I SA/Kr 8/19

WyrokWSA w Krakowie2019-12-04

Skład orzekający: Bogusław Wolas, Grażyna Firek, Wiesław Kuśnierz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ właściwy do przyznania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, w przypadku stwierdzenia braków we wniosku, jest zobowiązany wezwać wnioskodawcę do ich uzupełnienia, nawet jeśli braki te wystąpiły na wcześniejszym etapie oceny wniosku?
Ratio decidendi
Organ właściwy do przyznania pomocy finansowej, w przypadku stwierdzenia braków we wniosku, jest zobowiązany wezwać wnioskodawcę do ich uzupełnienia zgodnie z art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, chyba że zastosowanie tego przepisu jest wyłączone na podstawie art. 23 ust. 6 tej ustawy. Niewykonanie tego obowiązku i odmowa przyznania pomocy bez wcześniejszego wezwania do uzupełnienia braków stanowi naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, skutkujące uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Po wstępnej ocenie jej wniosek został wybrany do finansowania, jednakże nie mieścił się w limicie środków. Następnie organ wezwał do uzupełnienia braków we wniosku, w tym dotyczących ubezpieczenia w KRUS. Skarżąca przedstawiła wyjaśnienia, jednak organ odmówił przyznania pomocy, uznając, że nie dołączono wymaganych dokumentów jednoznacznie potwierdzających brak podlegania ubezpieczeniu w KRUS. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa materialnego i postępowania, w tym brak wezwania do uzupełnienia braków.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie Zarządu Województwa i zasądził od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Wiesław Kuśnierz (spr.) Protokolant: Specjalista Małgorzata Kruszec po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi G. M. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 6 listopada 2018r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie [...]zł ([...] złotych). G. M. (dalej: Skarżąca), w dniu 16 kwietnia 2018 r., złożyła do Stowarzyszenia [...] K. - [...] z siedzibą w R. (dalej: Stowarzyszenie, L. ), w ramach naboru nr [...], wniosek o przyznanie pomocy na operacje pt. "[...] G. M. (dalej: operacja, projekt), w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: PROW). Wniosek został zarejestrowany w L. pod numerem [...] [...] pismem z dnia 30 maja 2018 r. poinformowała Skarżącą, że: - operacja jest zgodna z Lokalną Strategią Rozwoju (dalej: LSR), - została pozytywnie zweryfikowana w ramach oceny zgodności z PROW, - w ramach oceny według lokalnych kryteriów wyboru otrzymała łączną liczbę punktów 12, czyli uzyskała wymaganą minimalną liczbę punktów i zajęła 19 miejsce na liście operacji, - operacja została wybrana do finansowania, - na dzień przekazania wniosków przez [...] do Zarządu Województwa (dalej: Z. ) operacja ta nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze - w związku z faktem, iż operacja w dniu przekazania przez [...] wniosków do [...] nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze od decyzji Rady [...] w terminie 7 dni kalendarzowych od otrzymania pisma może być wniesiony protest. [...] dokumentację konkursu [...], w tym dokumenty operacji Skarżącej, przekazała do [...] w dniu 5 czerwca 2018 r. [...] pismem z dnia 17 września 2018 r. wezwał [...] do uzupełnienia braków i poprawienia oczywistych omyłek w złożonej dokumentacji wyboru operacji oraz złożenia wyjaśnień. Wezwanie to dotyczyło m.in. operacji Skarżącej. Odnośnie operacji Skarżącej [...] zwrócił się o wyjaśnienie, w jaki sposób Rada [...] zweryfikowała, czy Skarżąca jest ubezpieczona w KRUS z uwagi na fakt, iż w dokumentacji aplikacyjnej "zostały załączone jedynie niepotwierdzone za zgodność z oryginałem porozumienie zmieniające warunki pracy i płacy z dnia 25.07.2017 r. oraz kopię bliżej nieokreślonego wycinka informacji o potwierdzeniu przyjęcia dokumentów do ZUS". [...] pismem z dnia 1 października 2018 r. wyjaśniła w zakresie wniosku Strony, że "Rada omyłkowo weryfikowała kwestię braku ubezpieczenia w KRUS w oparciu o niewłaściwe dokumenty. Dołączone dokumenty pozwalały domniemywać, że wnioskodawca jest ubezpieczony w ZUS, ale jednocześnie na ich podstawie nie można było wykluczyć posiadania ubezpieczenia w KRUS". [...] pismem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...], powołując się na przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 627 ze zm., obecnie t.j. Dz.U z 2019 r. poz.1824; dalej: ustawa o wspieraniu) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 140 ze zm., obecnie t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1167; dalej: ustawa o rozwoju), odmówił przyznania pomocy Skarżącej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia [...] wskazał, że jednym z warunków otrzymania wsparcia jest spełnienie zapisów, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 772, ze zm., obecnie t.j. z 2019 r. poz. 664, ze zm.; dalej: rozporządzenie). Pomoc na operację w zakresie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia jest przyznawana, jeżeli podmiot ubiegający się o jej przyznanie: nie podlega ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy ustawy i w pełnym zakresie, chyba że podejmuje działalność gospodarczą sklasyfikowaną w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie [...] Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. z 2007 r., poz.1885 ze zm.) jako produkcja artykułów spożywczych lub produkcja napojów. [...] wskazał, że kolejnym z warunków otrzymania wsparcia jest dołączenie do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów, o których mowa w § 19 ust. 4 rozporządzenia, niezbędnych do ustalenia spełnienia przez Skarżącą warunków udzielenia wsparcia. Następnie [...] przytoczył treść odpowiedzi [...] na wezwanie z dnia 17 września 2018 r. i stwierdził, że Skarżąca nie dołączyła do wniosku o przyznanie pomocy dokumentów, pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie, czy nie podlega ubezpieczeniu w KRUS (i w jakim zakresie), wyszczególnionych w "Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy" tj. zaświadczenia wydanego nie wcześniej niż jeden miesiąc przed dniem złożenia wniosku przez: - Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych - Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) potwierdzającego fakt podlegania ubezpieczeniu społecznemu w pełnym zakresie. Dalej [...] wskazał, że Skarżąca dołączyła do wniosku o przyznanie pomocy jedynie dokumenty, które nie stanowią podstawy do stwierdzenia warunku, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a rozporządzenia. Tym samym Skarżąca nie spełnia ww. warunku rozporządzenia, jak również warunku, o którym mowa w § 19 ust. 4 rozporządzenia, stanowiącego, że do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia warunków przyznania pomocy albo ich kopie, których wykaz zawiera formularz wniosku o przyznanie pomocy, oraz dokumenty niezbędne do ustalenia spełnienia kryteriów wyboru określonych w LSR albo ich kopie. [...] podniósł, że operacja Skarżącej została przez [...] umieszczona, ze względu na liczbę przyznanych punktów, na liście operacji wybranych do dofinansowania, lecz nie mieszczących się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Jednakże wobec faktu, że Skarżąca nie spełnia warunków, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a oraz w § 19 ust. 4 ww. rozporządzenia, nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o których mowa w art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju. Podsumowując [...] wskazał, że działając na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o rozwoju, jako podmiot wdrażający właściwy do przyznawania pomocy w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego programem współfinansowanym ze środków EFRROW w zakresie zadań dotyczących udzielania wsparcia, odmówił przyznania pomocy. Na powyższe rozstrzygnięcie [...] Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu w zw. z § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a i § 19 ust. 4 rozporządzenia, "poprzez brak przyznania pomocy, pomimo że spełnione zostały warunki jej przyznania, w tym podmiot ubiegający się o jej przyznanie nie podlega ubezpieczeniu społecznemu" rolników, co wykazał w toku procedury konkursowej, - naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 23 ust. 5 rozwoju, poprzez niezastosowanie przedmiotowego przepisu i niewezwanie Skarżącej do usunięcia ewentualnego braku, nieprawidłowego wypełnienia lub oczywistej omyłki w postaci niedołączenia zaświadczenia o niefigurowaniu w ewidencji osób ubezpieczonych w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS) i zaświadczenia potwierdzającego fakt podlegania ubezpieczeniu w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Na podstawie powyższych zarzutów Skarżąca wniosła o uchylenie "postanowienia w całości", rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca uzasadniając zarzuty wskazała, że wbrew twierdzeniom [...] dołączyła do wniosku o przyznanie pomocy wszelkie wymagane dokumenty, w tym pisma potwierdzające, iż jest ubezpieczona w ZUS oraz że nie pozostaje ubezpieczona w KRUS. Zdaniem Skarżącej [...] prawidłowo zakwalifikowała wniosek nie dopatrując się uchybień. [...] błędnie uznał, że jedynym dopuszczalnym dokumentem pozwalającym na jednoznaczne stwierdzenie, że nie podlega ubezpieczeniu w KRUS, jest zaświadczenie wydane przez KRUS. Dalej Skarżąca podniosła, że "przyjęcie czysto teoretycznego założenia, że organ ma w tym zakresie rację powinno natomiast spowodować wezwanie mnie do usunięcia przedmiotowego braku". Stwierdziła, że stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych i zacytowała obszerne fragmenty uzasadnienia wyroku WSA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 924/17. Skarżąca do skargi dołączyła zaświadczenia z ZUS i KRUS. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Odpowiadając na zarzut niewezwania przez [...] Skarżącej w trybie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, [...] wskazał, że zastosowanie procedury nie mogło mieć miejsca w niniejszej sprawie, gdyż okoliczność, iż nie zastosowano kryteriów wyboru, stanowi bezwzględną przesłankę odmowy przyznania pomocy, zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o rozwoju. Zdaniem [...] w tym zakresie brak jest możliwości następczego sanowania niezgodnych z ustawą działań [...] poprzez uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy o dokumenty, z których wynikałoby, iż warunek przyznania pomocy jest spełniony. Zdaniem [...] skorzystanie z dyspozycji art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, nie mogło mieć miejsca w niniejszej sprawie, gdyż nie wpłynie to na ocenę wyboru operacji przez [...], która została dokonana wadliwie. Stwierdzona przez [...] okoliczność, iż wniosek Skarżącej o przyznanie pomocy nie był kompletny tj. nie zawierał dokumentu o treści pozwalającej na potwierdzenie spełniania ww. warunku przyznania pomocy i mimo tego braku dokonanie przez [...] pozytywnej oceny projektu, stanowi wystarczającą przesłankę odmowy przyznania pomocy, a uchybienie to nie może być sanowane późniejszymi działaniami [...], w tym wezwaniem wnioskodawcy w trybie art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Na mocy art. 146 § 1 P.p.s.a. przepisy art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do aktów lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi na podstawie przepisu art. 151 P.p.s.a. sąd oddala skargę. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 768 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Jedną z takich ustaw jest powoływana już powyżej ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, która w przepisie art. 35 ust. 2 stanowi, że w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Na tej właśnie podstawie prawnej zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie (akt z zakresu administracji) [...], odmawiające przyznania pomocy Skarżącej w ramach naboru [...] na operacje pt. "Podjęcie działalności gospodarczej – mobilny Gabinet Kosmetologii Estetycznej G. M., - poddziałanie 19.2, "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zaskarżony akt jest kontrolowany przez Sąd pod kątem jego zgodności z przepisami postępowania oraz przepisami prawa materialnego. Dokonując takiej oceny Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności Sąd przedstawi regulacje prawne mające zastosowanie w sprawie. Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 1303/2013) oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa (art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu). Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy [...]", podziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność", regulują przepisy ustawy o rozwoju oraz w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy ustawy o wspieraniu. Powyższe wprost wynika z art. 3 ust. 3 tej ostatniej ustawy, który stanowi, że wspieranie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr 1303/2013, zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność", w ramach działania, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, odbywa się na zasadach określonych w przepisach o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, a w zakresie nieuregulowanym w tych przepisach - na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Wymieniony w powyższym przepisie art. 3 ust. 1 pkt 14 ustawy o wspieraniu obejmuje poddziałanie "wspierane na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego na społeczność" (pkt b). W sprawie [...] powołując się m.in. na przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, odmówił przyznania pomocy. Z przepisu tego wynika, że informacja wydana na podstawie tego przepisu sporządzana jest na piśmie, przez podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy, a zatem organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do wydania tego aktu. Informacja ta skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do odmowy przyznania pomocy. Oznacza to, że ww. informacja powinna również zawierać uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu czynność ta zawiera zbieżne wymogi z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru to opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej. Przedmiotowa informacja będzie musiała spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne, co oznacza, że w informacji muszą się znaleźć odniesienia do wszystkich przepisów mających zastosowanie w sprawie jak i wyjaśnienie wszystkich okoliczności, które zadecydowały o takim a nie innym rozstrzygnięciu. Drugim z przepisów powołanych w podstawie prawnej rozstrzygnięcia [...] był przepis art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, zgodnie z którym jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. Ponadto w ocenie Sądu koniecznym jest przytoczenie przepisów art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju. W myśl przepisu art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, w razie stwierdzenia, że wniosek o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki, zarząd województwa wzywa podmiot ubiegający się o wsparcie do usunięcia tych braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Z kolei przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju stanowi, że usunięcie braków lub nieprawidłowości we wniosku o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji mającej wpływ na wynik wyboru operacji dokonany przez [...]. Dokonując wykładni przepisu art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, Sąd wskazuje, że stanowi on samodzielną podstawę prawną do wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie, po przekazaniu przez [...] (zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 ustawy o rozwoju) wniosków o udzielenie wsparcia dotyczące wybranych operacji wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji, w celu dokonania oceny czy operacja spełnia warunki udzielenia wsparcia. Literalne brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że zarząd województwa jest zobowiązany wezwać podmiot ubiegający się o wsparcie, jeżeli stwierdzi, że wniosek zawiera braki, jest wypełniony nieprawidłowo lub zawiera oczywiste omyłki. Jedyna możliwość niezastosowania tego przepisu (odstąpienia od wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie) jest przewidziana w przytoczonym powyżej przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Zatem każdorazowo w sytuacji, gdy zarząd województwa oceniając operację stwierdzi braki we wniosku, że wniosek jest wypełniony nieprawidłowo albo zawiera oczywiste omyłki, zobowiązany jest rozważyć dopuszczalność wezwania analizując przesłankę wyłączającą określoną w przepisie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Jeżeli dojdzie do przekonania, że wezwanie nie jest dopuszczalne ze względu na przepis art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju, zobowiązany jest w informacji, o której mowa w art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, szczegółowo wyjaśnić podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie, przyczyny odstąpienia od wezwania go do usunięcia braków lub nieprawidłowości lub poprawienia oczywistych omyłek. Powodów do odstąpienia od stosowania przepisów art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, nie można upatrywać w systematyce przepisu art. 23 tj. w tym, że ustawodawca w pierwszej kolejności wskazuje na możliwość odmowy udzielenia wsparcia (ust. 3) lub przyznania wsparcia (ust. 4), a dopiero w ust. 5 przewiduje obowiązek wezwania wnioskodawcy o uzupełnienie braków lub poprawienie nieprawidłowości albo oczywistych omyłek, a w ust. 6 wyjątki od wzywania. Przyjęcie takiego sposobu rozumowania zakładałoby brak racjonalności ustawodawcy. Skoro rozstrzygnięcie zarządu województwa o odmowie przyznania wsparcia kończy postępowanie przed tym organem w przedmiocie przyznania wsparcia, zatem wprowadzanie do treści art. 23 ustępu 5 byłoby zabiegiem niezrozumiałym. Przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, dotyczy etapu po przekazaniu przez [...] zarządowi województwa wybranych wniosków o udzielenie wsparcia do oceny i jest odpowiednikiem przepisu art. 21 ust. 1a ustawy o rozwoju. Ten ostatni przewiduje, że na etapie oceny dokonywanej przez [...], jeżeli w trakcie rozpatrywania wniosku o udzielenie wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, na operacje realizowane przez podmioty inne niż [...], konieczne jest uzyskanie wyjaśnień lub dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia, [...] wzywa podmiot ubiegający się o to wsparcie do złożenia tych wyjaśnień lub dokumentów. Podobnie jak przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, art. 21 ust. 1a wprowadza obowiązek wezwania przez [...] podmiotu ubiegającego się o pomoc do uzupełnienia dokumentów niezbędnych do oceny zgodności operacji z LSR, wyboru operacji lub ustalenia kwoty wsparcia. Przepis art. 23 ust. 5 ustawy o rozwoju, nabiera szczególnego znaczenia, w sytuacji, gdy [...], tak jak w rozpatrywanej sprawie, zaniecha wezwania podmiotu ubiegającego się o wsparcie o dostarczenie wymaganych przepisami dokumentów i na podstawie dokumentów nie odpowiadających wymaganiom przepisów dotyczących wyboru operacji dokona pozytywnej oceny operacji. W takiej sytuacji podmiot ubiegający się o wsparcie jest przeświadczony, że złożony przez niego wniosek był kompletny, gdyż został pozytywnie oceniony i co do zasady nie ma podstaw do złożenia protestu (art. 22 ust 1 ustawy o rozwoju). Jeszcze raz należy podkreślić, że przepisy art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, stanowią podstawę do działania zarządu województwa na etapie oceny dokonywanej po przekazaniu przez [...] dokumentacji wybranych wniosków o udzielenie wsparcia do oceny. W kontekście przytoczonych przez Sąd powyżej stwierdzeń z odpowiedzi na skargę odnoszących się do obowiązku wzywania, Sąd wskazuje, że nieadekwatne do przedstawionej sytuacji prawnej są twierdzenia o niemożności zastosowania przepisu z uwagi na fakt, iż stwierdzony brak w dokumentacji wniosku zaistniał na wcześniejszym etapie postępowania tj. w postępowaniu prowadzonym przez [...]. Taki wniosek nie wynika z analizowanych przepisów. Przepisy art. 21 ust. 1a i art. 23 ust. 5 i ust. 6 ustawy o rozwoju, odczytywane razem, jednoznacznie wskazują, że wolą ustawodawcy było na poszczególnych etapach oceny operacji dopuszczenie do uzupełnienia wniosku w określonym w tych przepisach zakresie, dlatego zarówno [...] jak i zarząd województwa dokonując oceny operacji zobowiązane są każdorazowo do ich stosowania w sytuacjach w nich opisanych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd wskazuje, że [...] dokonując oceny wniosku Skarżącej wcale nie rozważał możliwości wezwania Skarżącej do uzupełnienia braków wniosku złożonego przez Skarżącą. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia brak jakichkolwiek rozważań w tym zakresie. Pierwsze rozważania w tym zakresie [...] zawarł w odpowiedzi na skargę odpowiadając na zarzuty skargi. Sąd wskazuje, że wymaganego przepisem art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu, uzasadnienia rozstrzygnięcia nie może zastępować treść odpowiedzi na skargę. Postępowanie sądowe służy wyłącznie kontroli prawidłowości działania organu i zaskarżonego aktu na dzień jego wydania. Inaczej rzecz ujmując, odpowiedź na skargę nie może uzupełniać zaskarżonego rozstrzygnięcia przez zamieszczenie w niej rozważań i ocen, które nie były zamieszczone w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. [...] winien w stanie faktycznym sprawy rozważyć możliwość zastosowania przepisu art. 23 ust. 5 z uwzględnieniem przepisu art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju. Jego zastosowanie winno być zatem rozpatrzone w pierwszej kolejności i na tym powinno skoncentrować się działanie organu przy ponownym prawidłowym rozpoznaniu sprawy. Zaskarżone rozstrzygnięcie jako przedwczesne i nienależycie uzasadnione narusza nie tylko przepisy art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu i art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju, ale również wskazany w skardze przepis art. 23 ust. 5 w zw. z ust. 6 ustawy o rozwoju, poprzez nierozważenie możliwości wezwania do uzupełnienia braków wniosku. Zatem kontrolowane rozstrzygnięcie nie mogło być uznane przez Sąd za oparte na prawidłowym zastosowaniu przepisów, czyli za zgodne z przepisami obowiązującego prawa. W zaistniałej sytuacji przedwczesne jest odnoszenie się do zarzutu naruszenia przepisu art. 14 ust. 1 ustawy o wspieraniu w zw. z § 5 ust. 1 pkt. 1 lit. a i § 19 ust. 4 rozporządzenia. W związku z powyższym Sąd działając na podstawie art. 146 §1 P.p.s.a. w zw. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego aktu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącej kwotę 200,00 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło