I SA/Kr 662/09

Dnia 21 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 lutego 2009r. znak: [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. postanawia oddalić wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę na decyzję z dnia 17 lutego 2009r. znak: [...]w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w kwocie 137.863,00 zł W przedmiotowej skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności skarżący powinien wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi zatem o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (vide postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt: OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt: OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt: II OZ 52/05, niepubl.). Żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez skarżącego wykazana. Skarżący ograniczył się jedynie do sformułowania prośby o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ale nie uzasadnił przedmiotowego wniosku. Uznając, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy stwierdzić należy, iż skarżący w żaden sposób nie wykazał, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto należy podnieść, iż wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (vide: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał za nieuzasadniony, a tym samym należało ten wniosek oddalić.