I SA/Kr 700/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Firma Specjalistycznych Usług Spawalniczych [...] Spółka jawna z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości z tytułu pobranych i nieodprowadzonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconych wynagrodzeń za okres od sierpnia do grudnia 2011 r., od stycznia do maja oraz od lipca do grudnia 2012 r. postanawia : 1. odrzucić skargę, 2. odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. W dniu 14 marca 2014 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik M. Firma Specjalistycznych Usług Spawalniczych [...] Spółka jawna z siedzibą w G.wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 stycznia 2014 r., nr [...], wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie strony skarżącej od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi. Wskazana decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi w dniu 13 lutego 2014 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść do sądu administracyjnego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 19 marca 2014 r. i została przekazana organowi w dniu 21 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). W orzecznictwie ugruntowane zostało stanowisko, zgodnie z którym skarga wniesiona bezpośrednio do sądu, powinna zostać przez niego przekazana właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II GSK 1765/13, postanowienie NSA z 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I FSK 995/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej przesłał skargę w dniu 14 marca 2014 r. bezpośrednio na adres WSA w Krakowie z pominięciem Dyrektora Izby Skarbowej. Termin 30 dni do wniesienia skargi na ww. decyzję organu odwoławczego upływał w dniu 17 marca 2014 r. (15 marca 2014 r. była sobota). Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 19 marca 2014 r. W dniu 21 marca 2014 r., a więc bez zbędnej zwłoki, skarga została przesłana do organu, za pośrednictwem którego powinna zostać wniesiona. A zatem to ten dzień traktować należy jako dzień wniesienia skargi. Nie ulega więc wątpliwości, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. W związku z odrzuceniem skargi z uwagi na jej wniesienie po terminie złożony przez stronę wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie na obecnym etapie postępowania. Zgodnie bowiem z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona (por. J. P. Tarno, Komentarz do art. 247 p.p.s.a., źródło LexPolonica Maxima). Potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. będzie zachodziła przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 247 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., LEX 2011, a także powołane tam orzecznictwo, jak również postanowienie NSA z dnia 14 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 83/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia jest zatem skargą oczywiście bezzasadną. Sąd zwraca także uwagę na treść art. 222 p.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając w oparciu o art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.