I SA/Kr 703/07

|Sygn. akt I SA/Kr 703/07 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia NSA Józef Gach (spr), Sędzia WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk, Asesor WSA Jarosław Wiśniewski, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2007r., sprawy ze skargi Fabryki Okien "O" Sp. z o.o. w T., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych., I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. ustala ostateczny wpis od skargi na kwotę [...] zł Zaskarżoną decyzją – po rozpatrzeniu zażalenia – Dyrektor Izby Skarbowej odmówił zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]., znak: [...], którym uznano za nieprawidłowe stanowisko "O" Sp. z o.o. w T., dalej zwanej "Spółką", zawarte we wniosku z dnia 17.11.2006 r. (data wpływu do organu I instancji) o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r., nr 54, poz. 654 ze zm.) "Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego". Tym odrębnym przepisem jest art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2002 r., nr 76, poz. 694 ze zm.), stanowiącym, że "Księgi rachunkowe zamyka się na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży i zakończenia likwidacji lub postępowania upadłościowego – nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń". W stosunku do wnioskodawcy postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu zakończyło się w dniu [...]. W tym dniu Sąd upadłościowy wydał bowiem postanowienie o tym. Zatem wnioskodawca powinien zamknąć księgi rachunkowe z dniem 26.09.2006r a nie, jak to przyjęto we wniosku z dnia 17.11.2006r - z dniem wydania przez Sąd upadłościowy postanowieniu o wykonaniu układu. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., nr [...] Spółka wniosła o uchylenie tej decyzji z powodu naruszenia art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o rachunkowości w związku z art. 543 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze. Jednakże w uzasadnieniu skargi powtórzono stanowisko zajęte we wniosku z dnia 17.11.2006 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, lecz z innych powodów niż w niej wskazanych. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 z późn. zm - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Art. 543 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze w sposób jasny i jednoznaczny stwierdza, że określenie "postępowanie upadłościowe" w przepisach odrębnych dotyczy wyłącznie "postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku upadłego". Stąd tez należy przyjąć, iż w art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o rachunkowości będącym przepisem odrębnym określenie "postępowanie upadłościowe" użyto w tym samym znaczeniu. Za takim stanowiskiem przemawia również wykładania językowa tego przepisu, gdyż jest w nim mowa o zakończeniu postępowania upadłościowego jako formy zakończenia działalności jednostki. Taką jest tylko postępowanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku. Stąd też w art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy o rachunkowości zamknięcie ksiąg rachunkowych wiąże się z zakończeniem tego postępowania. Zwrócić również należy uwagę, iż w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o rachunkowości użyto zwrotu "wszczęcie postępowania upadłościowego". Zatem w tym przepisie, zgodnie z treścią art. 543 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze przez określenie "postępowanie upadłościowe" należy rozumieć również "postępowanie upadłościowe obejmujące likwidację majątku". Przepis art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o rachunkowości wiąże z dniem wszczęcia postępowania upadłościowego obowiązek otwarcia ksiąg rachunkowych. Skorelowany jest z nim art. 12 ust. 2 pkt 6 tej ustawy wiążący obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan upadłości. Chodzi tu więc o dzień poprzedzający wszczęcie postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku. Podsumowując należy stwierdzić, że art. 12 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 pkt 2 i pkt 6 tej ustawy wiążą otwarcie i zamknięcie ksiąg rachunkowych z postępowaniem upadłościowym obejmującym likwidację majątku a nie z postępowaniem upadłościowym z możliwością zawarcia układu. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania postanowił zgodnie z art. 200 tej ustawy, zgodnie z którym, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wpis należny od skargi ustalono zaś na kwotę 200 zł zgodnie z §2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Ponieważ w niniejszej sprawie strona skarżąca uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 500 zł, różnica w kwocie 300 zł podlega zwrotowi zgodnie z art. 225 p.p.s.a., który stanowi, iż "opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt".