I SA/Kr 64/07

Sygn. akt I SA/Kr 64/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach, Asesor WSA Agnieszka Jakimowicz, Asesor WSA Jarosław Wiśniewski (spr), Protokolant: Iwona Sadowska – Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2008r., sprawy ze skargi L. W., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2004r, - s k a r g ę o d d a l a - Wyniku kontroli przeprowadzonej przez Urząd Kontroli Skarbowej prowadzonej przez L. W. działalności gospodarczej stwierdzono , że w deklaracji dla podatku od towarów i usług podatnik zaniżył zobowiązanie w podatku VAT o 1.730 zł. Nieprawidłowość ta była wynikiem nieujęcia zarówno w ewidencji sprzedaży jak i w deklaracji VAT-7 wartości sprzedaży wynikających z faktury [...]z [...]01.2004 r. na kwotę 8.000 zł. wystawionej przez podatnika dla firmy " W." za wykonane usług marketingowych. Decyzją z dnia [...]Nr [...]Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił L. W. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za styczeń 2004r. w kwocie 1.730 zł. Podatek należny od nie zaewidencjonowanej sprzedaży w zaskarżonej decyzji został pomniejszony o wykazany przez Podatnika podatek naliczony w kwocie 30 zł. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...]Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji . W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że z materiału zebranego w sprawie wynika, że Podatnik w miesiącu styczniu 2004 r. wykonywał dla Firmy "W." usługi marketingowe następnie w tym samym miesiącu wystawił fakturę za ich wykonanie, a więc zgodnie z ww. przepisami obowiązek podatkowy od wykonanych usług powstał w styczniu 2004 r. W związku z powyższym L. W. winien wartość tych usług oraz należny podatek od towarów i usług wykazać w prowadzonej ewidencji i deklaracji VAT - 7 sporządzonej za styczeń, a kwotę podatku odprowadzić do urzędu skarbowego w terminie do 25 lutego 2004 r. Podatnik nie wywiązał się z ww. obowiązków w związku z powyższym zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej organ pierwszej instancji prawidłowo wydał zaskarżoną decyzję postępując zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nie podzielono przy tym zarzutu naruszenia art. 23 § 3 Ordynacji podatkowej. Decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wydana została bowiem podstawie art. 23 § 2 Ordynacja podatkowa a więc zobowiązanie podatkowe nie było ustalane w drodze szacunku. Zdaniem organu bezzasadny jest również zarzut Podatnika , iż miał prawo obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Firmę "R.". Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego Podatnik nie posiadał w swoich aktach żadnej faktury wystawionej przez Firmę "R." w miesiącu styczniu 2004r. -zatem zgodnie z art. 19 ust l i 2 ustawy o VAT nie mógł on skorzystać z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony który określony jest w fakturze stwierdzającej nabycie towarów i usług. W styczniu 2004r. Podatnik nie świadczył usług w zakresie doradztwa ubezpieczeniowego a więc zarzuty w tym zakresie zawarte w odwołaniu nie dotyczą tego miesiąca . Nie zgodzono się również z poglądem , iż Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej nie miał prawa wydawać decyzji podatkowej a wydana tak decyzja jest nieważna z punktu prawnego. Jak wynika bowiem z art. 11 ust. l pkt 3a ustawy o kontroli skarbowej / Dz.U. Nr 8,poz. 65 z późn. zm. / Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w szczególności wydaje decyzje w sprawach określonych w ustawie. Z art. 24 ust. l pkt l ww. ustawy o kontroli skarbowej wynika , iż organ kontroli skarbowej kończy postępowanie kontrolne decyzją w rozumieniu ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa, gdy ustalenia dot. podatków , których określanie lub ustalanie należy do właściwości naczelników urzędów skarbowych oraz podatku akcyzowego. Podkreślono również , iż wbrew temu co twierdzi podatnik Urząd Kontroli Skarbowej umożliwił podatnikowi zapoznanie się z zebranym materiałem dowodowym. Dyrektor Izby Skarbowej nie znalazł również naruszenia przepisów ustawy o swobodzie gospodarczej. Zgodnie z art. 83 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wynika , iż kontrola u przedsiębiorcy może być przedłużona a przedłużenie czasu trwania kontroli wymaga uzasadnienia na piśmie. W aktach sprawy znajdują się postanowienia w sprawie przedłużenia terminu kontroli wraz z uzasadnieniem. Zarzut prowadzenia kontroli równolegle przez dwa organy skarbowe obalono przedstawiając stosowny wykaz kontroli. Zdaniem organu niesłuszny jest również zarzut dot. złożonego przez podatnika wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego. Na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]Nr [...]odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego Podatnikowi przysługiwało zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej jednak z prawa tego podatnik nie skorzystał. Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy oraz wadliwość formalnoprawną wynikającą z naruszenia podstawowych zasad postępowania podatkowego. W uzasadnieniu skargi podatnik podniósł , iż nie mógł ująć stosownych kwot podatku należnego ze względu na fakt nie posiadania ewidencji, która znajdowała się przez w Urzędzie Skarbowym , natomiast korekty były składane przed wszczęciem postępowania kontrolnego. Ponadto zaznaczył , iż Urząd Kontroli Skarbowej nie umożliwił mu zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym nie uwzględniając jego wniosku o przedłużenie terminu do zapoznania się z tym materiałem. Odnośnie interpretacji podatkowej zarzucił Dyrektorowi Izby Skarbowej brak wiedzy na temat złożonego przez Niego zażalenia w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa . W skardze sformułowano również inne zarzuty ale dotyczyły one odrębnych decyzji nie objętych przedmiotem rozpoznania . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy , iż stan faktyczny jest bezsporny. Jak bowiem ustaliły organy podatnik w styczniu 2004 r. wykonywał usługi marketingowe, za które została wystawiona faktura, która nie została ujęta w rozliczeniu podatkowym. Okoliczności tych podatnik nie neguje podając jedynie przyczyny takiego stanu rzeczy . Zwrócić jednak należy uwagę, iż obowiązek podatkowy jest kategorią prawną i faktyczną zobiektywizowaną. Oznacza to, że powstaje w warunkach przez prawo określonych, niezależnie od woli podmiotów temu obowiązkowi podlegających czy też podmiotów ustawowo zobowiązanych do różnych środków jego realizacji. Nie mają natomiast znaczenia przyczyny , które były podstawą uchylenia się od wywiązania się z obowiązków podatkowych nałożonych przez Państwo. Rzeczą podatnika bowiem jest takie zorganizowanie działalności prowadzonej przez niego placówki w tym nadzoru zatrudnionymi pracownikami by błędy i uchybienia nie miały miejsca, gdyż w razie ich stwierdzenia skutki prawne na gruncie podatkowym obciążają zawsze podatnika. Na podatniku ciąży zatem obowiązek prawidłowego ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych mających wpływ na obowiązek podatkowy oraz rozliczenia podatku niezależnie od tego czy w czasie powstania obowiązku podatkowego dokonywana jest kontrola podatkowa , której skutkiem może być analiza ksiąg podatkowych . A zatem , jeżeli w chwili osiągania obrotu, księgi podatkowe są w posiadaniu organów skarbowych ( analiza ksiąg podatkowych) podatnik winien ewidencjonować zdarzenia gospodarcze w nowo założonych urządzeniach księgowych , bądź w doraźnie sporządzonej ewidencji pomocniczej , która mogłaby być podstawą uzupełnienia ewidencji podatkowej i złożenia deklaracji . Chwilowy brak ksiąg podatkowych nie zwalnia również od wykazywania podatku w formie składanych deklaracji podatkowych . Niezależnie od powyższego podnieść należy iż zarzut podatnika jest gołosłowny i nie poparty żadnym dowodem . Analiza materiału dowodowego wykazuje , iż w okresie rozliczenia faktury nr [...]nie była prowadzona żadna kontrola . Również jak wynika z informacji Urzędu Skarbowego podatnik nie składał żądnej korekty deklaracji VAT-7 za styczeń 2004 r. Również zarzut braku zapoznania podatnika z materiałem dowodowym sprawy należy uznać za bezzasadny . W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia [...]12. 2005 r. w którym wyznaczono skarżącemu 7 dniowy termin do wypowiedzenia sie w sprawie złożonego materiału dowodowego . Pismem z dnia[...].12.2005 r. skarżący wniósł o przedłużenie tego terminu jednak Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej prośby tej nie uwzględnił . Zaznaczyć jednak należy , iż siedmiodniowy termin wyznaczony przez organ skarbowy nie ogranicza uprawnień procesowych strony , która ma prawo do wypowiedzenia się w sprawie również po upływie wyznaczonego terminu. Również nie bez znaczenia dla oceny prawidłowości postępowania organów skarbowych jest to , iż skarżący był także zawiadomiony o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w trybie art. 200 ordynacji podatkowej na etapie postępowania odwoławczego . Za bezzasadny należy również uznać zarzut uchybienia terminów kontroli . Zgodnie z art. 83 § 1 ustawy z dnia 2 lipca 2005 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz.U. z 2007r. nr 155, poz. 1095z późn. zm.) czas trwania kontroli jest ściśle oznaczony. Niemniej jednak art. 83 ust 2 przewiduje przypadki , w których ww. ograniczeń nie stosuje sie . Miedzy innymi w art. 83 ust 2 pkt. 5 cyt ustawy przewidziano możliwość przedłużenia kontroli, gdy dotyczy ona zasadności dokonania zwrotu od towarów i usług przed dokonaniem tego zwrotu . Warunkiem prawidłowości takiego przedłużenia terminu kontroli jest doręczenie pisemnego przedłużenia wraz z uzasadnieniem przedsiębiorcy. W niniejszej sprawie wydano postanowienia o przedłużeniu kontroli wraz z uzasadnieniem , które były doręczone skarżącemu . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej ustosunkowując sie do zarzutu braku wiedzy o złożonym zażaleniu na postanowienie w przedmiocie interpretacji prawa podatkowego wyjaśnił , iż podatnik na etapie postępowania odwoławczego nie poinformował organu , iż skorzystał z prawa do złożenia zażalenia . Niemniej jednak zauważyć należy , iż brak wiedzy organu w tym zakresie nie miał żadnego wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji , tym bardziej , iż sprawie interpretacji prawa podatkowego odmówiono zmiany postanowienia organu pierwszej instancji . Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).