I SA/Kr 86/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia rozstrzygnięcia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. umorzyć postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, 3. odmówić zawieszenia postępowania sądowego. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 października 2021 r., którym odmówiono uzupełnienia rozstrzygnięcia w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2021 r. w przedmiocie zarzutów egzekucji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do brzmienia § 2 pkt 2 i 3 tego artykułu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, jak również na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Stosownie do treści art. 111 §1b uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. Zgodnie natomiast z treścią art. 111 §2 k.p.a. w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Powyższe przepisy na mocy odesłania zawartego w art. 126 k.p.a. mają odpowiednie zastosowanie do postanowień. W sprawie, zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 października 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmówiło skarżącej uzupełnienia rozstrzygnięcia w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2021 r. Postanowienie to zawierało pouczenie, że może być zaskarżone po względem niezgodności z prawem do WSA w Krakowie, tylko w skardze na rozstrzygnięcie Kolegium z dnia 13 sierpnia 2021 r., wniesionej w terminie 30 dni, licząc od dnia następnego po doręczeniu niniejszego postanowienia – art. 111 §2 w zw. z art. 126 k.p.a. Sąd podkreśla w tym miejscu, że postanowienie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia, nie ma cech postanowienia odrębnego i samoistnego w danej sprawie i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Postanowienie odmowne nie kończy postępowania w sprawie, nie rozstrzyga co do istoty sprawy ani też nie przysługuje od niego zażalenie. Orzeczenie o uzupełnieniu postanowienia lub odmowie jego uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona (wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1262/19, LEX nr 2719162). Z tych względów nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Z uwagi zatem na przedmiot rozstrzygnięcia skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. W związku ze stwierdzeniem niedopuszczalności skargi uznać należy, że bezprzedmiotowe stało się żądanie od strony skarżącej uiszczenia wpisu sądowego, który wobec konieczności odrzucenia skargi i tak podlegałby zwrotowi na rzecz strony skarżącej, stosownie do treści art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a. W konsekwencji bezprzedmiotowe stało się również postępowanie zażaleniowe wywołane zażaleniem strony skarżącej (zawartym w piśmie zatytułowanym "wniosek" z dnia 9 lutego 2022 r.) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Przepis art. 195 §3 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Z tego względu, wraz z odrzuceniem skargi, postępowanie zażaleniowe w ww. przedmiocie należało umorzyć na zasadzie art. 195 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.