I SA/Kr 695/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego J. A. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 stycznia 2015 r. nr: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2007 r. p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego J. A. G. wykonującej zawód w Kancelarii Radców P. J. A. G. i P. G. s.c., ul. [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 13.284 zł (słownie: trzynaście tysięcy dwieście osiemdziesiąt cztery złote) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 2.484 zł (słownie: dwa tysiące czterysta osiemdziesiąt cztery złote), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 29 maja 2015 r. przyznane zostało skarżącemu Z. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie racy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. w dniu 18 maja 2015 r. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. G., a następnie – z związku z prośbą skarżącego o zmianę pełnomocnika – zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2015 r. w jego miejsce wyznaczyła radcę prawnego J. G.. Wyznaczona pani Mecenas reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 22 października 2015 r. skargę Z. M. oddalił. Na rozprawie radca prawny J. G. zgłosiła do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. W dniu 18 grudnia 2015 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna z dnia 15 grudnia 2015 r. sporządzona przez wyznaczonego pełnomocnika od wyroku Sądu I instancji. Zawarty w niej został wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, które nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 303/16 skargę kasacyjną oddalił oraz zasądził od skarżącego kwotę 5.400 tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 16 lutego 2018 r. radca prawny J. G. ponowiła swój wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej na rzecz skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie i Naczelnym Sądem Administracyjnym wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1715). Zgodnie jednak z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia oraz § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) do obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika w niniejszej sprawie należy zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490, dalej: rozporządzenie). W przedmiotowej sprawie wyznaczonemu pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit "a" w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł (wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie to 216.410,28 zł) wynosi 7.200 zł. Natomiast stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" rozporządzenia, czyli 3.600 zł (7.200 zł x 50% = 3.600 zł). Za podjęte w niniejszej sprawie czynności przysługuje zatem pełnomocnikowi wynagrodzenie w łącznej kwocie 10.800 zł (7.200 zł + 3.600 zł = 10.800 zł). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie 2.484 zł (10.800 zł x 23% = 2.484 zł) w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.