I SA/Kr 907/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2026r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 września 2024r. nr SKO.EA/418/102/2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na aktualizację zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego postanawia: odrzucić skargę. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. B. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 10 września 2024r., nr SKO.EA/418/102/2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie skargi na aktualizację zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2026r., pismem z dnia 3 lutego 2026r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 września 2025r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 23 lutego 2026r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, upłynął w dniu 2 marca 2026r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego, tj. w dniu 2 marca 2026r. do tut. Sądu zostało osobiście złożone pismo skarżącego, w którym zawnioskowano o przedłużenie terminu do: "uzupełnienia materiału dowodowego wezwania Sądu z dnia 3 lutego 2026r." z argumentacją, że skarżący jest bardzo chory, ma wysoką temperaturę, nie może podnieść się z łóżka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r., poz. 143 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Dyspozycja art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały, natomiast jak stanowi § 2 tego przepisu, pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, sprzeciw od postanowienia, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Na gruncie przedmiotowej sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2026r., pismem z dnia 3 lutego 2026r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 września 2025r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 23 lutego 2026r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, upłynął w dniu 2 marca 2026r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi. Zauważenia przy tym wymaga, że w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego, tj. w dniu 2 marca 2026r. do tut. Sądu zostało osobiście złożone pismo skarżącego, w którym zawnioskowano o przedłużenie terminu do: "uzupełnienia materiału dowodowego wezwania Sądu z dnia 3 lutego 2026r." z argumentacją, że skarżący jest bardzo chory, ma wysoką temperaturę, nie może podnieść się z łóżka. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano możliwości przedłużenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Przewidziana w art. 84 p.p.s.a. możliwość przedłużania terminów odnosi się wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe, czyli takie, które są wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość. W określonej sytuacji ich bieg rozpoczyna się automatycznie, co oznacza, że bieg terminów ustawowych nie może ulec ani przedłużeniu, ani skróceniu, tak jak ma to miejsce w przypadku terminów sądowych. Taki charakter miał właśnie termin do uiszczenia wpisu sądowego, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2020r., sygn. akt I GZ 347/20; postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2026r., sygn. akt I GZ 4/26). W przedmiotowej sprawie skarżący miał obowiązek uiścić wpis od skargi, jednakże bezsporne jest to, że tego nie uczynił, a pismo z dnia 2 marca 2026r. o przedłużenie terminu do dokonania tej czynności nie zwalnia go z ustawowego obowiązku. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, mimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu. Skoro skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia skargi. Mając na względzie imperatywny charakter przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołaną podstawą prawną. Sąd doszedł do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniającej odrzucenie skargi – nieusunięcie braku fiskalnego skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.