I SA/Kr 82/12

PostanowienieWSA w Krakowie2013-01-21

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do orzekania w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do orzekania w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 PPSA. Wynagrodzenie to przysługuje, gdy pełnomocnik wywiązał się z powierzonych mu obowiązków, w tym sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie referendarz sądowy przyznał stronie prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Adwokat T.K., wyznaczony z urzędu, stwierdził brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną. Referendarz sądowy przyznał adwokatowi wynagrodzenie.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi T.K. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1107 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T.K. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowe, z dnia 07.11.2011r., nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, postanawia: przyznać adwokatowi T.K. wykonującemu zawód w ramach Kancelarii Adwokackiej znajdującej się w K. przy ul. K., wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 1107 zł. (tysiąc sto siedem złotych) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 207 zł. (dwieście siedem złotych) W dniu 13.06.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 16.11.2012r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. dnia 28.11.2012r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T.K. Wyznaczony adwokat w piśmie z dnia 12.12.2012r. stwierdził , iż nie ma podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku oraz wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, według norm przepisanych. Oświadczył jednocześnie, iż koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani nawet w części. Do pisma dołączył również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą przesłał skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w K. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik strony skarżącej sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przesłał ją skarżącemu oraz Dziekanowi Okręgowej Rady Adwokackiej w K. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za w kwocie 900 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt. 2) lit. b w zw. z §18 ust. 1 pkt. 1) lit. a i w zw. z § 6 pkt 4) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2011r. nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 207 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło