I SA/Kr 754/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. B., o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 24.10.2016r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. postanawia: przyznać adwokatowi K. B., wykonującej zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej, znajdującej się w K. przy ul. [...], wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) Starszy Referendarz Sądowy WSA w Krakowie dnia 23.03.2017r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K., dnia 05.04.2017r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata K. B.. W dniu 27.09.2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, a dniu 11.10.2017r. wyznaczony adwokat złożył wniosek o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawierający oświadczenie, iż nie zostały one uiszczone w żadnej części. Zgodnie z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 z p.zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. Orzekający przyznał więc wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenie za I instancję w wysokości 240 zł, na podstawie § 21 ust. 1 pkt. 1) lit. c w zw. z art. § 4 ust. 1. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U z 2016r., poz. 1714). Przedmiotowe wynagrodzenie podwyższone zostało o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 710 z p. zm.) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 1 i 2, pkt 8) w zw. z art. 250§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 z p. zm.).