I SA/Kr 865/21
PostanowienieWSA w Krakowie2021-07-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Inga Gołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy informujące o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o dotację na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, przyznawanej na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wsparcia przedsiębiorców poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19, stanowi decyzję administracyjną podlegającą kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy informujące o negatywnym rozpatrzeniu wniosku o dotację, ponieważ pismo to nie jest decyzją administracyjną ani inną formą aktu lub czynności podlegającą kontroli sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 PPSA. Udzielenie dotacji na podstawie art. 15zze4 ustawy o COVID-19 i rozporządzenia Rady Ministrów następuje na podstawie umowy, a nie decyzji administracyjnej, co oznacza, że odmowa jej przyznania nie jest władczym rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, a jedynie odmową zawarcia umowy.Stan faktyczny
Spółka M. A. Sp. z o.o. złożyła wniosek o dotację na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej w związku z pandemią COVID-19. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy poinformował spółkę o negatywnym rozpatrzeniu wniosku, wskazując, że spółka nie spełniała kryteriów dotyczących kodu PKD. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego. Sąd odrzucił skargę, uznając pismo organu za niepodlegające kontroli sądowoadministracyjnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu 26 lipca 2021r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. A. Sp. z o.o. w N. na pismo Dyrektora Powiatowego urzędu Pracy Urząd Pracy w W. z dnia 1 czerwca 2021r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej postanawia: 1.odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie stronie skarżącej M. A. Sp. z o.o. w N. kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
|Uzasadnienie |
| |
|Wnioskiem z dnia 10 maja 2021r. M.A. Sp. z o.o. z siedzibą w N. zwróciła się do Powiatowego Urzędu Pracy w W. o udzielenie dotacji na |
|pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy przyznawanej na podstawie |
|rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii |
|COVID-19 (Dz. U. z 2021r., poz. 371). |
|Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w W. w piśmie z dnia 1 czerwca 2021r. poinformował stronę o negatywnym rozpatrzeniu powyższego wniosku i|
|jednocześnie podał, że dotację mogą otrzymać przedsiębiorcy, którzy na dzień 31 marca 2021r. prowadzili działalność gospodarczą, oznaczoną|
|określonymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności PKD 2007 jako rodzaj przeważającej działalności. |
|Organ wyjaśnił również, że na dzień 31 marca 2021r. spółka nie prowadziła działalności gospodarczej oznaczonej kodem PKD 2007 jako rodzaj |
|przeważającej działalności, jednym z kodów wskazanym w art. 15zze4 ust. 1 ustawy COVID-19 gdyż spółka prowadziła działalność z |
|przeważającym kodem PKD nr 58.14.Z, który nie jest objęty wparciem. |
|Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia 1 czerwca 2021r.|
|zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego a konkretnie §7 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021r. |
|Strona skarżąca domagała się uchylenia decyzji w całości, zobowiązanie organu do wydania w terminie zakreślonym przez Sąd decyzji w |
|sprawie będącej przedmiotem niniejszej skargi wskazując sposób załatwienia, przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi na |
|fakt prowadzenia przeważającej działalności gospodarczej określonej kodem PKD 82.30.Z i zasądzenie kosztów procesu. |
|W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. |
| |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: |
| |
|Należy na wstępie zauważyć, iż Sąd rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji |
|publicznej podlega zakresowi jego kontroli. W zakresie tym mieszczą się kategorie aktów lub czynności organów administracji publicznej |
|wyraźnie wskazane w ustawie. Po rozpoznaniu skargi wniesionej w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że podlega ona odrzuceniu, |
|gdyż zaskarżony akt nie mieści się w zakresie katalogu aktów i czynności, przekazanych do kontroli sądu administracyjnego w art. 3 § 2 |
|ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej|
|p.p.s.a.). Tym samym zaistniała podstawa do zastosowania art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa |
|nie należy do właściwości sądu administracyjnego. |
|Mająca zasadnicze znaczenie dla powyższej kwestii wskazana powyżej ustawa w art. 1 stanowi, że normuje ona postępowanie sądowe w sprawach |
|z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw |
|szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Przez działalność administracji publicznej, która podlega kognicji sądów administracyjnych |
|rozumieć należy każdą sprawę, w której można mówić o stosunku administracyjnoprawnym. Podstawową cechą stosunku administracyjnoprawnego |
|jest to, że jedną ze stron stosunku (podmiotem stosunku) jest zawsze organ administracji państwowej wyposażony w uprawnienia władcze, |
|czyli imperium. Drugim podmiotem tego stosunku jest osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości |
|prawnej czy inny organ administracyjny. Treścią stosunku administracyjnoprawnego są wyznaczone prawem administracyjnym zachowania |
|(nakazane, dozwolone i zakazane), stosownie do wynikających ze stosunku uprawnień i obowiązków. Wskazując na układ prawnej sytuacji |
|pomiędzy podmiotami stosunku administracyjnoprawnego, najczęściej wskazuje się na brak równorzędności (charakteryzują się władczością). |
|Organ administracji w zasadzie sam określa prawa i obowiązki wzajemne obu stron. Nie ma tu charakterystycznej dla prawa cywilnego, czy |
|prawa pracy równorzędności podmiotów, występuje między nimi nadrzędność. Jest to podstawowy wyróżnik stosunku administracyjnoprawnego w |
|relacji do klasycznie ujmowanego stosunku cywilnego, gdzie w szerokim zakresie kształtowane są one wolą samych podmiotów tych stosunków. |
|Inaczej natomiast jest w stosunku administracyjnoprawnym, gdzie w większości przypadków pozycja jednego podmiotu wyznaczona jest |
|jednostronnym, władczym "rozstrzygnięciem" (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 1342/13). |
|W tym miejscu należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy |
|administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: |
|1) decyzje administracyjne; |
|2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia |
|rozstrzygające sprawę co do istoty; |
|3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; |
|4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z |
|przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks |
|postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w|
|rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy |
|powołanych ustaw; |
|4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii |
|zabezpieczających; |
|5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; |
|6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu |
|administracji publicznej; |
|7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. |
|8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w |
|przypadku określonym w pkt 4a; |
|9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu|
|administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania |
|administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w |
|działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy |
|powołanych ustaw. |
|Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania |
|administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych |
|przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). |
|Powyższe oznacza, że dla uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej konieczne jest zakwalifikowanie zaskarżonego aktu lub czynności do |
|jednej z ww. kategorii, ewentualnie drogę sądowoadministracyjną powinien przewidzieć konkretny przepisprawa wskazany w innej ustawie. |
|Sądy administracyjne nie są więc władne do rozpoznawania innych spraw, niż opisane powyżej, przy czym muszą to być sprawy, w których |
|działania organów administracji charakteryzują się wskazanymi cechami stosunku administracyjnoprawnego. |
|W omawianym przypadku zgodnie z treścią art. 15zze5 ust. 1 ustawy o COVID Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze |
|rozporządzenia, nadać starostom uprawnienie do udzielania, na podstawie umowy, dotacji ze środków Funduszu Pracy na pokrycie bieżących |
|kosztów prowadzenia działalności gospodarczej wszystkim bądź niektórym mikroprzedsiębiorcom oraz małym przedsiębiorcom, którzy otrzymali |
|dotację zgodnie z art. 15zze4, lub do udzielania tej dotacji innym mikroprzedsiębiorcom lub małym przedsiębiorcom, mając na względzie |
|okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności |
|gospodarczej wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami |
|COVID-19. |
|Wskazać również należy, że uregulowanie takie znajduje się również w art. 15zze4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych |
|rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji |
|kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 z późn. zm., zwanej dalej ustawą o COVID), który stanowi, że dotacja jest udzielana na podstawie |
|umowy o dotację na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności gospodarczej mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy. |
|W uregulowaniach tych brak jest przepisów nakazujących wydanie decyzji odmownych w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania |
|administracyjnego. |
|Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 15zze5 ust. 1 zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w |
|sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. z 2021r. poz. 371), które również nie |
|przewiduje formy decyzji administracyjnej dla odmowy przyznania dofinansowania. |
|Zaskarżona informacja nie mogła zostać uznana za decyzję, nawet przy zastosowaniu tzw. domniemania rozstrzygnięcia sprawy w formie decyzji|
|administracyjnej. W orzecznictwie wskazuje się, że o kwalifikacji określonego aktu jako decyzji decyduje to, czy został wydany w |
|okolicznościach uprawniających do wydania decyzji, w oparciu o materialnoprawną podstawę prawną i czy zawiera władcze rozstrzygnięcie w |
|indywidualnej sprawie jednostki. Jeśli tak jest, należy przy kwalifikacji aktu kierować się tzw. domniemaniem rozstrzygnięcia sprawy w |
|formie decyzji administracyjnej. Umożliwia to stronie skorzystanie z prawa do procesowej ochrony (np. uchwała NSA z dnia 16 grudnia 2013 |
|r., sygn. akt: II GPS 2/13). W tym kontekście należy odwołać się do wykładni systemowej wewnętrznej ustawy o COVID. Analiza rodzajów |
|świadczeń w niej przyznanych oraz sposobu ich udzielania bądź odmowy udzielenia pozwala stwierdzić, czy możliwe jest zakwalifikowanie |
|zaskarżonej informacji jako decyzji administracyjnej, czy też jako czynności materialno-technicznej. |
|Należy zauważyć, że ustawodawca wprost wskazał przypadki, w których przyznanie lub odmowa przyznania dofinansowania lub świadczenia |
|następuje w formie decyzji administracyjnej. Są to: |
|- art. 15a ust. 8 pkt 1 i 2 - decyzja Prezesa Zarządu PFRON o wysokości rekompensaty, gdy ustalona przez PFRON kwota rekompensaty |
|wynagrodzenia pracownikom niepełnosprawnym jest inna niż określona we wniosku o rekompensatę, decyzja o odmowie wypłaty rekompensaty; |
|* art. 15ga ust. 12 - decyzja o odmowie przyznania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników zatrudnionych przez osobę prawną, jednostkę |
|organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną lub osobie fizycznej, której przysługuje tytuł |
|prawny do zabytku o statusie pomnika historii w przypadku spadku dochodów podmiotu uzyskiwanych w związku z funkcjonowaniem zabytku; |
|* art. 15gg ust. 26 - decyzja o odmowie dofinansowania ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wynagrodzeń pracowników |
|nieobjętych przestojem, przestojem ekonomicznym lub obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie COVID-19; |
|* art. 15zv - decyzja o odmowie przyznania świadczenia postojowego. |
|Dodać należy, że w każdym z ww. przypadków ustawodawca przewidział od decyzji odmownej drogę odwoławczą przez złożenie wniosku o ponowne |
|rozpatrzenie sprawy (art. 15a ust. 9 - do Prezesa Zarządu PFRON) lub odwołania (art. 15ga ust. 13 i art. 15gg ust. 27 - do samorządowego |
|kolegium odwoławczego, art. 15zv ust. 2 - do właściwego sądu na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego). |
|Tymczasem zgodnie z z treścią art. 15zze5 ust. 1 ustawy o COVID Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze |
|rozporządzenia, nadać starostom uprawnienie do udzielania, na podstawie umowy, dotacji ze środków Funduszu Pracy na pokrycie bieżących |
|kosztów prowadzenia działalności gospodarczej wszystkim bądź niektórym mikroprzedsiębiorcom oraz małym przedsiębiorcom, którzy otrzymali |
|dotację zgodnie z art. 15zze4, lub do udzielania tej dotacji innym mikroprzedsiębiorcom lub małym przedsiębiorcom, mając na względzie |
|okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności |
|gospodarczej wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami |
|COVID-19. |
|Kwestia kwalifikacji odmowy przyznania dofinansowania na podstawie art. 15zze4 ust. 1 ustawy o COVID jak i § 7 ww. rozporządzenia Rady |
|Ministrów jako czynności materialno-technicznej, określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w ocenie sądu, również pozostaje negatywna. |
|Kategoria czynności materialno-technicznej musi spełniać pewne konstytutywne cechy. Zalicza się do niej akty, które: |
|1) nie są decyzją ani postanowieniem; |
|2) mają charakter zewnętrzny, tj. są skierowane do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi; |
|są skierowane do indywidualnego podmiotu, a więc nie mają charakteru generalnego; |
|mają charakter publicznoprawny (należą do materii z zakresu administracji publicznej i mają charakter władczy); |
|5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; |
|6) podejmowane są przez podmiot wykonujący administrację publiczną (tak np. postanowienie NSA z dnia 26 maja 2020 r. sygn. akt II OSK |
|3330/19). |
|Dla oceny możliwości zakwalifikowania zaskarżonej informacji, jako aktu wskazanego w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. istotne znaczenie ma |
|fakultatywność działania Starosty. Jak wskazano bowiem w art. 15zze4 ust. 1 ustawy o COVID Starosta może przyznać przedsiębiorcy |
|dofinansowanie. Zasada ta również dotyczy dotacji udzielanej na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z uwagi na fakt, iż w |
|treści wskazanego przepisu przewidziano, iż "Nadaje się staroście uprawnienie do udzielenia jednorazowo dotacji na pokrycie bieżących |
|kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, na zasadach określonych w art. 15zze4 ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów |
|niniejszego rozdziału..." Przedmiotowa konstrukcja wskazuje, że nawet w przypadku spełnienia przez przedsiębiorcę kryteriów przyznania |
|pomocy, organ nie ma obowiązku przyznania tego rodzaju dofinansowania. Również § 7 ust. 1 rozporządzenia stwierdza, że staroście |
|przysługuje uprawnienie, a nie obowiązek udzielenia jednorazowo dotacji na pokrycie bieżących kosztów prowadzenia działalności |
|gospodarczej. Odmowa przyznania dofinansowania w istocie bowiem oznacza w tym przypadku odmowę zawarcia umowy w sytuacji, gdy nie istnieje|
|obowiązek jej zawarcia. Brak obowiązku przyznania dofinansowania, nawet w razie spełnienia podstawowych warunków przyznania pomocy |
|sprawia, że regulacje zawarte w art. 15zze4 ustawy o COVID i § 7 rozporządzenia nie zawierają kryteriów prawnych, wedle których możliwa |
|byłaby kontrola zgodności z prawem odmowy przyznania tego rodzaju pomocy. Ponadto, również sama forma przyznania dofinansowania, tj. umowa|
|wskazuje na dobrowolny charakter przyznania dofinansowania. |
|W ocenie Sądu powyższe wskazuje, że ustawodawca świadomie zróżnicował sposoby przyznawania świadczeń (dofinansowania) w ustawie o COVID. |
|Jednoznacznie wskazał, w których przypadkach odmowa uwzględnienia wniosku następuje w formie władczej (decyzja administracyjna z |
|możliwością jej skontrolowania środkami zaskarżenia, takimi jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i odwołanie), a w których nie ma |
|takiego charakteru, bowiem samo przyznanie świadczenia następuje na podstawie umowy zawieranej w warunkach fakultatywności a nie |
|obowiązku. Dodać należy, że ratio legis uregulowania prawnego rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub |
|postanowień, będących przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. (a więc rozszerzającego |
|kontrolę na sferę czynności materialno-technicznych) związane jest z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji |
|publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej oraz potrzebą zapewnienia im gwarancji |
|procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy. Obywatele i inne |
|podmioty konkretnych uprawnień lub obowiązków, w sytuacji gdy odnoszący się do nich akt lub czynność posiada cechy określone w art. 3 § 2 |
|pkt 4 p.p.s.a., powinny mieć bowiem zapewnioną ochronę na drodze sądowej (tak postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt I GSK|
|452/19). Trzeba mieć jednak na uwadze, kwalifikując określone zachowanie organu jako czynność materialno-techniczną, że czynności |
|materialno-techniczne odpowiadają formule wykonywania prawa a nie jego stosowania. Odpowiadają więc formule wykonawczej, która wyraża się |
|w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i |
|wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (tak uzasadnienie w sprawie I GSK 452/19, już powoływanej). W sytuacji, gdy ustawodawca prawo|
|do określonego świadczenia reguluje jako fakultatywne i przyznawane na zasadzie zawieranej umowy, trudno mówić o uprzednim i wynikającym z|
|przepisów prawa stosunku administracyjnoprawnym wykreowanym przez przepisy, których dana czynność materialno-techniczną jest wyłącznie |
|wykonaniem. Skoro "Starosta może na podstawie umowy" przyznać dofinansowanie, to organ ocenia warunki przyznania dofinansowania i sam |
|kreuje relację prawną a nie jedynie urzeczywistnia obowiązek wynikający już z przepisów prawa przez jego konkretyzację, co odpowiadałoby |
|formule czynności materialno-technicznej. |
|W tym kontekście dodać należy, że Sąd zdaje sobie sprawę z istnienia tzw. hybrydowych postępowań czy sytuacji prawnych, w których pierwszy|
|etap ma charakter administracyjnoprawny a podejmowane na tym etapie czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego i dopiero |
|pozytywne zakończenie tego etapu dla wnioskodawcy prowadzi do zawarcia cywilnoprawnej umowy. Zauważyć jednak należy, że przepisy prawa |
|regulujące określoną instytucję powinny dawać podstawę do wyprowadzenia (wyinterpretowania) takiej dwuetapowości udzielenia |
|dofinansowania, np. przewidywać, że pierwszy etap kończy się kwalifikacją pozytywną lub negatywną po ocenie spełnienia przesłanek (np. |
|umieszczeniem na liście podmiotów dofinansowywanych lub odmową zakwalifikowania wniosku do dofinansowania), zaś drugi etap stanowi |
|zawarcie umowy cywilnoprawnej. Z taką regulacją nie mamy do czynienia w przypadku dofinansowania na podstawie art. 15zze4 ust. 1 ustawy o |
|COVID, czy wydanego na podstawie art. 15zze5 ust. 1 ustawy o COVID rozporządzenia Rady Ministrów. W tym przypadku dofinansowanie następuje|
|na podstawie fakultatywnie zawieranej umowy o charakterze cywilnoprawnym. Tymczasem organy administracji oraz sądy administracyjne nie są |
|właściwe do rozpoznawania zarzutów odnośnie prawidłowości zawierania umów o charakterze cywilnoprawnym (por. np. postanowienie NSA z dnia |
|26 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OSK 744/17). |
| |
|Mając na uwadze powyższe, wobec przedstawionych argumentów, nie ma podstaw do uznania, że sądy administracyjne są właściwe w niniejszej |
|sprawie. Z tego względu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego |
|wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji). |
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło