I SA/Kr 712/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki Sędziowie: WSA Wiesław Kuśnierz WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Protokolant: Specjalista Małgorzata Kruszec po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej skargę oddala W dniu 29 października 2018 r. do Dyrektora Informacji Skarbowej wpłynął o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w powyższym zakresie. Wniosek został uzupełniony pismem w dniu 10 stycznia 2019 r. o doprecyzowanie opisu sprawy. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, mającą siedzibę i zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług-(VAT). Wnioskodawca zajmuje się głównie organizacją imprez okolicznościowych, takich jak np.: przyjęcia weselne, imprezy plenerowe, jak również - sporadycznie - konferencji, imprez firmowych. Wydarzenia te odbywają się w obiekcie stanowiącym zespół pałacowo-parkowy, który ma charakter zabytkowy, unikalny w skali regionu, jego walory i prestiż w istotnym stopniu wpływają na cenę imprezy. Okoliczność, że impreza odbywa się w tym konkretnym obiekcie, determinuje wybór tego miejsca przez klientów. W zależności od rodzaju imprezy i treści umowy z klientem, Wnioskodawca udostępnia klientowi określoną część obiektu. Wnioskodawca nie jest właścicielem obiektu, wynajmuje go od innego podmiotu (powiązanego kapitałowo i osobowo). Zakres dostarczanych przez Wnioskodawcę na rzecz klientów (odbiorców) świadczeń może się różnić, w zależności od rodzaju organizowanej imprezy okolicznościowej oraz postanowień umowy z klientem. W przypadku urządzania przyjęcia weselnego, zgodnie z zawieranymi umowami Wnioskodawca przyjmuje do realizacji organizację i obsługę przyjęcia. Cena imprezy uzależniona jest od liczby uczestników oraz zakresu świadczeń wybranych przez klienta. Składa się na nią - liczona od uczestnika imprezy - cena tzw. pakietu gastronomicznego (ustalone z klientem menu - zestaw posiłków podawanych w trakcie imprezy: obiad, dania ciepłe, bufet zimny, bufet słodki, napoje typu soki, woda, kawa, herbata), która oprócz menu związanego stricte z wyżywieniem, obejmuje równie standardowo takie świadczenia jak: udostępnienie sal bankietowych, stołów i krzeseł, części reprezentacyjnych obiektu, terenów zielonych, obsługę kelnerską, pokój dla nowożeńców, sesji ślubną we wnętrzach pałacu, zapewnienie miejsc parkingowych. Dodatkowo (ponad cenę tzw. pakietu gastronomicznego), płatne są inne świadczenia, o ile zostaną one zamówione przez klienta, takie jak: dekoracje kwiatowe, udostępnienie lub przygotowanie kaplicy na ceremonię, specjalne oświetlenie architektoniczne, alkohole w formie open-baru. udostępnienie pokoi dla gości weselnych na noclegi ze śniadaniem. Wnioskodawca przygotowuje posiłki podawane w ramach menu na miejscu (obiekt posiada nowoczesne zaplecze kuchenne), z zakupionych produktów. Wnioskodawca zatrudnia szefa kuchni o dużej renomie, co czyni, że oferta gastronomiczna jest niepowtarzalna. W przeważającej części przypadków (w ok. 95%) klienci kupują alkohol na przyjęcie weselne we własnym zakresie, w takiej sytuacji Wnioskodawca pobiera tylko opłatę za serwis (obsługę kelnerską), liczoną od liczby osób. W ramach niektórych imprez okolicznościowych, Wnioskodawca oferuje nielimitowaną ilość napojów, w tym: kawy, herbaty, soków, wody mineralnej gazowanej i niegazowanej. Podawane są one w karafkach na stoły, napoje gazowane w butelkach, kawa i herbata w formie bufetu. Ustalenie, jakie dokładnie ilości tych napojów zostały skonsumowane na danym wydarzeniu, byłoby wielce czasochłonne i wymagałoby zatrudnienia dodatkowej osoby oraz posiadania odpowiedniego programu komputerowego. Dlatego też. jeśli chodzi o napoje i inne towary, których sprzedaż opodatkowana jest według stawki VAT 23%, Wnioskodawca dokonuje szacunku procentowego udziału ilości i wartości napojów (jakie zostaną wydane w trakcie imprezy) w całkowitym koszcie organizacji imprezy okolicznościowej. Co do zasady, faktury zakupowe i zamówienia dotyczące realizacji danego przyjęcia, Wnioskodawca w całości rozlicza z przyjęciem którego dotyczą. Większość produktów spożywczych ma krótkie terminy przydatności do spożycia i często po zakończeniu przyjęcia, są one na prośbę klienta pakowane i zabierane. Stany magazynowe są minimalne i dotyczą wyłącznie produktów o długim terminie przydatności do spożycia. Wnioskodawca pobiera zaliczki na poczet świadczenia usługi organizacji imprez okolicznościowych. Umowa z klientem zakłada zaliczkę gwarantującą rezerwację w wysokości 20% wartości wynagrodzenia, płatną w terminie kilku dni od daty podpisania umowy. Klient jest zobowiązany na ok. 2 tygodnie przed datą przyjęcia, potwierdzić zakres zamawianych usług oraz liczbę osób (może on być wyższy niż zadeklarowany w umowie minimalny zakres zamawianych usług lub liczby osób, natomiast nie jest możliwe zmniejszenie zakresu usługi względem wynikającego z umowy). Na tej podstawie Wnioskodawca przygotowuje kosztorys podsumowujący. Druga płatność następuje zwykle na ok. tydzień przed przyjęciem. Sporadycznie zdarzają się dopłaty wynikające ze zgłoszenia dodatkowych osób już w dniu przyjęcia. Zwykle na fakturach końcowych, wystawianych po wykonaniu usługi, do zapłaty pozostaje [...] zł. Organizacje konferencji i imprez firmowych zwykle opodatkowane są stawką VAT 23% (dominująca usługą jest w tych przypadkach wynajem sali, obsługi multimedialnej etc.). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1. Czy Wnioskodawca może ustalić podstawę opodatkowania VAT dla sprzedaży u ramach świadczonej usługi gastronomicznej - napojów wymienionych w pozycji 7 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.12.2013 r. (t.j. Dz. U. 2017. poz. 839) w oparciu o oszacowanie procentowego udziału ilości i wartości tych napojów w całkowitym koszcie imprezy okolicznościowej? A jeśli nie, w jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalać podstawę opodatkowania VAT dla sprzedaży towarów wymienionych w pozycji 7 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.12.2013 r. (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)? 2. Czy Wnioskodawca może, wystawiając fakturę zaliczkową w związku z dokonaną przez klienta przedpłatą za usługę kompleksową polegającą na organizacji imprezy okolicznościowej, dokonać podziału zaliczki na część odpowiadającą przedpłacie za usługę gastronomiczną opodatkowaną stawką 8% VAT oraz część stanowiącą przedpłatę za usługę gastronomiczną - w zakresie obejmującym sprzedaż napojów wymienionych w poz. 7 załącznika do rozporządzenia z dnia 3.12.2013 r. (t.j. Dz. U. 2017, poz. 839) - opodatkowaną stawką 23% VAT. przyjmując za kryterium podziału oszacowania proporcji w jakich obie części zawierają się w usłudze gastronomicznej (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) Zdaniem Wnioskodawcy w razie uznania przez Organ, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa kompleksowa, której mowa w opisie stanu faktycznego, nie może w całości być opodatkowana obniżoną stawką podatku VAT w wysokości 8%, albowiem z opodatkowania tą obniżoną stawką należy wyłączyć sprzedaż napojów wymienionych w pozycji 7 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.12.2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych (t.j. Dz. U. 2017, poz. 839), Wnioskodawca podnosi, że kompleksową usługę organizacji imprezy okolicznościowej należy opodatkować stawką VAT 8% w stosunku do pakietu gastronomicznego wraz z elementami pobocznymi oraz stawką 23% VAT w odniesieniu do podawanych w trakcie imprezy okolicznościowej napojów, niekorzystających ze stawki obniżonej. W sytuacji, gdy towary wyłączone z opodatkowania stawką 8%, takie jak np. kawa, herbata, wody mineralne, napoje bezalkoholowe gazowane, przysługują w ramach świadczonej usługi związanej z wyżywieniem bez ograniczeń, co jest w przypadku usług organizacji przyjęć okolicznościowych typu wesela, imprezy plenerowe czy firmowe, sytuacją typową, należy przyjąć szacunkowe ich zużycie i wykazać jako sprzedaż opodatkowaną stawką 23%, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1, w zw. z poz. nr 7 załącznika Rozporządzenia z dnia 23.12.2018 r. (t.j. Dz. U. 2017. poz. 839). Niezwykle trudno bowiem, zważywszy na charakter imprez i sposób serwowania posiłków i napojów podczas przyjęcia, byłoby ustalić precyzyjnie ilość spożytych napojów. Klient, w ramach tzw. pakietu gastronomicznego przypadającego na osobę, nabywa od Wnioskodawcy zestaw określonych posiłków, w tym napojów, przy czym ilość tych ostatnich nie jest limitowana. W ujęciu wartościowym zakupionej usługi, objęte różnymi stawkami, mogą pozostawać ze sobą w różnych proporcjach. Ponadto, nie sposób precyzyjnie obliczyć jaka ilość towarów (napojów) objętych stawką 23% została skonsumowana na danej imprezie okolicznościowej. O ile bowiem da się określić liczbę wydanych butelek wody, to trudno sobie wyobrazić ewidencjonowanie w trakcie przyjęcia liczby wydanych gościom filiżanek kawy, czy herbaty, czy liczby karafek wypitej przez gości wody mineralnej. Określenie proporcji kosztów świadczenia usługi gastronomicznej oraz kosztów towarów określonych w pozycji 7 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.12.2013 r. w sprawie towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych, powinno zostać ustalone w oparciu o racjonalne argumenty biznesowe, związane z organizacją wcześniejszych wydarzeń, a trafność przyjętych założeń powinna być okresowo weryfikowana. Zdaniem Wnioskodawcy, w tym stanie rzeczy, zasadnym jest dokonanie szacunku procentowego udziału ilości i wartości napojów, jakie zostaną wydane, objętych stawką 23% VAT, do całkowitego kosztu organizacji imprezy. Wnioskodawca czyni to na podstawie średnich danych z poprzednich okresów dotyczących konsumpcji napojów tego rodzaju. Wnioskodawca uważa, że dla celów ustalenia podstawy opodatkowania w stawce podstawowej, należałoby przyjąć średnią konsumpcję napojów, wyszczególnionych w pozycji 7 załącznika do Rozporządzenia z dnia 23.12.2013 r.. na każdą dorosłą osobę, a następnie zastosować cenę sprzedaży tych napojów. Otrzymaną cenę za świadczenie usług organizacji imprezy okolicznościowej, w której usługą dominującą jest usługa gastronomiczna, należy podzielić pomiędzy poszczególne stawki VAT tak, by prawidłowo określić podstawę opodatkowania świadczeń podlegających poszczególnym stawkom w ramach tej usługi. Natomiast w zakresie alkoholu zamówionego przez klienta w ramach open-baru, cała kwota zapłacona przez klienta z tego tytułu będzie opodatkowana wg stawki 23% VAT. Ze względu na to, że pakiet open - bar jest zamawiany przez klienta w odniesieniu do ilości osób, po określonej cenie za pakiet, kwota sprzedaży z tego tytułu jest łatwa do ustalenia. Odnośnie pytania 2 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku zaliczek na poczet świadczenia usług związanych z wyżywieniem, opodatkowanych według stawki 8% VAT oraz obejmujących sprzedaż napojów, które opodatkowane są według stawki podstawowej 23% VAT, prawidłowym rozwiązaniem jest podział wpłacanej kwoty na część stanowiącą przedpłatę za usługę gastronomiczną opodatkowaną wg stawki 8% VAT oraz sprzedaż napojów wymienionych w pozycji 7 załącznika do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.12.2013 r. w sprawie towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych - według proporcji, w jakiej zawierają się one w usłudze gastronomicznej. Sposób ustalania tej proporcji został przedstawiony w pkt 3 powyżej. Tym samym, w oparciu o ustalony, w sposób wyżej opisany, procentowy udział sprzedaży napojów opodatkowanych stawką podstawową 23% VAT (poz. nr 7 załącznika do rozporządzenia z dnia 3.12.2013 r.), należałoby niejako podzielić kwotę wpłacanej każdorazowo zaliczki na część opodatkowaną stawką 8% i 23% VAT. Natomiast w sytuacji, gdy przedpłata (zaliczka) obejmuje pakiet open - bar z alkoholem, wówczas cała kwota wpłacana z tego tytułu będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki 23%. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia 18 stycznia 2019 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zauważono , że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych jest postępowaniem odrębnym od innych postępowań podatkowych, do którego nie mają zastosowania inne (poza wskazanymi w art. 14h Ordynacji podatkowej) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Analizując zatem wniosek w zakresie pytań oznaczonych nr [...] oraz uwzględniając powyższe regulacje - należy ocenić, czy podnoszone przez Zainteresowanego zagadnienie jest związane ze sferą jego odpowiedzialności podatkowej, ale także, czy sposób skonstruowania problemowego zagadnienia we wniosku daje możliwość wydania interpretacji indywidualnej, zawierającej elementy wymagane dla tego rodzaju aktu i spełniającej funkcje przewidziane dla niego przez ustawodawcę. W szczególności, podstawową kwestią jest dokonanie oceny, czy żądanie Wnioskodawcy dotyczy faktycznie przepisów prawa podatkowego, czy też wykracza poza ten zakres. Uwzględniając przesłanki z art. 165 a § 1 ordynacji podatkowej w kwestii odmowy wszczęcia postępowania, Organ wskazał, że nie jest kompetentny do udzielenia odpowiedzi na postawione przez Wnioskodawcę pytania oznaczone we wniosku nr [...] Ww. kwestie dotyczą bowiem zagadnienia, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna. Wskazano, że dokonanie oceny, czy Wnioskodawca może ustalić podstawę opodatkowania VAT dla sprzedaży - w ramach świadczonej usługi gastronomicznej - napojów wymienionych w pozycji 7 załącznika do ww . Rozporządzenia Ministra Finansów w oparciu o oszacowanie procentowego udziału ilości i wartości tych napojów w całkowitym koszcie imprezy okolicznościowej, a jeśli nie, to w jaki sposób ma to zrobić, oraz, czy wystawiając fakturę zaliczkową w związku z dokonaną przez klienta przedpłatą za usługę kompleksową polegającą na organizacji imprezy okolicznościowej, może dokonać podziału zaliczki na część odpowiadającą przedpłacie za usługę gastronomiczną opodatkowaną stawką 8% VAT oraz część stanowiącą przedpłatę za usługę gastronomiczną - w zakresie obejmującym sprzedaż napojów wymienionych w poz. 7 ww. załącznika do rozporządzenia - opodatkowaną stawką 23% VAT, przyjmując za kryterium podziału oszacowanie proporcji w jakich obie części zawierają się w usłudze gastronomicznej, wykracza poza zakres przedmiotowy kompetencji organu wydającego interpretacje indywidualne. W zakresie objętym cyt. wyżej pytaniem Wnioskodawca oczekuje bowiem od Organu w istocie potwierdzenia - w formie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego - prawidłowości stosowanej przez niego metody. Jednocześnie zwrócono uwagę, że w interpretacji z dnia 18 stycznia 2019 r.. nr [...] Organ rozstrzygnął, że świadczoną przez. Wnioskodawcę usługę należy uznać za usługę kompleksową, polegającą na organizacji imprezy okolicznościowej (typu przyjęcia weselne, imprezy okolicznościowe), w której świadczeniem głównym jest usługa gastronomiczna, dla której zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku VAT. na podstawie art. 41 ust. 2, w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, w powiązaniu z § 3 ust. I pkt 1 rozporządzenia, z wyłączeniem sprzedaży niektórych napojów wód mineralnych i innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. I ustawy. W związku z powyższym, zgodnie z przepisami, w takim przypadku najeży ustalić odrębną podstawę opodatkowania dla każdej stawki podatku. W tym miejscu należy zaznaczyć, że to na Wnioskodawcy, a nie na Organie ciąży obowiązek ustalenia, jaka część zapłaty przypada na towary i usługi opodatkowane poszczególnymi stawkami podatku VAT, bowiem przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie określają podstawy opodatkowaniu w takim przypadku. Zauważono, że z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego, wybór sposobu/metody, według którego Wnioskodawca dokonuje wyliczenia zużycia napojów wymienionych w poz. 7 ww. załącznika do rozporządzenia, należy do Wnioskodawcy. Analizy i oceny prawidłowości tego sposobu będzie mógł dokonać natomiast właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej. Organ wskazał, że nie może potwierdzić ani ocenić przyjętego przez Wnioskodawcę sposobu wyliczenia zużycia napojów n wymienionych w poz. 7 ww. załącznika do rozporządzenia. Ww. kwestia dotyczy bowiem zagadnienia, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz prawidłowości przyjętego przez Zainteresowanego rozwiązania, a nie przepisu prawa podatkowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia 20 marca 2019 r. utrzymała w mocy postanowienie z dnia 18 stycznia 2019 r.. nr [...] Zdaniem organu Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie dokonuje ogólnej wykładni przepisów prawa podatkowego jako takich, lecz interpretuje je w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zarówno stan faktyczny, jak i zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku muszą być skonkretyzowane i dotyczyć zindywidualizowanego podmiotu. W szczególności, zdarzenie przyszłe będące przedmiotem wniosku, powinno stanowić określoną przyszłą sytuację faktyczną dotyczącą wnioskodawcy, doprowadzenie do której jest przez niego rozważane (planowane), bądź też której zaistnienie jest niezależne od jego woli, ale która może zajść z istotnym stopniem prawdopodobieństwa (wskazują na to istniejące okoliczności faktyczne przemawiające za jej zaistnieniem). Zaznaczono, że interpretacja indywidualna nie jest aktem stosowania prawa. bowiem nie orzeka o prawach i obowiązkach strony, lecz jedynie przedstawia pogląd na temat prawa podatkowego dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich stosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej. Instytucja interpretacji indywidualnej stanowi formę wyrażenia stanowiska. w jaki sposób należy interpretować oraz stosować przepisy prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w sytuacji faktycznej, w której znajduje się lub może znaleźć się osoba zainteresowana. Jej istotą jest dokonanie podatkowej kwalifikacji konkretnego lub przewidywanego zdarzenia opisanego przez zainteresowanego, a głównym celem - budowanie w praktyce zaufania do organu, zwłaszcza natomiast zwiększenie przewidywalności jego rozstrzygnięć. Podsumowując podkreślono, że w celu uzyskania interpretacji indywidualnej, niezbędne jest spełnienie przez wnioskodawcę łącznie dwóch warunków, tj. posiadanie legitymacji procesowej do występowania w charakterze zainteresowanego oraz by przedmiot zapytań dotyczył interpretacji przepisów materialnego prawa podatkowego kreujących jego prawa lub obowiązki w konkretnej, indywidualnej sprawie. Powyższe oznacza, że wnioskodawca ma uprawnienia do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Wynika z tego, że odnośnie każdego podatku zainteresowany może żądać od organu wykładni, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów normujących ten podatek w jego indywidualnej sprawie, tj. wykładni wskazującej zakres i sposób zastosowania przepisów regulujących określony podatek do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), który indywidualizuje zakres jego sprawy. W szczególności zatem, żądanie uzyskania interpretacji indywidualnej prawa podatkowego odnosi się do stanów faktycznych (zdarzeń przyszłych) przedstawionych przez wnioskodawcę, co do których wykładnia znajdujących w nich zastosowanie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe rozliczenie wnioskodawcy w ramach tego podatku. W efekcie wnioskodawca ma uzyskać rzetelną informację jak - w dotyczącym go stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) - organ podatkowy interpretuje przepisy podatkowe znajdujące w nim zastosowanie, co może mieć wpływ na prawidłowość rozpoznania przez niego zobowiązania podatkowego i w konsekwencji dokonania rozliczenia podatku. Organ rozstrzygnął, iż świadczoną przez Wnioskodawcę usługę należy uznać za usługę kompleksową, polegającą na organizacji imprezy okolicznościowej (typu przyjęcia weselne, imprezy okolicznościowe), w której świadczeniem głównym jest usługa gastronomiczna, dla której zastosowanie znajdzie 8% stawka podatku VAT. na podstawie art. 41 ust. 2, w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, w powiązaniu z § 3 ust. 1 pkt I rozporządzenia, z wyłączeniem sprzedaży niektórych napojów , wód i innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym "sprawy podatkowej'" wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie bądź negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego, nie może prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym, prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację. Rola organu wydającego interpretację sprowadza się do przedstawienia poglądu dotyczącego rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej. Organ, wydając interpretację indywidualną, nie ustanawia normy indywidualnej, nie rozstrzyga też o prawach i obowiązkach. Nie dokonuje przy tym władczych działań zmierzających do wskazania arbitralnych rozwiązań, a jego rola sprowadza się do rozumienia normy prawnej — przepisu prawa podatkowego. Zaznaczenia wymaga również, że w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej Organ nie prowadzi doradztwa, a ogranicza się do dokonania subsumpcji przedstawionego przez stronę stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego pod określony przepis prawa podatkowego i wyjaśnienia przyczyn, dla których w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dany przepis ma zastosowanie. Postępowanie o wydanie interpretacji ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego do określonego stanu faktycznego i/lub zdarzenia przyszłego, do którego można wydać interpretację indywidualną. Biorąc zatem pod uwagę powyższe, tut. Organ nie może potwierdzić, ani ocenić przyjętego przez Wnioskodawcę sposobu wyliczenia zużycia napojów wymienionych w poz. 7 w w. załącznika do rozporządzenia. Kwestia ta dotyczy bowiem zagadnienia, którego rozwiązania nie może dostarczyć interpretacja indywidualna - wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz prawidłowości przyjętego przez Zainteresowanego rozwiązania, a nie przepisu prawa podatkowego. Podstawą dla dokonania odpowiedzi na zadane przez Zainteresowanego pytania, musiałaby być więc ocena prawidłowości stosowania przez niego metody wyliczenia zużycia napojów wymienionych w poz. 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r.. a nie przepis prawa podatkowego. Jak wskazano, ocena taka może być natomiast przeprowadzona wyłącznie w ramach postępowania dowodowego, które nie jest możliwe w trybie wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Organ przy wydawaniu interpretacji indywidualnej nie dysponuje bowiem odpowiednimi narzędziami, w tym określonymi w Dziale IV ustawy Ordynacja podatkowa, umożliwiającymi przeprowadzenie postępowania w zakresie oceny dowodów w sprawie. Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której zarzucono: I. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające: -niewłaściwym zastosowaniu art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z 239 w zw. art. 165a § 1 w zw. z art. 14h w zw. z art. 14b § 1 i 14c § 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa, poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zl8.01.2019r., i błędne uznanie, że w sprawie przedstawionej we wniosku spółki z 22.10.2018r. postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej nie może być wszczęte, czego skutkiem jest niewydanie interpretacji indywidualnej, w sytuacji, gdy wszystkie przesłanki formalne i merytoryczne wniosku, zostały spełnione przez wnioskodawcę, -niewłaściwym zastosowaniu art. 121 § 1 w zw. z art. 120 w zw. z art. 14h op, poprzez arbitralne działanie organów, odmowę wszczęcia postępowania w sprawie i nieudzielenie podatnikowi wyjaśnień, w sytuacji, gdy podatnik miał prawo oczekiwać, iż jego sprawa zostanie rozpoznana merytorycznie, -niewłaściwym zastosowaniu art. 125 § 1 z art. 14h op, poprzez nierozpatrzenie wnikliwie wniosku o wydanie interpretacji, przez co organ wyciągnął wniosek, że określony przez spółkę zakres analizy prawnopodatkowej wykracza poza uprawnienia przysługujące organowi i że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania i wydania interpretacji indywidualnej. II. Naruszenie prawa materialnego, polegające na niezastosowaniu art. 14b § 1-3, § 5 i art. 14c § 1-2 op i nie wydaniu interpretacji indywidualnej, mimo spełniania przez wnioskodawcę wszystkich wymogów umożliwiających merytoryczne rozpatrzenie wniosku. W uzasadnieniu skargi podniesiono , że spółka uzyskała 18.01.2019r. interpretację indywidualną w zakresie 2 z 4 pytań sformułowanych we wniosku (0112-KDIL2-1.4012.565.2018.2.AS). W interpretacji organ rozstrzygnął, iż świadczoną przez spółkę usługę należy uznać za usługę kompleksową, polegająca na organizacji imprez okolicznościowych (typu przyjęcia weselne, imprezy okolicznościowe), w której świadczeniem głównym jest usługa gastronomiczna, dla której zastosowanie ma stawka podatku VAT 8%, z wyłączeniem sprzedaży napojów wymienionych w poz. 7 załącznika do tego rozporządzenia, która jest opodatkowana stawką 23%VAT. Wydana interpretacja indywidualna potwierdza tylko, że stawka podatku VAT dla usługi organizacji imprezy okolicznościowej wynosi 8%, jednak nie udziela odpowiedzi na pytanie Skarżącej o możliwość i prawidłowość ustalenia podstawy do opodatkowania sprzedaży w ramach takiej imprezy napojów wymienionych w poz. 7 załącznika do ww. rozporządzenia w oparciu o oszacowanie procentowe udziału ilości i wartości tych napojów w całkowitym koszcie imprezy okolicznościowej (pytanie nr [...]). Tymczasem odpowiedź na to pytanie ma dla spółki istotne znaczenie z perspektywy prawidłowego rozliczenia świadczonych usług w zakresie podatku od towarów i usług. O ile organ wskazał uzasadnienie odmowy wydania interpretacji w zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 3, to odnośnie pytania sformułowanego jako nr [...] (dotyczącego sposobu rozliczenia przedpłat dokonywanych przez klientów) nie przedstawił w zaskarżonym postanowieniu żadnego uzasadnienia. Intencją spółki było, aby organ ocenił samą zasadę ustalania przez nią podstawy opodatkowania, co do części sprzedaży składającej się na usługę złożoną, a podlegającej opodatkowaniu podstawową stawka VAT 23%, nie zaś obniżoną (8%) stosowaną do usługi gastronomicznej. Spółka nie wnosiła o dokonanie weryfikacji rachunkowej sposobu wyliczenia zużycia napojów wymienionych w poz. 7 załącznika do ww. rozporządzenia. Wbrew twierdzeniom organu, do wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z wnioskiem z 22.10.2018r., nie było potrzebne przeprowadzenie postępowania dowodowego, do oceny stanowiska spółki wystarczające były informacje zawarte w opisie stanu faktycznego wniosku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje wcześniejsze ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają między innymi pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach oraz zaskarżalne postanowienia wydawane w ramach postępowania o udzielenie interpretacji podatkowej. Zgodnie zaś z art. 14b § 1 Op minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Organ interpretacyjny jest upoważniony do wydawania wszelkich pism i rozstrzygnięć ściśle związanych z procesem wydawania interpretacji. Może więc np. wzywać wnioskodawcę o uzupełnienie opisu zdarzenia zawartego we wniosku, może udzielać odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a także – konsekwentnie – może odmawiać wszczęcia postępowania, jeśli zachodzą ku temu uzasadnione przesłanki. Ta ostatnia sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Podkreślić przy tym należy, że odmawiając wszczęcia postępowania nie dochodzi do wydania tzw. interpretacji milczącej (art. 14o Op). Odmowa wszczęcia jest bowiem przewidzianą w Ordynacji podatkowej instytucją procesową, stosowaną także w postępowaniu interpretacyjnym. Nie można zrównać niezasadnie wydanego postanowienia o odmowie wszczęcia takiego postępowania z wydaniem interpretacji milczącej – nie ma dla takiego zrównania żadnych podstaw normatywnych. Sąd analizujący niniejszą sprawę podziela stanowisko, wyrażone przez WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 2778/11), że celem interpretacji jest przekazanie informacji o zastosowaniu przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego przedstawionego przez podmiot składający wniosek o wydanie interpretacji. Organ udzielając interpretacji, przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do sytuacji indywidualnej wskazanej przez wnioskodawcę. Organ podatkowy porusza się tylko w pewnych granicach, które wyznaczają przepisy ordynacji podatkowej dotyczące interpretacji indywidualnych. Postępowanie w sprawie interpretacji indywidualnych jest postępowaniem szczególnym i w tym sensie ograniczonym np. w stosunku do postępowania podatkowego i kontrolnego, nie może obejmować postępowania dowodowego. Powyższe wynika wprost z unormowania zawartego w art. 14h Op, który stanowi, że w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1-2, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV. W powołanym przepisie ustawodawca nie wymienia postępowania dowodowego, które regulują przepisy rozdziału 11 działu IV Op. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy organ podatkowy miał obowiązek merytorycznego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie określonym w art. 14b Op, czy też zasadnie odmówił wszczęcia postępowania w tym zakresie. Sąd zgadza się z twierdzeniem organu, że wskazane w sprawie pytanie jest w rzeczywistości żądaniem weryfikacji okoliczności faktycznych zaistniałych w sprawie, oderwanym od przepisów prawa podatkowego. Nie mamy bowiem do czynienia z wykładnią przepisu prawa ale z rozwiązaniami w zakresie sposobu , szczegółów i zasad ustalenia proporcji niezbędnych do wyliczenia wartości napojów wymienionych w poz. 7 ww. załącznika do rozporządzenia w całkowitym koszcie imprezy okolicznościowej. Istotą interpretacji indywidualnej jest bowiem rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, są możliwe wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego. Tymczasem należy zauważyć, że brak jest przepisów, które regulowałyby szczegółowe kwestie związane ze sposobem wyliczenia zużycia napojów wymienionych w poz. 7 ww. załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23.12.2013 r. w sprawie towarów i usług oraz warunków stosowania stawek obniżonych. Zauważyć przy tym trzeba, że w pytaniu Skarżąca nie podała żadnego normatywnego punktu odniesienia, tj. przepisu prawa podatkowego, który podlegałby interpretacji. Jednocześnie należy zauważyć, że żaden przepis ustawy VAT nie odnosi się do wątpliwości Skarżącej przedstawionych w rozważanym pytaniu ( w jaki sposób należy sporne proporcje ustalić ) Miarodajnego punktu odniesienia do merytorycznej oceny wniosku Skarżącej nie mógł stanowić art. 41 ustawy o VAT. Przepis ten określa bowiem jedynie stawki podatkowe w podatku od towarów i usług wyrażony w sposób procentowy. W cyt. przepisie wcale nie zostały określone szczegółowe zasady ustalania jaka część zapłaty przypada na towary i usługi opodatkowane poszczególnymi stawkami podatku VAT. Tym bardziej, że na nurtujące pytanie dotyczące podatku od towarów i usług co do charakteru świadczonych przez Wnioskodawcę usług oraz zastosowania określonych konkretnych stawek do określonych usług i została udzielona odpowiedź w indywidualnej interpretacji. Brak normatywnego wzorca nie pozwala zatem organowi ocenić czy stanowisko skarżącej spółki jest prawidłowe. Zgodzić się należy ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, że organ wydający interpretację indywidualną nie może badać w sensie merytorycznym "sprawy podatkowej" wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego jest słuszne i znajduje potwierdzenie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Nie mając "wzorca" w postaci przepisu prawa organ nie może nawet ocenić czy stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę jest pełny i może podlegać ocenie. Dlatego dopiero na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego w postępowaniu podatkowym organy podatkowe są w stanie dokonać właściwych ustaleń i dokonać prawidłowej oceny tak ustalonego stany faktycznego . W pełni też należy podzielić stanowisko organu, że z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego, wybór sposobu/metody, według którego Wnioskodawca dokonuje wyliczenia zużycia napojów wymienionych w poz. 7 ww. załącznika do rozporządzenia, należy do Wnioskodawcy. Analizy i oceny prawidłowości tego sposobu będzie mógł dokonać natomiast właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może bowiem prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację (tak też wyrok WSA w Warszawie z 20 lutego 2019 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2006/18; wyrok dostępny, podobnie jak inne orzeczenia krajowych sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu, w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W literaturze wyrażony został pogląd, iż wydając postanowienie zawierające interpretację organ podatkowy nie ustanawia żadnej normy indywidualnej, lecz jedynie przedstawia swój pogląd dotyczący rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej. Nadanie interpretacji formy postanowienia nie zmienia charakteru samej interpretacji - nie staje się ona aktem stosowania prawa (zob. Instytucja wiążących interpretacji w Ordynacji podatkowej, B. Brzeziński, M. Masternak, Monitor Podatkowy 2005, Nr 4, s. 11). Pogląd ten jest uzasadniony, gdyż postanowienie dotyczące interpretacji przepisów prawa nie jest aktem rozstrzygającym o prawach lub obowiązkach podmiotu w konkretnej sprawie podatkowej. Dokonując jedynie interpretacji przepisów prawa podatkowego, organ podatkowy nie stosuje tego prawa. Stosowanie prawa polega, bowiem na rozstrzyganiu indywidualnych, konkretnych spraw w oparciu o generalne i abstrakcyjne normy prawne. Ustalenie znaczenia przepisu prawnego, bez wyciągnięcia dla konkretnego przypadku wiążących konsekwencji prawnych nie wypełnia warunków stosowania prawa. Zasadnie zatem organ interpretacyjny utrzymał w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej tylko pośrednio przepisów VAT. Oceny stanowiska Skarżącej należy zatem przede wszystkim poszukiwać pośród zasad regulujących prowadzenie gastronomii. Podstawą dla dokonania oceny odpowiedzi na pytanie Spółki musiałaby być zatem ocena matematyczna prawidłowości wyliczeń udziałów w kontekście szeroko rozumianych zasad prowadzenia działalności gastronomicznej. Ocena taka może być przeprowadzona wyłącznie w ramach postępowania dowodowego, które nie jest możliwe w trybie wydania interpretacji indywidualnych (por. art. 14b §1 Op). Reasumując, słusznie uznał organ II instancji w zaskarżonym postanowieniu, że wniosek Skarżącej, dotyczy szczegółowych zasad wyliczenia kosztów uzyskania przychodów, które nie są przepisami prawa podatkowego oraz przepisów Ordynacji podatkowej regulujących uprawnienia organów podatkowych w zakresie oceny dowodów zebranych w postępowaniu podatkowym lub kontrolnym i nie może stanowić podstawy do wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. W związku z powyższym zasadnie Dyrektor KIS utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku Skarżącej. Powyższe świadczy o tym, że zarzut naruszenia art. 165a oraz art. 14b § 1 O.p. jest chybiony. Skoro zaś w niniejszej sprawie działanie organów odpowiadało przepisom prawa, to nie mogło dojść do uchybienia uregulowanej w art. 121 § 1 O.p. zasadzie pogłębiana zaufania do organów podatkowych. Sąd podziela natomiast zarzut, iż w zaskarżonym postanowieniu nie odniesiono się do pytania drugiego będącego przedmiotem wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji. Nie mniej jednak w ocenie Sądu naruszenie to nie miało m wpływu na wynik sprawy, nie było naruszeniem istotne. Zwrócić bowiem uwagę należy, iż stanowisko organu, w postanowieniu pierwszoinstancyjnym odnosiło się do obu pytań albowiem dotyczyło tej samej materii a jedynie na innym etapie rozliczeń . Skarżący pytał bowiem w drugim pytaniu o możliwość zastosowania ww. zasad przy wystawieniu faktury zaliczkowej przyjmując za kryterium podziału oszacowania proporcji w jakich obie części zawierają się w usłudze gastronomicznej . Niemożność udzielenia odpowiedzi na pierwsze pytanie automatycznie powodowało brak podstaw prawnych i faktycznych do udzielenia odpowiedzi na drugie pytanie co wydaje się okolicznością oczywistą. Informacja ta powinna jednak znaleźć się w uzasadnieniu postanowienia z 20 marca 2019 r. Niemniej jednak uchybienie to nie mogło spowodować wyeliminowania postanowienia z obrotu prawnego albowiem nie miała ona wpływu na wynik sprawy a informacja ta została zapewne pominięta z uwagi na jej oczywistość. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pozwala Sądowi na uchylenie decyzji, o ile zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: wystąpi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (inne, aniżeli dające podstawę do wznowienia postępowania), a naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a wpływ ten musiał być istotny. Nie każde zatem naruszenie przepisów postępowania może skutkować uchyleniem decyzji, ale naruszenie charakteryzujące się istotnością wpływu na wynik sprawy. O naruszeniu takim można mówić wówczas, że gdyby ono nie zaistniało mogłoby zapaść inne rozstrzygnięcie w sprawie. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd nie stwierdził naruszeń prawa skutkujących koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. W świetle powyższych ustaleń, wniesiona skarga jawi się jako bezzasadna. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie . 151 p.p.s.a., oddalił skargę