I SA/Kr 647/09

Sygn. akt I SA/Kr 647/09 | | POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna (spr.), Sędziowie: WSA Piotr Głowacki, WSA Bogusław Wolas, Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2010r., sprawy ze skarg K. H., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 30 stycznia 2009 r. Nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2003, 2004 i 2005., postanawia 1. oddalić wniosek o wstrzymanie zaskarżonych decyzji, 2. zawiesić postępowanie sądowe. Skargami z dnia z dnia 19 marca 2009r. K. H. (zwana dalej "skarżącą") wniesionymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zaskarżyła decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 stycznia 2009r. nr [...], [...] i [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata: 2003, 2004 i 2005. Skarżąca dodatkowo, w wniesionych skargach, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, przy czym w tej części skargi nie zawierały jakiegokolwiek uzasadnienia. Dyrektor Izby Skarbowej przesyłając skargi wraz z odpowiedziami na skargi nie wypowiedział się co do wniosku skarżącej. Na rozprawie w dniu 30 lipca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył wszystkie sprawy ( prowadzone pod sygnaturami I SA/Kr 647/09 I SA/Kr 648/09 I SA/Kr 649/09) do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i postanowił prowadzić je pod wspólną sygnaturą I SA/Kr 647/09 a także z urzędu stwierdził, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa o sygn. akt SK 18/09 w związku ze skargą konstytucyjną R. K. o zbadanie zgodności art. 20 ust. 3 i art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz.176 ze zmianami) z szczegółowo wymienionymi w skardze konstytucyjnej przepisami Konstytucji RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Zgodnie z art.125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) – zwanej dalej "ppsa"- Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Do Trybunału Konstytucyjnego w trybie skargi konstytucyjnej zostały zaskarżone tożsame przepisy, które stały się podstawą ustalenia spornego zobowiązania podatkowego. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zasadności zarzutów skargi konstytucyjnej będzie więc miało znaczenie również dla rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie. Stąd uzasadnionym było zawieszenie postępowania sądowego. Odnosząc się natomiast do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji to, zdaniem Sądu, wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żadna z tych przesłanek w niniejszej sprawie nie została przez skarżącą wykazana. W szczególności, skarżąca nie wykazała, aby na skutek nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W złożonym wniosku (zawartym w każdej ze skarg) skarżąca odniosła się jedynie do treści zaskarżonych decyzji, obszernie uzasadniając popełnione, jej zdaniem, błędy. W ocenie Sądu, brak natomiast jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie decyzji powoduje uznanie przez sąd administracyjny, że nie zachodzą w sprawie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Należałoby bowiem przytoczyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym (postanowienie z dnia 29 maja 2009r. sygn. akt I FZ 148/09), że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ppsa oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Dodać przy tym należy, że z oświadczeń samej skarżącej składanych w toku postępowania sądowego w celu uzyskania prawa pomocy, wynika, iż nawet po zajęciu egzekucyjnym przez urząd skarbowy, miesięczne dochody z wynagrodzenia wynoszą 1100zł, przy czym koszty utrzymania mieszkania, skarżącej i jej dzieci ponosi W. B. Ponadto skarżąca otrzymuje alimenty, a sama egzekucja spowodowała dodatkowo zajęcie udziałów w "R" Sp. z o.o. W oparciu więc o powyższe Sąd nie dopatrzył się w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca posiada bowiem zapewnione źródło utrzymania jej i jej dzieci, nadto otrzymuje dodatkowo środki z alimentów i wynagrodzenia wolne od zajęcia. We wniosku nie wykazano też w jakikolwiek sposób aby zajęcie udziałów w "R" Sp. z o.o. mogło spowodować dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki lub też narazić skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skoro skarżąca nie wykazała powyższych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, Sąd orzekł o oddaleniu wniosku na podstawie ww. art. 61 § 3 ppsa. Należy też zaznaczyć, że zgodnie z art.61§4 ppsa postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie art.61§ 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.