I SA/Kr 711/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych, p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 6 maja 2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargę na jego postanowienie z dnia 18 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych. Zaskarżone postanowienie doręczono stronie skarżącej w dniu 20 marca 2013 r. (k. 65, t. III akt administracyjnych). Wcześniej skarga została wniesiona w dniu 18 kwietnia 2013r., lecz skierowano ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który przekazał ją Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 25 kwietnia 2013r. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia ww. skargi. Zażalenie na to postanowienie oddalił z kolei Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 października 2013 r., sygn. akt I FZ 837/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt postępowania, zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zostało stronie skarżącej doręczone w dniu 20 marca 2013 r. Oznacza to, że termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upłynął w niniejszej sprawie z dniem 19 kwietnia 2013 r. Skarżąca nadała wprawdzie w dniu 18 kwietnia 2013r. skargę w urzędzie pocztowym, jednak została ona zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i wpłynęła do niego w dniu 22 kwietnia 2013r. Sąd ten w dniu 25 kwietnia 2013r. przekazał skargę Dyrektorowi Izby Skarbowej. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie organem tym był Dyrektor Izby Skarbowej, czyli skierowanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oznacza, że została ona złożona do organu niewłaściwego. Za dzień złożenia skargi nie może być zatem uznany dzień 18 kwietnia 2013r., albowiem przesyłka pocztowa została skierowana przez skarżącą do organu niewłaściwego. Wskazać w tym miejscu można na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013r. (sygn. akt II GSK 24/13 – LEX nr 1298474), w którym stwierdził on, że zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej. Orzekający w sprawie Sąd podziela wywody prawne przedstawione w tym postanowieniu. Odnosząc je przy tym do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarga byłaby złożona w terminie, gdyby została wysłana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Dyrektorowi Izby Skarbowej najpóźniej w dniu 19 kwietnia 2013 r. Było to jednak niemożliwe, gdyż skarga do Sądu wpłynęła w dniu 22 kwietnia 2013r. Jak z powyższego wynika, wniesienie skargi nastąpiło zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zdawała sobie z tego sprawę również strona skarżąca, która złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który został jednak prawomocnie oddalony. Wobec tego, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji. Z przepisu tego wynika bowiem, że Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.