I SA/Kr 663/13

|Sygn. akt I SA/Kr 663/13 | P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 lipca 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędziowie: WSA Ewa Michna, WSA Nina Półtorak (spr.), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2013 r., sprawy ze skarg D. J. K., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 25 marca 2013 r. Nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006r. i 2007 r., oraz z dnia 7 marca 2013 r. Nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za grudzień 2006 r., postanawia: - oddalić wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji - UZASADNIENIE POSTANOWIENIA Decyzją z dnia 25 marca 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję z dnia 7 grudnia 2012 r. Nr [...]o odpowiedzialności D. J. K. za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za lata 2006 i 2007. Decyzją z dnia 7 marca 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję z dnia 7 grudnia 2012 r. Nr [...]o odpowiedzialności D. J. K. za zaległości podatkowe Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za grudzień 2006 r. Skargi na powyższe decyzje złożył D. J. K., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie ich wykonania. Na rozprawie dniu 16 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Kr 663/13 oraz I SA/Kr 664/13 i postanowił prowadzić je pod wspólną sygn. akt I SA/Kr 663/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Na wnioskodawcy spoczywa przy tym obowiązek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu administracyjnego popartego materiałem dowodowym, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dokonując oceny złożonych wniosków w okolicznościach przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, iż brak jest uzasadnienia dla wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia NSA: z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1273/12, z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, z dnia 22 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 106/12, z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12). Skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż zachodzą ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadnienie skargi, zawierające m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie odnosi się do kwestii zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, co prowadzi do wniosku, że skarżący ograniczył się jedynie do wyartykułowania swojego żądania bez jego uzasadnienia. Nie może go także stanowić ogólnikowe powołanie się na możliwość poniesienia znacznej szkody majątkowej i wywołania nieodwracalnych skutków prawnych, co w istocie jest tylko powołaniem przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a., a nie uzasadnieniem wniosku. W takiej sytuacji Sąd pozbawiony został możliwości oceny zasadności wniosku, polegającej na zbadaniu, czy wykonanie zaskarżonych decyzji może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki dla skarżącego. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.