I SA/Kr 676/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "P" Sp. z o.o. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 25 marca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skarga "P" Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję z dnia 10 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. W związku z wniesieniem powyższej skargi, pismem z dnia 28 marca 2011 r. strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że w ostatnim czasie wydane zostały cztery decyzje, na podstawie których Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał zajęcia rachunku bankowego spółki na łączną kwotę 165.678,01 zł (sygn. spr. [...]). Jedyny przychód jaki czerpie wnioskodawca to czynsz najmu nieruchomości położonej w K. przy ul. S. w wysokości 60.000 zł. Przy czym wynajmowana nieruchomość została nabyta za środki pochodzące z kredytu. W związku z tym kwota 40.000 zł stanowi miesięczną ratę spłaty kredytu, zaś pozostałe środki przeznaczane są na zapłatę za media, ochronę i sprzątanie budynku i łącznie miesięcznie wynoszą kilkanaście tysięcy złotych. Strona skarżąca zaznaczyła, że kredyt zostanie spłacony za ok. 20 lat, jest zabezpieczony na nieruchomości hipoteką w swej kwocie przekraczającą wartość przedmiotu zabezpieczenia, zaś bank kredytujący posiada podpisane umowy cesji należności czynszu z najemcami spółki. Blokada rachunku spowoduje, że wpłacane przez najemców czynsze będą kierowane na konto US, a co za tym idzie spółka nie będzie w posiadaniu środków koniecznych do spłaty bieżących zobowiązań, zwłaszcza rat kredytu. Zaległość w spłacie kredytu powyżej 30 dni jest z kolei przesłanką do jego wypowiedzenia przez bank, co wiąże się z utratą nieruchomości stanowiącej jedyne źródło dochodu oraz z obciążeniem skarżącej spółki karami związanymi z zerwaniem umowy kredytu. Podobnie zaległość w zapłacie mediów spowoduje ich odłączenie i wypowiedzenie umów przez najemców oraz konieczność zapłaty kar umownych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być przy tym wykazana przez skarżącego, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W szczególności skarżący powinien wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. inn.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.). W sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej , a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2010 r., I FZ 481/09). Innymi słowy każda zapłata podatku wiąże się z pewną dolegliwością w postaci uszczuplenia stanu posiadania podatnika. Aby jednak możliwe było wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej podatnik musi wykazać, że w związku z wykonaniem decyzji nastąpią kwalifikowane skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez stronę skarżącą wykazana. Przede wszystkim nie wykazano w sposób kompleksowy i wiarygodny jaka jest obecna (na dzień złożenia wniosku) sytuacja finansowa spółki, co uniemożliwiło obiektywną ocenę przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Do akt sprawy zostały wprawdzie załączone bilans oraz rachunek zysków i strat, ale zawierające dane na dzień 31 grudnia 2010 r. Ponadto z dokumentów tych wynika, że wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, spółka nie osiąga wyłącznie dochodu z wynajmu nieruchomości w kwocie 60.000 zł, ale prowadzi działalność gospodarczą generującą określony obrót (wykazane pozycje dotyczące zakupu towarów i usług, wynagrodzeń, przychody ze sprzedaży). Nadto spółka wykazuje środki pieniężne na rachunkach bankowych na kwotę ponad milion złotych, do tego udzielone pożyczki na rzecz podmiotów trzecich. Powołując się z kolei na konkretne zapisy umowy kredytowej i sam fakt obciążenia kredytem oraz na zapisy umów najmu itp. okoliczności, nie przedkłada żadnych dokumentów dla udowodnienia powyższych twierdzeń, co czyni je gołosłowne. W związku z powyższym wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał za nieuzasadniony, a tym samym należało ten wniosek oddalić.