I SA/Kr 690/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata N. W., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., z dnia 30.05.2017r., nr [...] [...], w przedmiocie odmowy umorzenia postepowania egzekucyjnego postanawia: przyznać adwokatowi N. W., wykonującej zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej, znajdującej się w K. przy ul. [...], wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu w kwocie 221,40 zł ( dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy). W dniu 08.12.2017r. WSA w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Dnia 08.06.2018r. Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K., dnia 03.07.2018r. wyznaczył dla S. Ł. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata N. W.. Pełnomocnik sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one pokryte w całości ani w części. Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz.1369 z p.zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wyznaczony pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 180 zł. na podstawie § 21 ust. 1 pkt. 2) lit. b. w zw. z § 21 ust. 1 pkt. 1) lit. c i w zw. z § 4 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714). Przyznane wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1221 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 41,40 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 z p. zm.).