I SA/Kr 717/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego R. M. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżanego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 lipca 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia: oddalić wniosek. Skarżący domagał się wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 lutego 2015 r., który utrzymał w mocy wydane przez siebie postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania odwołania skarżącego od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 lipca 2014 r. nr [...]. Nadto skarżący wniósł również o wstrzymanie ww. decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że wykonanie zaskarżonego postanowienia oznacza de facto otwarcie drogi do zajęcia egzekucyjnego jego majątku znacznej wartości, w tym do zajęcia nieruchomości, co spowodowałoby nieodwracalne skutki. Skarżący podał, że decyzja wymiarowa, określająca zobowiązanie podatkowe za 2007 r. winna zostać uchylona z uwagi na błędną kwalifikację umowy stanowiącej jedno ze źródło przychodu skarżącego, a to nie pozostaje bez znaczenia dla oceny wniosku o wstrzymanie wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270. ze zm.) – dalej określanej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem wstrzymania mogą być jednak jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Innymi słowy, problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138). Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04, LEX nr 837880), lub postanowienia w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania (por. postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2009 r. II FZ 488/09) W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji. Takie postanowienie nie podlega wykonaniu, nie nakłada bowiem na skarżącego żadnych obowiązków, jak również nie określa w stosunku do skarżącego jakichkoliwek nakazów lub zakazów określonego zachowania. Na obecnym etapie postępowania Sąd nie jest nadto uprawniony do wstrzymania wykonania decyzji z dnia 30 lipca 2014 r. nr [...] ponieważ nie została na nią wniesioną skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z uwagi na powyższe Sąd oddalił wniosek skarżącego, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.