I SA/Kr 579/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J.L. , o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 02.02.2015r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne , zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, postanawia: przyznać radcy prawnemu J.L. wykonującemu zawód w ramach Kancelarii Radcy Prawnego, znajdującej się przy ul. Z. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł. (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) W dniu 09.06.2015r. Referendarz sądowy WSA w Krakowie ustanowił dla J.M. radcę prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady OIRP , dnia 18.08.2015r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego J.L. W dniu 08.10.2015r. WSA w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 19 grudnia 2014r. a radca prawny wniósł na rozprawie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały pokryte w całości ani w części. Dnia 16.10.2015r. wpłynął do tut. Sądu wniosek radcy prawnego J.L. o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego, świadczonego w ramach prawa pomocy prawnej, zwierający oświadczenie, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości jak też w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik strony skarżącej wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc pełnomocnikowi wynagrodzenie za pierwszą instancje w kwocie 240 zł., na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz.U z dnia 2013r., poz. 490), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług, z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 § 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).