I SA/Kr 822/09

PostanowienieWSA w Krakowie2010-06-16

Skład orzekający: Michał Śmiałowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu administracyjnego pierwszej instancji, pod warunkiem, że opinia ta została sporządzona i przekazana zgodnie z przepisami. Sąd przy zasądzaniu wynagrodzenia bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter sprawy oraz jego wkład w wyjaśnienie i rozstrzygnięcie sprawy.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem przyznał stronie skarżącej prawo do pomocy prawnej z urzędu, w związku z czym wyznaczono radcę prawnego. Sąd oddalił skargę strony. Następnie radca prawny wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych sporządził zaświadczenie potwierdzające złożenie opinii.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu E. Z. – C. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 439,20 zł (zawierającej podatek od towarów i usług).

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. Z. – C. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 27.03.2009r. , nr [...] w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w czwartym i piątym roku postanawia: przyznać radcy prawnemu E. Z. – C. wykonującej zawód w Kancelarii Prawnej znajdującej się w Krakowie przy ul. K, wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 439,20 zł. ( czterysta trzydzieści dziewięć złotych, dwadzieścia groszy) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 79,20 zł. (siedemdziesiąt dziewięć złotych, dwadzieścia groszy) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16.10.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych dnia 28.10.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego E. Z. – C. J. K. udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa w/w radcy prawnemu. Dnia 20.01.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Na rozprawie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, oświadczając , iż nie zostały one pokryte. Dnia 25.05.2010r. do tut. Sądu wpłynął "wniosek radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu". W piśmie tym pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w wyroku. Oświadczył również , że przedmiotowe opłaty nie zostały zapłacone w całości. Opinia ta przesłana została skarżącemu oraz Dziekanowi ROIRP. Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych sporządził natomiast stosowne zaświadczenie, iż radca prawny E. Z. – C. złożyła w Izbie pismo w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 822/09 zawiadamiające o wydaniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie wraz z opinią w sprawie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu) Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym , sporządził również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne. W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p.zm.)podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.( Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 52,80 zł. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzecznik przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 2) lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.( Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 26,40 zł. Łączne więc za udzielenie pomocy prawnej zasądzono radcy prawnemu wynagrodzenie w wysokości 360 zł. (plus 79,20 zł. z tytułu podatku VAT) Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270 z p. zm. )

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło