I SA/Kr 745/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 9 lutego 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. W przedmiotowej sprawie interpretacja indywidualna Ministra Finansów z 9 lutego 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych została skutecznie doręczona J.L. w dniu 17 lutego 2016r. Pismem z dnia 2 marca 2016r. (data nadania w placówce pocztowej) ww. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedzi na ww. wezwanie udzielono pismem o nr [...] z dnia 7 kwietnia 2016r., które było awizowane w dniu 13 kwietnia 2016r. (I awizo) i w dniu 21 kwietnia 2016r. (II awizo), zwrot nie podjęto w terminie nastąpił w dniu 28 kwietnia 2016r. (data stempla pocztowego). Skargę na ww. interpretację indywidualną nadano w placówce pocztowej w dniu 3 czerwca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia. Zgodnie z dyspozycją art. 73 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Z kolei art. 73 § 2 p.p.s.a. stanowi, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Treść § 4 stanowi, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a., wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg terminu trzydziestodniowego, który jest liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Tylko jeżeli organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania), powinna być wniesiona skarga (por. post. NSA z 21.05.2007r., sygn. II OSK 986/06, LEX nr 334277, post. NSA z 11.01.2010r., sygn. II OSK 1995/09, LEX nr 600094, post. NSA z 13.05.2009r., sygn. II GSK 947/08, LEX nr 499729). Przenosząc powyższe regulacje na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że organ dokonujący interpretacji udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przed upływem 60 dni od daty wniesienia tego wezwania natomiast odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa była w przedmiotowej sprawie dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 13 kwietnia 2016r., a zatem, zgodnie z przytoczoną wyżej regulacją, datą skutecznego doręczenia zastępczego był dzień 27 kwietnia 2016r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał w konsekwencji w dniu 27 maja 2016r., podczas gdy przesyłkę zawierającą skargę nadano dopiero 3 czerwca 2016r. Wobec powyższego, uchybiono ustawowemu trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu do jej wniesienia, liczonego od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, zatem należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Z przepisów tych wynika bowiem, że Sąd odrzuci skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.