I SA/Kr 892/13

Dnia 11 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z 16 kwietnia 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia skargę odrzucić W dniu 16 kwietnia 2013r. zapadła decyzja Dyrektora Izby Skarbowej nr [...], odmawiająca B.M. umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn. Decyzja ta została doręczona na ręce A.M., będącego pełnomocnikiem strony w dniu 17 kwietnia 2013r. wraz z pouczeniem o prawie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. B.M., reprezentowana ponownie przez A.M. złożyła skargę na powyższą decyzję w dniu 20 maja 2013r., za pośrednictwem placówki urzędu pocztowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. dalej- p.p.s.a.) czynność sądowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepis szczegółowy stanowi natomiast, iż skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Termin ten jest terminem ustawowym, procesowym i prekluzyjnym, a jego dochowanie jest jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi, czyli stanowi wymóg prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności w znaczeniu szerszym. W przedmiotowej sprawie 30-dniowy termin nie został dochowany. Zaskarżoną decyzję doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 kwietnia 2013r., a zatem termin do jej zaskarżenia upłynął w dniu 17 maja 2013r. (tj. w piątek), tymczasem skargę nadano za pośrednictwem poczty w dniu 20 maja 2013r. Dodatkowo należy zauważyć, że pełnomocnik nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi. Oryginał pełnomocnictwa, do przedłożenia którego był wzywany został bowiem przez niego przedłożony w dniu 2 lipca 2013r., a zatem po upływie siedmiodniowego terminu od doręczenia wezwania, które nastąpiło 13 czerwca 2013r. Przed upływem powyższego terminu pełnomocnik złożył w sądzie wprawdzie kserokopię pełnomocnictwa, co nie jest jednak wystarczające, albowiem w świetle art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo musi być złożone w oryginale bądź w formie uwierzytelnionego odpisu. Skutku nie mógł również wywołać wniosek o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa. Jak stanowi bowiem art. 84 p.p.s.a. możliwość przedłużenia terminu ograniczona została wyłącznie do tzw. terminów sądowych. Tymczasem wyznaczony w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym i jako taki nie podlega przedłużeniu (por. postanowienie NSA z 17 maja 2011r., sygn. akt II OZ 397/11, LEX nr 795494). Wobec powyższego, skoro skarga została wniesiona po terminie i skarżąca nie złożyła wniosku o jego przywrócenie, a dodatkowo braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić skargę.