008 r. Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia - W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie L. O. zakwestionował postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 marca 2008r. nr [...], mocą którego stwierdzono, iż zażalenie skarżącego na postanowienie Naczelnik Urzędu Skarbowego z dnia 31 grudnia 2007r. nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. W nadesłanym następnie przez pełnomocnika piśmie skarżący sformułował osobiście wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, który nie został jednak uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przystępując do oceny wniosku, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonalności może bowiem dotyczyć jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). W omawianej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W świetle powyższych uwag postanowienie to nie korzysta z przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania. Wynika to z samej istoty wydanego postanowienia, które jest orzeczeniem o charakterze procesowym. Nie obliguje on bowiem strony do jakiegokolwiek działania, nie przyznaje również uprawnień. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.