I SA/Kr 61/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.J.o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za sierpień 2008 r. postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - P.J. w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 października 2013 r., nr [...], zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W obszernym uzasadnieniu wniosku podał, że dokonane przez organ egzekucyjny zajęcie rachunków bankowych oraz wynagrodzenia za pracę na kwotę 73 tys. zł spowodowało, że utracił trwale zdolność do regulowania zobowiązań, w szczególności opisanych we wniosku wydatków na egzystencję lub prowadzenie działalności gospodarczej, co może doprowadzić do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Skarżący podkreślił, że nieregulowanie np. kredytu czy leasingu spowoduje postawienie go w stan natychmiastowej wymagalności i naliczanie odsetek karnych – przykładowo dla kredytu będzie to kwota 157 255,44 zł. Strona podkreśliła, że w efekcie straci dach nad głową, gdyż nie będzie miała z czego opłacić czynszu. Również dotychczas dobrowolnie płacone alimenty na syna w kwocie 2 tys. zł miesięcznie będą musiały być ściągane przez komornika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko wskazujące, że strona jest zobligowana do wnikliwego przedstawienia argumentów i materiałów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, LEX nr 489786). Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest zatem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową lub niemajątkową - której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Lex nr 281811). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Aby sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008r., sygn. akt II OZ 131/08, niepubl.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji w jego obecnej sytuacji majątkowej, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd miał na uwadze okoliczności powołane przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalone przez Referendarza sądowego w toku rozpoznawania wniosku o przyznanie prawa pomocy (także w oparciu o akta sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1244/13), które to postępowanie zakończyło się wydaniem postanowienia z dnia 7 lutego 2014 r. oddalającego wniosek. Sąd miał zatem na uwadze, że w 2013 r. skarżący uzyskał przychód 186 928,08 zł (dochód wyniósł 80 448,22 zł). Jest on zatrudniony na pełnym etacie w Spółce z o.o. "Domy Wczasowe WAM", ze średnim miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 10 249,11 zł netto (14 500 zł brutto). Prowadzi też działalność gospodarczą jako radca prawny w ramach kancelarii. Skarżący nie podaje czy jest właścicielem nieruchomości, czy posiada oszczędności, przedmioty wartościowe. Nie można zatem jednoznacznie ocenić wpływu egzekucji kwoty 73 tys. zł na jego sytuację materialną. Nie ulega natomiast wątpliwości, że skarżący osiąga regularnie znaczne dochody. Sąd zauważa, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Powoływanie się skarżącego na ponoszone przez niego miesięcznie wydatki w kwocie 11 593 zł (w tym kredyt, alimenty, czynsz za mieszkanie, paliwo), których regulowanie zostanie uniemożliwione wskutek wykonania decyzji, nie mogą zostać uznane za uzasadniające wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61§3 p.p.s.a. Również stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może zagrozić stabilności prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, czy nawet jej istnieniu, nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Należy również mieć na uwadze, że prowadząc postępowanie egzekucyjne organy administracji mają obowiązek przestrzegania wielu zasad jak: zasada gospodarczego prowadzenia egzekucji, zasada poszanowania minimum egzystencji, zasada stosowania racjonalnych środków i in. Niewątpliwie egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", jednak nie można tej dolegliwości finansowej utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też z pojęciem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie należy dodać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji. Wobec powyższego na podstawie art. 61 §3 i §5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.