I SA/Kr 590/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego A.B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za maj 2014 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 §1 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania decyzji następuje wyłącznie na wniosek strony i to do strony należy obowiązek wykazania, że zachodzą okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2014 r., II OZ 957/14 i II OZ 958/14, opublikowane: wwww.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona obowiązana jest wskazać (uprawdopodobnić) konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd nie może domyślać się intencji wnioskodawcy, a musi dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie skarżący w ogóle nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tak skonstruowany wniosek uniemożliwia w związku z tym dokonanie oceny, czy i jakie negatywne dla skarżącego skutki mogą wystąpić w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.